@mirciulicagordon43:

Mirciulica Gordon 👑 cluj
Mirciulica Gordon 👑 cluj
Open In TikTok:
Region: IE
Saturday 05 September 2026 09:01:26 GMT
256875
7298
233
243

Music

Download

Comments

user3624605118797
Alex :
Cam agitat mirciulica 😂😂😂😂😂
2026-09-05 12:57:51
42
vas.scorpion67
vas :
da de ce plîngi?
2026-09-05 10:18:15
13
cristinelbretileanu
Cristinel Bretileanu :
MIRCIULICA i-ai dat CLASĂ lui NELSON MANDELA.😳.
2026-10-01 10:51:29
4
geo9543
geo :
poate spui cum sa îmbogățit acest mondial...
2026-10-04 16:36:48
3
ioan.iosif98
ioaniosif0 :
bravo felicitari Gordon
2026-09-06 18:18:19
2
ovidiocancro
ovidiocancro :
Da ce probleme mari mai avem prin România..😱😱😱
2026-09-05 16:32:58
4
tantesanflorin1402
Tânteșan Florin :
artisti neintelesi😔
2026-09-05 13:10:02
6
pop.luca2
Pop Luca :
asta o sa sfarseasca urat de tot
2026-09-09 08:55:55
10
user1524869248342
user1524869248342 :
Nu are ce să-ți facă pt ca ești în Irlanda e o țară. Protejata
2026-09-06 01:26:15
8
sergiugrab
Sergiu Grab :
te-a cam enervat la faza asta!
2026-09-05 13:18:57
18
florentin6615
Tucson :
Mircilică aveam pretenții la tine Liana ie cu mine😂
2026-10-07 18:53:02
1
lukmariusf
marius@1976 :
oameni buni, nu va cunosc. multi va știu de pe această platformă. sunteți oameni, frumos este sa vă respectați, să bateți palma și să stați la un șpriț. șmecheria nu mai sta in pumni, sta in bani. sunteți români, fiți că frații, nu dușmani. avem noi românii, destui dușmani. fiți oameni și dați dovadă de maturitate ,la vârsta dvs. Romanii sunt frați, nu dușmani.
2026-10-04 11:35:12
1
george.lacramioar
George Lacramioara :
mirculica ce bine le spui bravo
2026-10-01 18:16:34
4
alexanderadrian38
Adrian :
Felicitări
2026-09-06 07:35:06
4
trandafir.dragos4
Trandafir Dragoș :
Bravo Mircea.
2026-09-09 07:42:48
3
adrryy18
Adry :
BRAVO OMULE.
2026-10-01 08:38:05
3
gheorghe.iozsa
Gheorghe Iozsa :
ai perfecta dreptate
2026-09-06 16:47:05
1
eduard_antonio
Eduard_antonio7 :
2026-09-06 20:08:37
1
marin.ilie620
marin ilie :
BV MIRCEA , SPUNE MAI MULTE SĂ TE APLAUDĂM !
2026-09-06 14:06:07
5
k0n574n71
k0n574n7in :
buun l ai spart
2026-09-06 12:43:27
1
yboia.tifan
Yboia Tifan :
Ooooo o fost demult
2026-09-05 12:29:45
1
romulusvasile8
romulusvasile8 :
Adevărat mirciulca
2026-09-05 11:01:34
1
..csksebes0
👉 M̳I̳S̳U̳ :
2026-10-09 14:49:47
0
ionu.gabor55
Ionuț Gabor 🚓 :
Adevărul Dore😂😂
2026-10-09 23:35:11
0
alex.blondu31
No name 01 :
2026-09-05 09:08:40
0
To see more videos from user @mirciulicagordon43, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

El aislamiento me trajo cosas malas. Los primeros meses no lo noté, porque era mucho mejor quedarme en casa viendo anime, jugando novelas visuales o simplemente durmiendo todo el día antes que ir a la escuela y soportar que me hicieran bullying. Salía de casa por las personas cercanas a mí, pero poco a poco también dejé de hacerlo. Lo único que me quedaba eran las cosas que me gustaban: escribir, dibujar y leer. Pero, poco a poco, también fui perdiendo las ganas de hacerlas. Todo empezó a sentirse extrañamente monótono, apático, raro. Dejé de escribir. Después dejé de leer. Y, por último, dejé de dibujar. Dejé de hacer algo que llevaba haciendo desde 2018. Simplemente me quedaba en la cama, comía, miraba el celular y pasaba el tiempo sin saber qué hacer. Estaba aburrida, cansada y sin ganas de nada. Todo se sentía gris. Pero entonces empecé a preguntarme: ¿y si me siento así porque ya no salgo? ¿Y si es porque no tengo amigos ni alguien que me apoye? Tengo a mi familia, pero ni siquiera hablo con ellos. Quisiera volver a tener una vida normal, pero siento que ya perdí mis habilidades para socializar. Antes ya tenía problemas con mi ansiedad social, pero ahora siento que se alimentó de todo este tiempo de aislamiento y se volvió mucho peor. Es como si una parte de mí me dijera que no salga de casa. Que, aunque aquí me sienta mal, afuera me voy a sentir todavía peor. Entonces, ¿qué hago? Tengo miedo. Quiero salir. Quiero volver a tener una vida normal. Pero tengo miedo. Siento que no estoy bien. Quiero ayuda genuinamente, o al menos creo que quiero ayuda. Ya ni siquiera sé cómo explicarlo. Me siento tan mal que, al compararme con cómo estaba hace unos meses, me doy cuenta de que estoy en un estado completamente diferente. Antes, por la rutina del colegio, no podía pasar meses sin bañarme, sin cepillarme los dientes o sin arreglarme. Ahora tengo todo el tiempo del mundo y, de alguna manera, ese tiempo terminó dándome la seguridad y la comodidad suficientes para dejar de hacerlo. Porque, si no voy a salir, ¿para qué hacerlo? Si mi entorno no me dice nada, ¿para qué hacerlo? Estoy “cómoda”, pero ni siquiera sé si realmente estoy cómoda. Mi cabello está dañado, me pica, está grasiento y húmedo por el sudor, pero no hago nada. Tengo mal olor, pero no hago nada. Mis encías están dañadas, pero tampoco hago nada. Y lo peor es que sé que debería hacer algo, pero simplemente no encuentro la razón suficiente para empezar #relatable #texto #desahogo #fyp #parati
El aislamiento me trajo cosas malas. Los primeros meses no lo noté, porque era mucho mejor quedarme en casa viendo anime, jugando novelas visuales o simplemente durmiendo todo el día antes que ir a la escuela y soportar que me hicieran bullying. Salía de casa por las personas cercanas a mí, pero poco a poco también dejé de hacerlo. Lo único que me quedaba eran las cosas que me gustaban: escribir, dibujar y leer. Pero, poco a poco, también fui perdiendo las ganas de hacerlas. Todo empezó a sentirse extrañamente monótono, apático, raro. Dejé de escribir. Después dejé de leer. Y, por último, dejé de dibujar. Dejé de hacer algo que llevaba haciendo desde 2018. Simplemente me quedaba en la cama, comía, miraba el celular y pasaba el tiempo sin saber qué hacer. Estaba aburrida, cansada y sin ganas de nada. Todo se sentía gris. Pero entonces empecé a preguntarme: ¿y si me siento así porque ya no salgo? ¿Y si es porque no tengo amigos ni alguien que me apoye? Tengo a mi familia, pero ni siquiera hablo con ellos. Quisiera volver a tener una vida normal, pero siento que ya perdí mis habilidades para socializar. Antes ya tenía problemas con mi ansiedad social, pero ahora siento que se alimentó de todo este tiempo de aislamiento y se volvió mucho peor. Es como si una parte de mí me dijera que no salga de casa. Que, aunque aquí me sienta mal, afuera me voy a sentir todavía peor. Entonces, ¿qué hago? Tengo miedo. Quiero salir. Quiero volver a tener una vida normal. Pero tengo miedo. Siento que no estoy bien. Quiero ayuda genuinamente, o al menos creo que quiero ayuda. Ya ni siquiera sé cómo explicarlo. Me siento tan mal que, al compararme con cómo estaba hace unos meses, me doy cuenta de que estoy en un estado completamente diferente. Antes, por la rutina del colegio, no podía pasar meses sin bañarme, sin cepillarme los dientes o sin arreglarme. Ahora tengo todo el tiempo del mundo y, de alguna manera, ese tiempo terminó dándome la seguridad y la comodidad suficientes para dejar de hacerlo. Porque, si no voy a salir, ¿para qué hacerlo? Si mi entorno no me dice nada, ¿para qué hacerlo? Estoy “cómoda”, pero ni siquiera sé si realmente estoy cómoda. Mi cabello está dañado, me pica, está grasiento y húmedo por el sudor, pero no hago nada. Tengo mal olor, pero no hago nada. Mis encías están dañadas, pero tampoco hago nada. Y lo peor es que sé que debería hacer algo, pero simplemente no encuentro la razón suficiente para empezar #relatable #texto #desahogo #fyp #parati

About