1. Home
  2. Detail

@user2696818196223: This phone stand changes your daily life #360rotatable #magneticstand

SMLCON Phone Hub
SMLCON Phone Hub
Open In TikTok:
Region: US
Monday 07 September 2026 03:33:32 GMT
41
0
0
0

Music

Download

No Watermark .mp4 (0.78MB) No Watermark(HD) .mp4 (0.55MB) Watermark .mp4 (0MB) Music .mp3

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @user2696818196223, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

ik se do te qi nene#CapCut #fYp #foryoupage❤️❤️ #memecut #foryou
ik se do te qi nene#CapCut #fYp #foryoupage❤️❤️ #memecut #foryou
#المسامح_كريم #اكسبلور
#المسامح_كريم #اكسبلور
Làng quê yên bình #livephotowallpaper #hinhnen #tamtrang #thinhhanh
Làng quê yên bình #livephotowallpaper #hinhnen #tamtrang #thinhhanh
วันนั้นผมเห็นผู้ชายคนหนึ่ง ยืนอยู่หน้าร้านถ่ายเอกสาร ในมือเขามีกระดาษเพียงแผ่นเดียว แต่ขอให้ร้านถ่ายไว้ เกือบยี่สิบชุด ผมนึกว่าเป็นเอกสารงาน จนเจ้าของร้านถามว่า... “ลุงจะเอาเยอะขนาดนี้เลยเหรอครับ” แกหัวเราะนิด ๆ แล้วตอบว่า “เผื่อมีที่ไหนรับผมสักที่” ผมหันไปมองครับ ผู้ชายคนนั้นน่าจะอายุเกือบหกสิบ เสื้อเชิ้ตสีซีด กางเกงขายาวธรรมดา รองเท้าหนังที่ผ่านการใช้งานมานาน กระดาษที่อยู่ในมือคือ... ใบสมัครงาน ผมไม่ได้ตั้งใจจะฟังต่อ แต่ร้านเล็กมาก บทสนทนาจึงได้ยินกันหมด เจ้าของร้านถามว่า “ลุงทำอะไรมาก่อนครับ” แกตอบว่า “ทำโรงงานครับ เขาลดคน ผมเลยออก” “แล้วจะสมัครงานอะไร” ลุงยิ้ม “อะไรก็ได้ครับ ยกของก็ได้ เฝ้าของก็ได้ ขับรถก็พอได้” พูดจบ แกก็ก้มลงนับเงินในกระเป๋า เจ้าของร้านบอกค่าถ่ายเอกสาร ลุงนับเหรียญ แล้วถามว่า... “ลดเหลือสิบชุดก่อนได้ไหมครับ” ไม่มีใครพูดอะไรอยู่สองสามวินาที เจ้าของร้านหยิบกระดาษทั้งหมด ใส่ซองให้แก แล้วพูดว่า “เอาไปเถอะลุง ผมคิดสิบชุด” ลุงรีบส่ายหน้า “ไม่ได้ครับ ของซื้อของขาย” เจ้าของร้านหัวเราะ “งั้นถ้าได้งานแล้ว ค่อยกลับมาจ่ายส่วนที่เหลือ” คราวนี้ลุงเงียบ มองหน้าคนขายอยู่พักหนึ่ง ก่อนพูดเบา ๆ ว่า... “ถ้าได้งาน ผมกลับมาจ่ายแน่นอนครับ” ประโยคนั้นธรรมดามาก แต่ผมจำได้ เพราะคนบางคน ไม่ได้กลัวความเหนื่อยเลยครับ เขากลัวแค่... ไม่มีใครให้โอกาสเขาเหนื่อยอีกแล้ว ตอนเราอายุยี่สิบหรือสามสิบ เรามักคิดว่า การหางานคือการเลือกอนาคต เงินเดือนเท่าไร ตำแหน่งอะไร เติบโตได้ไหม แต่สำหรับคนบางคน ในวันที่อายุใกล้หกสิบ คำว่า “งาน” อาจไม่ได้หมายถึงอนาคตที่ใหญ่โตแล้ว มันอาจหมายถึง... ค่าเช่าบ้านเดือนหน้า ค่าอาหาร ค่าน้ำค่าไฟ หรือเพียงความรู้สึกว่า ตัวเองยังมีประโยชน์อยู่ ลุงรับซองเอกสาร ยกมือไหว้เจ้าของร้าน แล้วเดินออกไป ผมมองตามแก เห็นซองใบสมัครอยู่ใต้แขน ยี่สิบชุด ยี่สิบสถานที่ หรืออาจเป็นยี่สิบครั้ง ที่แกต้องเดินเข้าไปถามคนแปลกหน้าว่า... “ยังรับคนอายุเท่านี้อยู่ไหมครับ” พออายุมากขึ้น ผมเริ่มเข้าใจอย่างหนึ่ง ชีวิตไม่ได้ยากที่สุด ตอนที่เราต้องเริ่มใหม่ แต่มันยากตรงที่... บางครั้งเราต้องเริ่มใหม่ ในวันที่โลกเริ่มคิดว่า เราแก่เกินกว่าจะเริ่มอะไรแล้ว วันนั้นผมไม่ได้รู้ครับ ว่าลุงได้งานหรือเปล่า แต่ผมหวังว่า ในใบสมัครยี่สิบใบนั้น จะมีสักหนึ่งใบ ไปถึงมือของคนที่ไม่ได้มองแค่ตัวเลขตรงช่อง “อายุ” เพราะบางคน ไม่ได้ขอโอกาสเพื่อพิสูจน์ว่าเก่งแค่ไหน เขาแค่อยากกลับบ้านตอนเย็น แล้วบอกคนที่บ้านได้อีกครั้งว่า... “พรุ่งนี้ผมมีงานไปทำ” — ชาติ #ชาติเตมียเชิด #chartunfolds #เรื่องเล่าจากลุงชาติ #บทเรียนชีวิต #ชีวิตหลัง60
วันนั้นผมเห็นผู้ชายคนหนึ่ง ยืนอยู่หน้าร้านถ่ายเอกสาร ในมือเขามีกระดาษเพียงแผ่นเดียว แต่ขอให้ร้านถ่ายไว้ เกือบยี่สิบชุด ผมนึกว่าเป็นเอกสารงาน จนเจ้าของร้านถามว่า... “ลุงจะเอาเยอะขนาดนี้เลยเหรอครับ” แกหัวเราะนิด ๆ แล้วตอบว่า “เผื่อมีที่ไหนรับผมสักที่” ผมหันไปมองครับ ผู้ชายคนนั้นน่าจะอายุเกือบหกสิบ เสื้อเชิ้ตสีซีด กางเกงขายาวธรรมดา รองเท้าหนังที่ผ่านการใช้งานมานาน กระดาษที่อยู่ในมือคือ... ใบสมัครงาน ผมไม่ได้ตั้งใจจะฟังต่อ แต่ร้านเล็กมาก บทสนทนาจึงได้ยินกันหมด เจ้าของร้านถามว่า “ลุงทำอะไรมาก่อนครับ” แกตอบว่า “ทำโรงงานครับ เขาลดคน ผมเลยออก” “แล้วจะสมัครงานอะไร” ลุงยิ้ม “อะไรก็ได้ครับ ยกของก็ได้ เฝ้าของก็ได้ ขับรถก็พอได้” พูดจบ แกก็ก้มลงนับเงินในกระเป๋า เจ้าของร้านบอกค่าถ่ายเอกสาร ลุงนับเหรียญ แล้วถามว่า... “ลดเหลือสิบชุดก่อนได้ไหมครับ” ไม่มีใครพูดอะไรอยู่สองสามวินาที เจ้าของร้านหยิบกระดาษทั้งหมด ใส่ซองให้แก แล้วพูดว่า “เอาไปเถอะลุง ผมคิดสิบชุด” ลุงรีบส่ายหน้า “ไม่ได้ครับ ของซื้อของขาย” เจ้าของร้านหัวเราะ “งั้นถ้าได้งานแล้ว ค่อยกลับมาจ่ายส่วนที่เหลือ” คราวนี้ลุงเงียบ มองหน้าคนขายอยู่พักหนึ่ง ก่อนพูดเบา ๆ ว่า... “ถ้าได้งาน ผมกลับมาจ่ายแน่นอนครับ” ประโยคนั้นธรรมดามาก แต่ผมจำได้ เพราะคนบางคน ไม่ได้กลัวความเหนื่อยเลยครับ เขากลัวแค่... ไม่มีใครให้โอกาสเขาเหนื่อยอีกแล้ว ตอนเราอายุยี่สิบหรือสามสิบ เรามักคิดว่า การหางานคือการเลือกอนาคต เงินเดือนเท่าไร ตำแหน่งอะไร เติบโตได้ไหม แต่สำหรับคนบางคน ในวันที่อายุใกล้หกสิบ คำว่า “งาน” อาจไม่ได้หมายถึงอนาคตที่ใหญ่โตแล้ว มันอาจหมายถึง... ค่าเช่าบ้านเดือนหน้า ค่าอาหาร ค่าน้ำค่าไฟ หรือเพียงความรู้สึกว่า ตัวเองยังมีประโยชน์อยู่ ลุงรับซองเอกสาร ยกมือไหว้เจ้าของร้าน แล้วเดินออกไป ผมมองตามแก เห็นซองใบสมัครอยู่ใต้แขน ยี่สิบชุด ยี่สิบสถานที่ หรืออาจเป็นยี่สิบครั้ง ที่แกต้องเดินเข้าไปถามคนแปลกหน้าว่า... “ยังรับคนอายุเท่านี้อยู่ไหมครับ” พออายุมากขึ้น ผมเริ่มเข้าใจอย่างหนึ่ง ชีวิตไม่ได้ยากที่สุด ตอนที่เราต้องเริ่มใหม่ แต่มันยากตรงที่... บางครั้งเราต้องเริ่มใหม่ ในวันที่โลกเริ่มคิดว่า เราแก่เกินกว่าจะเริ่มอะไรแล้ว วันนั้นผมไม่ได้รู้ครับ ว่าลุงได้งานหรือเปล่า แต่ผมหวังว่า ในใบสมัครยี่สิบใบนั้น จะมีสักหนึ่งใบ ไปถึงมือของคนที่ไม่ได้มองแค่ตัวเลขตรงช่อง “อายุ” เพราะบางคน ไม่ได้ขอโอกาสเพื่อพิสูจน์ว่าเก่งแค่ไหน เขาแค่อยากกลับบ้านตอนเย็น แล้วบอกคนที่บ้านได้อีกครั้งว่า... “พรุ่งนี้ผมมีงานไปทำ” — ชาติ #ชาติเตมียเชิด #chartunfolds #เรื่องเล่าจากลุงชาติ #บทเรียนชีวิต #ชีวิตหลัง60
‏#الدمج مع @Mussie
‏#الدمج مع @Mussie


About

Legal