1. Home
  2. Detail

@pt.s_frame: หล่อแทบจะบ้าาาา ฮรื้อออออ🫠🔥 ตามไปดูความหล่อความฮาแบบเต็มๆได้ที่ #เฮ็ดอย่างเซียนหรั่ง ทาง YouTube วันอาทิตย์ เวลา 18:00น. นะค่าบบบบบบ 💙🥴 #ไมค์พิรัชต์ #OnePlayground #เฮ็ดอย่างเซียนหรั่งxไมค์พิรัชต์ #m1keangelo

👼🏻pt.s_frame👼🏻
👼🏻pt.s_frame👼🏻
Open In TikTok:
Region: TH
Saturday 05 September 2026 00:05:54 GMT
1501
137
11
7

Music

Download

No Watermark .mp4 (0.64MB) No Watermark(HD) .mp4 (0.64MB) Watermark .mp4 (1.37MB) Music .mp3

Comments

kunchiang13
🌽เชียงเบญ🌽 :
อ่าว ไปตอนไหน
2026-09-05 00:52:51
1
aart_ktgg
👼🏻🪻aart_ktgg💚💜🤎 :
🥰
2026-09-05 07:40:43
1
yy_shan289
SHAN👼🏻SHAN :
เป็นผู้ป่าวเสื้อปุ๋ยที้หล่อมากกกกกกก😍😍😍😍
2026-09-05 03:27:30
1
rosamendesoficial
Rosa Mendes :
nossa!!! o que estavam pisando no pilão??
2026-09-06 01:16:00
0
16khanta
KhAhNTA :
🤣🤣🤣🤣
2026-09-05 05:12:12
1
To see more videos from user @pt.s_frame, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos
Mùa này chè này thì mãi đỉnh #tuanfoodkhongphet #xuhuong #reviewanngon #vrmgr #foodreview #banhtroitau #chesan
Mùa này chè này thì mãi đỉnh #tuanfoodkhongphet #xuhuong #reviewanngon #vrmgr #foodreview #banhtroitau #chesan
Hebat ya paus jaman sekarang🥺🥹 Lagu : Somebody's Pleasure - Aziz Hendra #music #galau #meme #edit #foryoupage
Hebat ya paus jaman sekarang🥺🥹 Lagu : Somebody's Pleasure - Aziz Hendra #music #galau #meme #edit #foryoupage
the $28 cleanser everyone's buying + what's actually on my shelf instead. save this before your next Ulta run 🧴
the $28 cleanser everyone's buying + what's actually on my shelf instead. save this before your next Ulta run 🧴
99% moun pap moutre w sa sou iphone! #ios #iphone #astuce #telephone #localsend
99% moun pap moutre w sa sou iphone! #ios #iphone #astuce #telephone #localsend
လူ့ဘဝကို တစ်ခါလောက် အဝေးကနေကြည့်ကြည့်ပါ ရှေးလူကြီးတွေက “မွေးခြင်းရှိလျှင် သေခြင်းရှိ၏” လို့ ဆိုခဲ့ကြတယ်။ ဒီစကားဟာ ရိုးရိုးလေးပေမယ့် လူသားတွေ မကြားချင်ဆုံးအမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောထားတာပဲ။ ကလေးတစ်ယောက် မွေးလာတယ်။ သူ့အတွက် လောကကြီးဟာ အသစ်စက်စက်ပဲ။ အမေက ချီတယ်။ အဖေက စောင့်ရှောက်တယ်။ လူတွေက ဝမ်းသာကြတယ်။ နောက်တော့ အဲဒီကလေးဟာ ကြီးလာတယ်။ ပညာသင်တယ်။ အလုပ်လုပ်တယ်။ ချစ်တတ်လာတယ်။ မုန်းတတ်လာတယ်။ လိုချင်တတ်လာတယ်။ မလိုချင်တာတွေကိုလည်း တွေ့လာတယ်။ တစ်ချို့နေ့တွေမှာ ရယ်တယ်။ တစ်ချို့နေ့တွေမှာ ငိုတယ်။ ရလာရင် ပျော်တယ်။ မရရင် စိတ်ပျက်တယ်။ ပိုင်ဆိုင်လာရင် ဆုံးရှုံးမှာကြောက်တယ်။ ဆုံးရှုံးသွားရင် ပြန်ရချင်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ရှင်သန်ခြင်းကို ဘဝလို့ခေါ်ပြီး ဘဝထဲက မလွတ်နိုင်တဲ့ အဆင်မပြေမှုတွေကို ဒုက္ခလို့ခေါ်လာကြတယ်။ ထူးဆန်းတာက— လူတွေဟာ ဒုက္ခကို တွေ့ပြီးသားဖြစ်ပေမယ့် နောက်ထပ်ဘဝတစ်ခုကို ဆက်လက်တည်ဆောက်ကြတယ်။ အိမ်ဆောက်တယ်။ ပစ္စည်းစုတယ်။ အမည်ကောင်းရှာတယ်။ အာဏာရှာတယ်။ အချစ်ရှာတယ်။ ပျော်ရွှင်မှုရှာတယ်။ ဒါတွေဟာ မမှားဘူး။ ဒါပေမယ့် ရလာတဲ့အရာတိုင်းဟာ တစ်နေ့မှာ လက်လွှတ်ရမယ်ဆိုတာကို မေ့ပြီး ရှာဖွေနေကြတာကသာ အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ ရှေးပညာရှိတွေက “အနိစ္စ” ကို အမြဲသတိပေးခဲ့ကြတယ်။ ပန်းပွင့်တယ်။ ညှိုးတယ်။ နေထွက်တယ်။ ဝင်တယ်။ ကလေးဟာ လူကြီးဖြစ်တယ်။ လူကြီးဟာ အိုလာတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကျန်းမာတယ်။ တစ်နေ့မှာ အားနည်းလာတယ်။ နောက်ဆုံး— သေခြင်းဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ချန်မထားဘူး။ ချမ်းသာသူလည်း သေရတယ်။ ဆင်းရဲသူလည်း သေရတယ်။ ပညာရှိလည်း သေရတယ်။ မသိနားမလည်သူလည်း သေရတယ်။ ဒါပေမယ့် လူတွေက သေခြင်းကို သိကြပေမယ့် “ငါလည်း တစ်နေ့သေရမယ်” ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ မနေကြဘူး။ အဲဒီအချက်ကို တကယ်သိသွားတဲ့နေ့မှာ ဘဝကို ကြည့်တဲ့မျက်လုံး ပြောင်းသွားတတ်တယ်။ အငြင်းပွားစရာတွေ နည်းလာတယ်။ မလိုအပ်တဲ့ မာနတွေ လျော့လာတယ်။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နာကျင်အောင်လုပ်ဖို့ အချိန်တွေ မဖြုန်းချင်တော့ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့— ဒီဘဝဟာ ကိုယ်ထင်သလောက် မရှည်ဘူး။ ကိုယ်ပိုင်တယ်ထင်သလောက်လည်း မပိုင်ဘူး။ ဒီနေ့ ကိုယ်နဲ့အတူရှိနေတဲ့သူဟာ မနက်ဖြန်မှာ မရှိတော့နိုင်ဘူး။ ဒီနေ့ ကျန်းမာနေတဲ့ခန္ဓာဟာ မနက်ဖြန်မှာ နာကျင်နေနိုင်တယ်။ ဒီနေ့ ကိုယ်အရမ်းအရေးကြီးတယ်ထင်နေတဲ့အရာဟာ နှစ်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အခါ ကိုယ်တောင် ပြန်မမှတ်မိတော့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ပညာရှိဆိုတာ ဒုက္ခမတွေ့ဖူးတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ဒုက္ခကိုတွေ့ပြီး ဒုက္ခရဲ့သဘောကို နားလည်လာတဲ့သူ။ သေခြင်းကို မကြောက်တော့တဲ့သူလည်း မဟုတ်ဘူး။ သေခြင်းရှိတယ်ဆိုတာကို မမေ့ဘဲ အသက်ရှင်နေတဲ့အချိန်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိအောင် အသုံးချတတ်တဲ့သူ။ လူတွေ မွေးလာကြတယ်။ ဒုက္ခတွေ့ကြတယ်။ ပျော်ကြတယ်။ ငိုကြတယ်။ ရှာကြတယ်။ ပိုင်ဆိုင်ကြတယ်။ လက်လွှတ်ကြတယ်။ အိုကြတယ်။ သေကြတယ်။ ပြီးတော့ အကြောင်းတရားတွေ မကုန်သေးသရွေ့ ဘဝဟာ ဘဝကို ပြန်မွေးနေတတ်တယ်။ ဒီစက်ဝိုင်းထဲမှာ လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အရေးကြီးဆုံးမေးခွန်းက— “ငါ ဘယ်လောက်ပိုင်ဆိုင်ရမလဲ” မဟုတ်ဘူး။ “ငါ ဘာကြောင့် ဒီလိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ဘယ်အချိန်မှာ နားလည်မလဲ” ဆိုတာပဲ။ အဲဒီမေးခွန်းကို စတင်မေးမိတဲ့နေ့ကစပြီး လူတစ်ယောက်ဟာ လောကထဲမှာ နေထိုင်နေရင်းနဲ့ လောကရဲ့သဘောကို စတင်မြင်လာပြီ။ #creatorsearchinsights #1tlikesontiktok #ဗဟုသုတ #vairal #fyp
လူ့ဘဝကို တစ်ခါလောက် အဝေးကနေကြည့်ကြည့်ပါ ရှေးလူကြီးတွေက “မွေးခြင်းရှိလျှင် သေခြင်းရှိ၏” လို့ ဆိုခဲ့ကြတယ်။ ဒီစကားဟာ ရိုးရိုးလေးပေမယ့် လူသားတွေ မကြားချင်ဆုံးအမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောထားတာပဲ။ ကလေးတစ်ယောက် မွေးလာတယ်။ သူ့အတွက် လောကကြီးဟာ အသစ်စက်စက်ပဲ။ အမေက ချီတယ်။ အဖေက စောင့်ရှောက်တယ်။ လူတွေက ဝမ်းသာကြတယ်။ နောက်တော့ အဲဒီကလေးဟာ ကြီးလာတယ်။ ပညာသင်တယ်။ အလုပ်လုပ်တယ်။ ချစ်တတ်လာတယ်။ မုန်းတတ်လာတယ်။ လိုချင်တတ်လာတယ်။ မလိုချင်တာတွေကိုလည်း တွေ့လာတယ်။ တစ်ချို့နေ့တွေမှာ ရယ်တယ်။ တစ်ချို့နေ့တွေမှာ ငိုတယ်။ ရလာရင် ပျော်တယ်။ မရရင် စိတ်ပျက်တယ်။ ပိုင်ဆိုင်လာရင် ဆုံးရှုံးမှာကြောက်တယ်။ ဆုံးရှုံးသွားရင် ပြန်ရချင်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ရှင်သန်ခြင်းကို ဘဝလို့ခေါ်ပြီး ဘဝထဲက မလွတ်နိုင်တဲ့ အဆင်မပြေမှုတွေကို ဒုက္ခလို့ခေါ်လာကြတယ်။ ထူးဆန်းတာက— လူတွေဟာ ဒုက္ခကို တွေ့ပြီးသားဖြစ်ပေမယ့် နောက်ထပ်ဘဝတစ်ခုကို ဆက်လက်တည်ဆောက်ကြတယ်။ အိမ်ဆောက်တယ်။ ပစ္စည်းစုတယ်။ အမည်ကောင်းရှာတယ်။ အာဏာရှာတယ်။ အချစ်ရှာတယ်။ ပျော်ရွှင်မှုရှာတယ်။ ဒါတွေဟာ မမှားဘူး။ ဒါပေမယ့် ရလာတဲ့အရာတိုင်းဟာ တစ်နေ့မှာ လက်လွှတ်ရမယ်ဆိုတာကို မေ့ပြီး ရှာဖွေနေကြတာကသာ အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ ရှေးပညာရှိတွေက “အနိစ္စ” ကို အမြဲသတိပေးခဲ့ကြတယ်။ ပန်းပွင့်တယ်။ ညှိုးတယ်။ နေထွက်တယ်။ ဝင်တယ်။ ကလေးဟာ လူကြီးဖြစ်တယ်။ လူကြီးဟာ အိုလာတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကျန်းမာတယ်။ တစ်နေ့မှာ အားနည်းလာတယ်။ နောက်ဆုံး— သေခြင်းဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ချန်မထားဘူး။ ချမ်းသာသူလည်း သေရတယ်။ ဆင်းရဲသူလည်း သေရတယ်။ ပညာရှိလည်း သေရတယ်။ မသိနားမလည်သူလည်း သေရတယ်။ ဒါပေမယ့် လူတွေက သေခြင်းကို သိကြပေမယ့် “ငါလည်း တစ်နေ့သေရမယ်” ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ မနေကြဘူး။ အဲဒီအချက်ကို တကယ်သိသွားတဲ့နေ့မှာ ဘဝကို ကြည့်တဲ့မျက်လုံး ပြောင်းသွားတတ်တယ်။ အငြင်းပွားစရာတွေ နည်းလာတယ်။ မလိုအပ်တဲ့ မာနတွေ လျော့လာတယ်။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နာကျင်အောင်လုပ်ဖို့ အချိန်တွေ မဖြုန်းချင်တော့ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့— ဒီဘဝဟာ ကိုယ်ထင်သလောက် မရှည်ဘူး။ ကိုယ်ပိုင်တယ်ထင်သလောက်လည်း မပိုင်ဘူး။ ဒီနေ့ ကိုယ်နဲ့အတူရှိနေတဲ့သူဟာ မနက်ဖြန်မှာ မရှိတော့နိုင်ဘူး။ ဒီနေ့ ကျန်းမာနေတဲ့ခန္ဓာဟာ မနက်ဖြန်မှာ နာကျင်နေနိုင်တယ်။ ဒီနေ့ ကိုယ်အရမ်းအရေးကြီးတယ်ထင်နေတဲ့အရာဟာ နှစ်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အခါ ကိုယ်တောင် ပြန်မမှတ်မိတော့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ပညာရှိဆိုတာ ဒုက္ခမတွေ့ဖူးတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ဒုက္ခကိုတွေ့ပြီး ဒုက္ခရဲ့သဘောကို နားလည်လာတဲ့သူ။ သေခြင်းကို မကြောက်တော့တဲ့သူလည်း မဟုတ်ဘူး။ သေခြင်းရှိတယ်ဆိုတာကို မမေ့ဘဲ အသက်ရှင်နေတဲ့အချိန်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိအောင် အသုံးချတတ်တဲ့သူ။ လူတွေ မွေးလာကြတယ်။ ဒုက္ခတွေ့ကြတယ်။ ပျော်ကြတယ်။ ငိုကြတယ်။ ရှာကြတယ်။ ပိုင်ဆိုင်ကြတယ်။ လက်လွှတ်ကြတယ်။ အိုကြတယ်။ သေကြတယ်။ ပြီးတော့ အကြောင်းတရားတွေ မကုန်သေးသရွေ့ ဘဝဟာ ဘဝကို ပြန်မွေးနေတတ်တယ်။ ဒီစက်ဝိုင်းထဲမှာ လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အရေးကြီးဆုံးမေးခွန်းက— “ငါ ဘယ်လောက်ပိုင်ဆိုင်ရမလဲ” မဟုတ်ဘူး။ “ငါ ဘာကြောင့် ဒီလိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ဘယ်အချိန်မှာ နားလည်မလဲ” ဆိုတာပဲ။ အဲဒီမေးခွန်းကို စတင်မေးမိတဲ့နေ့ကစပြီး လူတစ်ယောက်ဟာ လောကထဲမှာ နေထိုင်နေရင်းနဲ့ လောကရဲ့သဘောကို စတင်မြင်လာပြီ။ #creatorsearchinsights #1tlikesontiktok #ဗဟုသုတ #vairal #fyp

About

Legal