1. Home
  2. Detail

@frankz_x2m: @LP🪖 @R💫 @LWJB🪖 #backtoit #fyp

￴ ￴￴ ￴￴ ￴ ￴￴ ￴ ￴￴LF🪖
￴ ￴￴ ￴￴ ￴ ￴￴ ￴ ￴￴LF🪖
Open In TikTok:
Region: GB
Saturday 05 September 2026 12:53:20 GMT
2361
156
24
13

Music

Download

No Watermark .mp4 (0MB) No Watermark(HD) .mp4 (0MB) Watermark .mp4 (0MB) Music .mp3

Comments

incog.rzb
RB.øffline😶‍🌫️ :
this is goat status
2026-09-05 13:25:15
1
ja1den_2357
JAIDO :
Brother
2026-09-05 12:57:08
1
.bbol10
BB :
gwan
2026-09-05 13:09:39
1
charlieb1954
Cbizz✝️ :
My g
2026-09-05 13:12:28
1
yxng.rc
R💫 :
myg
2026-09-05 12:54:41
1
louie8441
Louie⬜️ :
Myboy
2026-09-06 20:57:07
0
archienutting3
archie🙉 :
My bro 💯
2026-09-05 17:40:51
0
evey1_luvs_mnkey_k1ng
dhruv/烏 :
Aura
2026-09-05 13:38:23
1
chadw1ckk
Ch@dw1xk :
😂😂😂
2026-09-05 13:17:16
1
lewis_blount
LWJB🪖 :
brother
2026-09-05 12:58:16
1
eth0n34
eth0n :
this shit made my day
2026-09-05 14:04:58
2
codie96
Cm©️ :
Boyo
2026-09-05 16:38:43
1
yg.bs11
billy/📱 愛 :
🤣🤣
2026-09-05 12:57:22
2
logan20361
LP🪖 :
🪖🤟🏻
2026-09-05 12:54:48
1
mous.adnn
miso :
💕
2026-09-05 19:58:39
0
To see more videos from user @frankz_x2m, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

1980 ခုနှစ် trend photo ကို ဖန်တီးနည်း ✨ #creatorsearchinsights #trending #tiktoktips #sharing #YiYi
1980 ခုနှစ် trend photo ကို ဖန်တီးနည်း ✨ #creatorsearchinsights #trending #tiktoktips #sharing #YiYi
It’s about for Dinner. Get off #tpbank
It’s about for Dinner. Get off #tpbank
پندرهن سالن کان پوءِ ملاقات...!! ڪڏهن ڪڏهن زندگيءَ ۾ ڪي ماڻهو اهڙا ملندا آهن، جيڪي وقت جي وهڪري سان ته پري هليا ويندا آهن، پر دل مان ڪڏهن به نه ويندا آهن. منهنجي زندگيءَ ۾ به هڪ اهڙو ئي شخص آيو، جنهن کي ڏسندي ڏسندي خبر ئي نه پئي ته ڪڏهن دل سندس نالي ٿي وئي. اسان جي پهرين ملاقات ڪنهن شاديءَ ۾ ٿي هئي. ان وقت اسين هڪ ٻئي لاءِ مڪمل اجنبي هئاسين، پر قسمت شايد خاموشيءَ سان اسان جي وچ ۾ ڪو ناتو لکي ڇڏيو هو. آهستي آهستي ملاقاتون وڌنديون ويون ۽ اهو اجنبيت وارو فاصلو محبت ۾ بدلجي ويو. ان ڏينهن ۾ موبائيل ايترا نه هئا. مردن وٽ ٿورا گهڻا ھئا پر ڇوڪرين وٽ فون هجڻ به وڏي ڳالهه سمجهي ويندي هئي. ان ڪري رڳو هڪ جهلڪ ڏسڻ لاءِ ميلن جا سفر ڪرڻا پوندا هئا. اسان جا ڳوٺ ھڪ ٻي کان پري هئا، پر محبت فاصلا نه ڏسندي آهي. دل جڏهن ڪنهن جي قيد ۾ اچي وڃي ته پوءِ رستا ڊگها ناهن لڳندا. هفتي ۾ هڪ يا ٻه ڀيرا سندس ڳوٺ وڃڻ معمول بڻجي ويو. پر نيٺ سندس گهر وارن کي شڪ ٿي پيو. پوءِ هڪ ڏينهن ڪنهن جي هٿان پيغام مليو ته:
پندرهن سالن کان پوءِ ملاقات...!! ڪڏهن ڪڏهن زندگيءَ ۾ ڪي ماڻهو اهڙا ملندا آهن، جيڪي وقت جي وهڪري سان ته پري هليا ويندا آهن، پر دل مان ڪڏهن به نه ويندا آهن. منهنجي زندگيءَ ۾ به هڪ اهڙو ئي شخص آيو، جنهن کي ڏسندي ڏسندي خبر ئي نه پئي ته ڪڏهن دل سندس نالي ٿي وئي. اسان جي پهرين ملاقات ڪنهن شاديءَ ۾ ٿي هئي. ان وقت اسين هڪ ٻئي لاءِ مڪمل اجنبي هئاسين، پر قسمت شايد خاموشيءَ سان اسان جي وچ ۾ ڪو ناتو لکي ڇڏيو هو. آهستي آهستي ملاقاتون وڌنديون ويون ۽ اهو اجنبيت وارو فاصلو محبت ۾ بدلجي ويو. ان ڏينهن ۾ موبائيل ايترا نه هئا. مردن وٽ ٿورا گهڻا ھئا پر ڇوڪرين وٽ فون هجڻ به وڏي ڳالهه سمجهي ويندي هئي. ان ڪري رڳو هڪ جهلڪ ڏسڻ لاءِ ميلن جا سفر ڪرڻا پوندا هئا. اسان جا ڳوٺ ھڪ ٻي کان پري هئا، پر محبت فاصلا نه ڏسندي آهي. دل جڏهن ڪنهن جي قيد ۾ اچي وڃي ته پوءِ رستا ڊگها ناهن لڳندا. هفتي ۾ هڪ يا ٻه ڀيرا سندس ڳوٺ وڃڻ معمول بڻجي ويو. پر نيٺ سندس گهر وارن کي شڪ ٿي پيو. پوءِ هڪ ڏينهن ڪنهن جي هٿان پيغام مليو ته: "هاڻي اسان جي گهر نه اچجان." اهو پيغام ڄڻ ڪنهن خنجر وانگر منهنجي دل ۾ لهي ويو. جڏهن محبوب پاڻ ئي اچڻ کان روڪي ڇڏي، ته پوءِ وڃڻ جو ڪهڙو جواز رهندو؟ ان ڏينهن کان پوءِ مون سندس ڳوٺ وڃڻ ڇڏي ڏنو. ڏينهن گذريا... مهينا گذريا... ۽ پوءِ سال نيٺ پندرهن سال گذري ويا. شايد اڄ ڪلھ جي وقت ۾ هوءَ ڪڏهن ڪڏهن مون کي ڏسندي ھئي، ڇو ته منهنجي ٽڪ ٽاڪ آءِ ڊي موجود هئي. پر مون کيس وري ڪڏهن به نه ڏٺو. انهن پندرهن سالن دوران سندس ياد هڪ پل لاءِ به منهنجو ساٿ نه ڇڏيو. مون وٽ سندس هڪ پراڻي تصوير هئي. اڪثر ان تصوير کي سامهون رکي ڪلاڪن جا ڪلاڪ ڳالهائيندو هئس. "يار... تو منهنجو قدر ڇو نه ڪيو؟ توکي خبر آهي مان توکي ڪيترو چاهيندو هئس؟" پر تصوير هميشه وانگر خاموش رهندي هئي. شايد تصويرون جواب نه ڏينديون آهن، يا شايد ڪجهه سوالن جا جواب وقت وٽ به نه هوندا آهن. هڪ ڏينهن اوچتو اڻڄاتل نمبر تان فون آئي. رڳو ايترو چيو ويو: "اڄ شام چار وڳي پنهنجو موبائيل آن رکجان، ڪو شخص توسان ڳالهائڻ ٿو چاهي." دل ۾ هزارين سوال هئا، پر ڪنهن به سوال جو جواب نه مليو. شام جا چار ٿيا، وري فون آئي. سلام دعا کان پوءِ جڏهن مون پڇيو: "توهان ڪير آهيو؟" ته سامهون کان اهو ئي نالو ٻڌڻ ۾ آيو، جنهن کي ٻڌڻ لاءِ منهنجا ڪن پندرهن سال کان سڪي ويا هئا. ٿوري دير حال احوال ٿيو. اوچتو هن پڇيو: "اڳي ته تون ايندو هئين، پوءِ اوچتو اچڻ ڇو ڇڏي ڏنئي؟" مون آهستي چيو: "ان سوال جو جواب جيڪڏهن تون پنهنجي دل کان پڇندين، ته شايد جواب ملي ويندو." هلڪي مرڪ سان چيائين: "اڃا تائين ناراض آهين؟" مون چيو: "نه... ناراض ناهيان. بس جنهن لاءِ ايندو هئس، جڏهن ان ئي منع ڪئي، ته پوءِ اچڻ جو ڪهڙو مطلب؟" هن روئڻ جهڙي آواز ۾ چيو: "مون کي معاف ڪجان... گهر وارا مون تي شڪ ڪرڻ لڳا هئا، تنهن ڪري مجبور ٿي توکي روڪيو هئم." پوءِ ڳالهين ڳالهين ۾ چيائين: "هن هفتي اربع جي رات ضرور اچجان." آخرڪار اهو ڏينهن اچي ويو. دل ۾ عجيب بيچيني ۽ خوشي هئي. آخر پندرهن سالن کان پوءِ پنهنجي محبوب سان ملڻ وڃي رهيو هئس. جڏهن سندس ٻڌايل گهر پهتس ته اندر جو منظر ڏسي حيران رهجي ويس. گهر سجايل هو. مون کي عزت سان ويهاريو ويو، ٿڌو پاڻي ڏنو ويو. ٿوري دير کان پوءِ هوءَ اندر آئي. هٿ ۾ ٽفن هو، ٻئي هٿ ۾ چانهه جو ٿرماس. مون جڏهن کيس ڏٺو ته هڪ پل لاءِ ساهه ڄڻ بيهي ويو. وقت سندس چهري تي پنهنجا نشان ڇڏي چڪو هو. اها چهري واري معصوميت ته بدلجي وئي هئي، پر سندس آواز... اڃا به ساڳيو هو. هن ڪمري ۾ موجود ڇوڪري کي ٻاهر موڪليو. اسين گڏجي ويٺاسين. هن پنهنجي هٿن سان ماني کارائي. مون کي بک نه هئي، پر سندس اصرار آڏو ڪجهه گرھ کائڻا پيا. رات وڌندي وئي... ۽ پوءِ اوچتو هن منهنجو مٿو پنهنجي جهوليءَ ۾ رکي ڇڏيو. هوءَ ٻارن وانگر سڏڪا ڀري روئڻ لڳي. "يار... مون کي معاف ڪري ڇڏ. مون توکي اچڻ کان روڪيو هو..." مون کيس گهڻو سمجهايو، گهڻو پرچايو، پر سندس اکين جا ڳوڙها رڪجڻ جو نالو ئي نه پئي ورتو. نيٺ صبح جا پنج ٿيا. مان زوريءَ موڪلائي روانو ٿيس. هوءَ آليون اکيون کڻي چوڻ لڳي: "وري ضرور اچجان... واعدو ڪر." مون واعدو ڪيو... پر قسمت کي شايد اهو واعدو قبول نه هو. جڏهن ٻيهر ويس... ته هن ڀيري هوءَ منهنجي استقبال لاءِ نه آئي. منهنجي سامهون سندس بيجان لاش پيل هو. ساڳيو چهرو... ساڳيو وجود... پر هاڻي نه ڪو آواز هو، نه ڪا مرڪ، نه ڪا شڪايت. رڳو خاموشي هئي... ۽ پنهنجي هٿن سان پنهنجي ئي محبت کي قبر ۾ لاهڻ جو قيامت جهڙو منظر. شايد دنيا ۾ ان کان وڌيڪ ڏکوئيندڙ لمحو ڪو نه هوندو، جڏهن انسان پنهنجي ئي خوابن کي پنهنجي ئي هٿن سان مٽيءَ حوالي ڪري. اهو درد مان جيئرو رهي به هر روز مرندو آھيان... ۽ شايد منهنجي دل جو هڪ حصو اڄ به انهيءَ قبر ۾ دفن ٿيل آهي. #vir#pppppppppppppp #foryoupage❤️❤️ #sindhisong #sindhistatus


Ae cần ô la cho em lấp tận nơi cho ae lun @AVP VIỆT NAM @AVP Long Xuyên
Ae cần ô la cho em lấp tận nơi cho ae lun @AVP VIỆT NAM @AVP Long Xuyên
#Parkviewcityislamabad #Installment #Per #Downtown #Fountain #View #Apartments
#Parkviewcityislamabad #Installment #Per #Downtown #Fountain #View #Apartments

About

Legal