@com.122107: #pov : "nag-post si tito geo sa facebook na buong pilipinas na raw ang lilibutin nila. plot twist: lugar niyo na pala ang susunod nilang pupuntahan." [PART 9] y/n’s pov — naka-upo kaming dalawa sa harap ng malaking boat, just enjoying the fresh air na dumadampi sa ’min habang nagkukuwentuhan at nagtatawanan. the whole vibe was just so chill and peaceful, parang kami lang ang tao sa paligid. “ano ba ’yan, jeo?” sabi ko habang tumatawa. habang tumatawa ako, ramdam kong nakatingin lang siya sa ’kin. napatingin ako sa kanya. “bakit ganyan ka makatingin?” takang tanong ko. “may dumi ba sa mukha ko?” tanong ko ulit. umiling siya at ngumiti sa ’kin. that smile, that damn smile. halatang hindi mapapasa ’kin. —y/n’s mind “wala. ang ganda mo kasi,” sabi nito. nagulat ako sa sinabi niya at agad na napatingin sa kanya. jeo’s pov — “sh*t, jeo. why would you even say that?” bulong ko nang mahina sa sarili ko. “ha?” tanong ulit niya. argh. thank god, he didn't hear that. bago pa ako makapagsalita, biglang may tumawag sa pangalan ko. “jeo! nandyan lang pala kayo,” sabi ni nicole sabay upo sa tabi ko. ramdam kong napatingin si y/n sa ’min. “ah, y/n, puwede iwan mo muna kami saglit? may kailangan lang akong sabihin kay jeo,” sabi ni nicole. agad naman akong napatingin kay y/n. ngumiti naman siya bago tumango at umalis papunta kina siko. nakatingin lamang ako sa kanya habang papalayo siya. “jeo...” napalingon ako kay nicole. “ano pala ’yung sasabihin mo sa ’kin, nicole?” tanong ko. agad naman itong ngumiti at hinawakan ang dalawa kong kamay. y/n’s pov — napatingin ako sa kung saan ko sila iniwan. pagkakita ko sa kanila, agad kong napansin na hawak ni ate nicole ang dalawang kamay ni jeo habang nakangiti. si jeo naman ay nakatingin lang sa kanya. sabi na, eh. masasaktan ka lang diyan, y/n. —y/n’s mind napabuntong-hininga ako. “hay nako, bes. naunahan ka na naman,” sabi ni mira sa tabi ko. “ha?” tanong ko kahit narinig ko naman talaga. ngumiti siya sa ’kin at tumingin sa dalawa. “balita ko, aamin daw si ate nicole sa taong nagugustuhan niya.” napatingin ako kina jeo at ate nicole na nakatalikod sa ’min. “ba’t mo sa ’kin sinasabi ’yan?” tanong ko. “baka kasi si jeo ’yung tinutukoy niyang nagugustuhan niya,” sabi nito. parang humigpit ang lalamunan ko sa narinig ko. unti-unti akong humarap kay mira. “sorry, bes,” sabi nito habang nakatingin sa ’kin. ngumiti ako nang pilit bago nagsalita. “ano ka ba, bes? ba’t ka nagsosorry? eh, wala ka namang kasalanan.” “pero...” sabi nito. agad ko siyang pinutol. “wala kang kasalanan. saka, kung umamin siya kay jeo at nagustuhan din siya ni jeo, wala na rin naman akong magagawa roon.” napahinto ako sandali bago muling magsalita. “wala naman kami,” dagdag ko, pilit na pinananatiling magaan ang tono habang nakangiti. ngumiti ito sa ’kin at agad akong niyakap. “oh! mga dzai! kakain! mamaya na ’yang drama niyo!” sigaw ni siko habang inilalapag ang ulam na sinigang na baboy sa mesa. “hoy, jeo! pumunta na kayo rito!” sigaw nito sa dalawa. napalingon naman ang mga ito. tumayo si jeo at sabay silang lumapit ni ate nicole sa kinaroroonan namin. nagkatitigan kaming dalawa, pero agad akong umiwas. nandito na nga ang lahat kaya sabay-sabay kaming nagdasal bago kumuha ng pagkain. pagkakuha ko ng pagkain ko, agad akong napahinto at napatingin kung saan nakaupo ang dalawa. sabay silang kumakain. maglalakad na sana ako papunta kina mira nang bigla akong tinawag ni jeo. “y/n, dito ka na kumain,” sabi nito sabay turo sa tabi niya. napatingin ako sa kanya. nakita kong nakatingin sa ’min si ate nicole. kung para sa ikasasaya mo... niyong dalawa, ako na ang iiwas. —y/n’s mind “ah, hindi na, jeo. doon na lang ako kina mira,” sabi ko sabay pilit na ngumiti. tumango lamang siya. fast forward — evening — lumabas ako sa pinag-tutulugan ko dahil hindi ako makatulog. naisipan kong magpahangin kaya naglakad ako papunta sa harap ng malaking boat. continuation on comsec [!] [!] fiction ≠ reality [ #jeremiahong #jeremiahemmanuelong #foryoupage #fyp ]

len

Open In TikTok:

Region: PH

Friday 04 September 2026 14:14:07 GMT