@dr.dipakmalla: “हजार रुपैयाँको नोट र एक बुवाको ठूलो बिन्ती” आजको व्यस्त ओपीडीमा एकजना बुवाले मसँग भन्नुभयो, “बाबु, अलिकति समय लिन्छु है।” मैले भनेँ, “हुन्छ बुवा बस्नुहोस्।” रिपोर्ट हेर्दै थिएँ। उहाँले खल्तीबाट एउटा हजार रुपैयाँको नोट निकाल्नुभयो र मेरो अगाडि राख्दै भन्नुभयो— “बाबु, यो हजार रुपैयाँभित्र अट्ने औषधि लेखिदिनु है। सुगर छ, प्रेसर छ, कोलेस्ट्रोल छ। आफ्नै कमाइ छैन, बुढेसकाल लागिसक्यो। आज छोराले ‘हजार रुपैयाँ लिएर उपचार गरेर आउनू है बाबा’ भनेको छ। त्यसैले यही पैसा लिएर आएको हुँ। मिलेसम्म मिलाइदिनुहोला बाबु।” मैले उहाँको आँखामा हेरेँ। त्यो हजार रुपैयाँमा औषधिभन्दा धेरै बुवाको विवशता देखिरहेको थिएँ। मैले सकेसम्म मिलाएर औषधि लेख्दै थिएँ। बुवाले फेरि भन्नुभयो— “बाबु, औषधि कति बेला खाने, के खाने, के नखाने—सबै कुरा प्रष्ट लेखिदिनु है। यो कागज फेरि छोरालाई देखाउनुपर्छ। अस्पताल आएको थिएँ भन्ने प्रमाण पनि त देखाउनुपर्‍यो नि।” केही बेरपछि बुवाले फेरि बिस्तारै भन्नुभयो— “बाबु, एउटा बिन्ती छ। घरमा आफ्ना बाबा–आमा हुनुहुन्छ भने हप्तामा हरेक दिन नभए पनि एक–दुई दिन समय दिनु। शनिबार–आइतबार बिदा छ भने सँगै बसेर खाना खानु, दुई शब्द गफ गर्नु। कतै घुम्न जाँदै हुनुहुन्छ भने उहाँहरूलाई पनि लिएर जानु।”-पनि लेख्नु है. बुवाको आवाज भरिँदै गयो। “हामी बूढाबूढी मात्र बस्छौँ बाबु। कहिले भात गिलो हुन्छ, कहिले नुन पुग्दैन, कहिले भात नै डढ्छ, कहिले तरकारी डढ्छ। कहिलेकाहीँ दाल पनि पाक्दैन। उसकी आमा त कहिलेकाहीँ आँसु र भात मात्रै खाएर बस्छे।” उहाँ केही बेर चुप लाग्नुभयो। “उमेर बढ्दै जाँदा एक्लोपन पनि ठूलो रोग रहेछ बाबु। बरु सुगर लागोस्, प्रेसर लागोस्, थाइराइड लागोस्—जे लाग्ने लागोस्… तर यो एक्लोपनको रोग कसैलाई नलागोस्। यो पनि लेखिदिनु है बाबु।” मैले उहाँको कुरा सुन्दै केही शब्द लेखिदिएँ। अनि मैले भनेँ, “बाबा, अर्को पटक आउँदा छोरा, बुहारी र नातिनातिनीलाई पनि लिएर आउनु है।” बुवा मुसुक्क हाँस्नुभयो र भन्नुभयो— “हुन्छ बाबु। तर म एक्लै आएँ भने… उहाँहरू किन आउनुभएन भनेर चाहिँ फेरि नसोध्नु है।” उहाँ बाहिरिनुभयो। यस्ता कथा हाम्रो ओपीडीमा दिनहुँ दोहोरिन्छन्। धेरै बाबा–आमाहरू औषधि लिन आउनुहुन्छ, तर औषधिभन्दा बढी समय र साथको खोजीमा हुनुहुन्छ। हामी आफ्ना बाबा–आमाका लागि संसारका धेरै कुरा किन्न सक्छौँ। तर एउटा कुरा कहिल्यै किन्न सक्दैनौँ— उहाँहरूसँग बिताउन बाँकी रहेको समय। त्यसैले समय छँदै समय दिनुहोस्। सँगै बसेर खाना खानुहोस्। दुई शब्द गफ गर्नुहोस्। हात समातेर हिँड्नुहोस्। किनभने बाबुआमाको समय छुट्दै गइरहेको हुन्छ… र त्यो समय फर्केर आउँदैन। #drdmalla #fypdrdmalla #family #smile #happiness @Facebook @TikTok @instagram

Dipakmalla@diyarima

Open In TikTok:

Region: NP

Friday 04 September 2026 03:01:10 GMT