@tasoooo_129: #foryou ოთახში მარტო ვიყავი, მაგრამ ყველაზე მეტად მაინც საკუთარ ფიქრებთან ბრძოლა მტკიოდა. ვფიქრობდი იმაზე, რაც მოხდა და გულში ერთი შეგრძნება მქონდა — თითქოს შიგნიდან დავცარიელდი. მრცხვენოდა. არ ვიცოდი, ვისთან მეთქვა, რას ვგრძნობდი ან როგორ ამეხსნა ის ტკივილი, რომელიც სიტყვებში საერთოდ არ ეტეოდა. თვალებს ვხუჭავდი, მაგრამ ფიქრები არ ჩერდებოდა. ვიხსენებდი ყველაფერს და ცრემლები ისევ თავისით მოდიოდა. მეგონა, თითქოს რაღაც დავკარგე. მეგონა, რომ ამის შემდეგ ძველებურად ვეღარასდროს შევხედავდი საკუთარ თავს. მეშინოდა, რომ ახლა სხვანაირი ვიყავი… რომ ჩემი ღირებულება შეიცვალა… რომ ის გოგო, რომელიც მანამდე ვიყავი, სადღაც უკან დავტოვე. მაგრამ ყველაზე მეტად ის მტკიოდა, რომ ამ ყველაფერს მარტო ვატარებდი. არავინ მყავდა, ვისთანაც ღამით მივიდოდი და ვეტყოდი: „მომეხვიე, ძალიან მტკივა.“ არავინ მყავდა, ვისთანაც საკუთარ შიშებს დაუფარავად ვიტყოდი. ამიტომ ბალიშს ჩავეხუტე და ისევ ვიტირე. მრცხვენოდა საკუთარი ცრემლებისაც კი. მაგრამ მერე მივხვდი, რომ ჩემი გრძნობების გამო სირცხვილი არ უნდა მქონოდა. მე უბრალოდ ადამიანი ვარ, რომელსაც რაღაც ძალიან მძაფრად განიცადა. და მიუხედავად იმისა, რომ ახლა ცარიელი ვარ, მიუხედავად იმისა, რომ გული მტკივა, მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ კიდევ მრცხვენია და საკუთარ თავში ათას კითხვას ვეძებ პასუხს — მე ისევ მე ვარ. ერთი მომხდარი რამ ვერ განსაზღვრავს ჩემს მთელ პიროვნებას. ჩემი ღირსება არ გამქრალა. ჩემი სილამაზე არ გამქრალა. ჩემი მომავალი არ გამქრალა. შეიძლება დღეს ამის დაჯერება მიჭირს. შეიძლება ხვალაც ვიტირო. შეიძლება კიდევ ბევრი ღამე გავატარო ფიქრებში. მაგრამ მინდა, ერთ დღეს ამ ყველაფერს სხვანაირად შევხედო. და იმ გოგოს, რომელიც მთელი ღამე ტიროდა, ვუთხრა: „ნუ გრცხვენია საკუთარი თავის. შენ არაფერი ხარ იმაზე ნაკლები, ვიდრე გუშინ იყავი. შენ ისევ იმსახურებ სიყვარულს, პატივისცემას და ბედნიერებას. და ეს ტკივილიც ერთ დღეს შემსუბუქდება.“ გუშინ მთელი ღამე ვტიროდი… დღეს კი ჯერ კიდევ მტკივა. იმ ღამეს, როცა მთელი სახლი ჩუმად იყო და ყველას ეძინა, მე შუაღამემდე თვალებდახუჭული ვტიროდი… ვტიროდი არა იმიტომ, რომ ვინმეს ვძულდი, არამედ იმიტომ, რომ საკუთარ თავში ათასი კითხვა მქონდა ჩაკეტილი. მეგონა, იმ ღამეს ჩემში რაღაც დასრულდა… მეგონა, ის გოგო, რომელიც აქამდე ვიყავი, ვეღარასოდეს დაბრუნდებოდა. ვუყურებდი ჭერს და ვფიქრობდი — ნეტავ შემეძლოს დრო უკან დავაბრუნო… ნეტავ იმ ერთ მომენტამდე მივიდე და ჩემს თავს ჩავეხუტო. ვტიროდი, რადგან მეშინოდა, რას ვიფიქრებდი საკუთარ თავზე დილით. მეშინოდა, რომ საკუთარი თვალებით ვეღარ შევხედავდი ჩემს თავს ისე, როგორც ადრე. მეშინოდა იმ სიტყვის, რომელსაც ამდენი მნიშვნელობა მივანიჭე — „ქალიშვილობის დაკარგვის“. მაგრამ ყველაზე მეტად ის მტკიოდა, რომ მეგონა, თითქოს ჩემი ღირებულების რაღაც ნაწილი იმ ღამეს დავკარგე. თუმცა ახლა ვხვდები… მე არ დავკარგულვარ. მე ისევ ის გოგო ვარ, რომელსაც შეუძლია უყვარდეს. ისევ ის ადამიანი ვარ, რომელსაც აქვს გული, ოცნებები, სინაზე და საკუთარი ისტორია. ჩემი სხეულის ერთი გამოცდილება ვერ გადაწერს ჩემს მთელ ცხოვრებას. იმ ღამეს ჩემი ცრემლები თითქოს ჩემს თავს ეუბნებოდნენ: „ნუ გეშინია… შენ ჯერ კიდევ შენ ხარ.“ შეიძლება იმ მომენტს ყოველთვის განსაკუთრებული ადგილი ჰქონდეს ჩემს მოგონებებში. შეიძლება ზოგჯერ გამახსენდეს და ისევ დამიმძიმდეს გული. მაგრამ აღარ მინდა, მთელი ცხოვრება საკუთარ თავს დავსაჯო იმისთვის, რაც მოხდა. ქალიშვილობა არ არის ადამიანის ღირსების საზომი. ჩემი ღირსება ჩემს გულშია, ჩემს არჩევანშია, იმაშია, როგორი ადამიანი ვარ და როგორ ვექცევი საკუთარ თავსა და სხვებს. იმ ღამეს ბევრს ვტიროდი… მაგრამ იქნებ ის ცრემლები ჩემი დასასრული კი არა, ჩემი საკუთარ თავთან დაბრუნება იყო. და თუ ოდესმე ისევ გამახსენდება ის შუაღამე, მინდა საკუთარ თავს აღარ ვუთხრა — „რა დავკარგე?“ მინდა ვუთხრა: „შენ არაფერი დაგიკარგავს, რაც შენს ადამიანურ ღირებულებას განსაზღვრავდა. შენ უბრალოდ ერთი გამოცდილება გაიარე. შენ ისევ შენ ხარ. და შენ იმსახურებ სიყვარულს, პატივისცემას, სიმშვიდეს და საკუთარი თავის პატიებას.“ იმ ღამეს მე ვტიროდი… დღეს კი მინდა, ჩემს თავს ჩავეხუტო. იმ პატარა, შეშინებულ გოგოს, რომელიც შუაღამით მარტო იჯდა და ეგონა, რომ ყველაფერი დასრულდა. არაფერი დასრულებულა. ჩემი ცხოვრება ისევ გრძელდება. და მე ისევ ის ადამიანი ვარ, ვინც სიყვარულს, ბედნიერებას და ლამაზ მომავალს იმსახურებს. მაგრამ სადღაც ძალიან პატარა იმედი მაინც დამრჩა — რომ ერთ დღეს საკუთარ თავს ისევ მშვიდად შევხედავ სარკეში და აღარ მომინდება ტირილი.🫠🫠

userrrrrr___129

Open In TikTok:

Region: GE

Friday 04 September 2026 20:38:32 GMT