@fahad_rajper: هڪڙي رات، جڏهن مون چنڊ کان پڇيو: "تون سڄي جهان ۾ سڀ کان خوبصورت آهين، پر ڇا تنهنجي وٽ منهنجي محبوب جهڙي سائي، جهڙي نرمي، جهڙو چاهه آهي؟" چنڊ پنهنجي خاموشيءَ ۾ مون کي جواب ڏنو: "مان ته صرف هڪ آئينو آهيان، جيڪو تنهنجي دل جي جڳمڳائندڙ جذبن کي انعڪاس ڪري ٿو. تنهنجي محبوب جي خوبصورتي منهنجي هن نُور کان به تمام گهڻي، ۽ سچي آهي." اهو ٻڌي منهنجون اکيون نم ٿي ويون. مان سمجهي ويس ته چنڊ ته صرف هڪ باهمي رابطي جو نالو آهي. اسان جي محبت جو داستان ته ان چنڊ جي داستان کان به وڌيڪ قديم ۽ روحاني آهي. پر پوءِ به، مان جڏهن به رات جو چنڊ ڏانهن نهاريندا آهيان، منهنجي زبان تي تنهنجو ئي نالو اچي ويندو آهي. مون کي ياد آهن اهي سڀ سانجندڙ لمحات، جڏهن اسان گڏجي هن چنڊ کي ڏسندا هئاسين. تنهنجون رشميون، تنهنجون نرم گفتگو، ۽ اهو احساس ته هي چنڊ صرف اسان ٻنهي لاءِ چمڪي رهيو آهي. اڄ جڏهن تون پري آهين، اي چنڊ! تون ئي منهنجو پيغام کڻي وڃ، هن کي ٻڌاءِ ته ڪو آهي، جيڪو رات جي هن ويران پهري ۾، تنهنجي ياد جي شمع جلائي، تنهنجو منتظر آهي. چنڊ جي هن چانديءَ جهڙي لهرن ۾، تنهنجا خواب منهنجي اکين ۾ ترڻ لڳندا آهن. تنهنجي هٿن جي گرمي، تنهنجي شيرين سسڪيون، سڀ ڪجهه هن رات جو حصو بڻجي ويندا آهن. مان اکيون بند ڪريان ٿو ته تون سامھون آهين، مان اکيون کوليندا آهيان ته چنڊ سامھون آهي. تنهنجي ۽ چنڊ جي وچ ۾ اها باهمي شڪل، منهنجي لاءِ هڪ مقدس داستان بڻجي چڪي آهي. تنهن ڪري، هر پورڻميءَ جي رات، جڏهن چنڊ پنهنجي مڪمل شباب تي هوندو آهي، مان پنهنجي دريءَ وٽ بيهي، ان ڏانهن نهاريندو آهيان. مان ان ۾ تنهنجي تبسم کي ڳوليندا آهيان، تنهنجي روح جي ميٺاج کي محسوس ڪندو آهيان. چنڊ منهنجي تنهائيءَ جو واحد ساٿي آهي، جيڪو منهنجي تڪليف کي سمجهي ٿو، ۽ مون کي ياد ڏياري ٿو ته تون منهنجي دل کان ڪڏهن به پري ناهين. جيستائين هي آسمان قائم آهي، جيستائين هي چنڊ هر رات ئي چمڪندو رهندو، تيستائين منهنجو محبت جو اهو سلسلو نه ٿيندو ختم. هر چنڊ جي ڏسڻ سان، منهنجو شعر تنهنجي نالي ٿيندو، هر خاموش رات، تنهنجي ياد ۾ نوان نغما بڻائيندي. چنڊ ۽ تون، منهنجي زندگيءَ جا اهي ٻه هيرال آهن، جيڪي مون کي اونداهين ۾ به رستو ڏيکاريندا آهن🫀 #foryou