@.ls.bos: تصاميمي وصلت له هدهد☠️🫀#مسلسل_حبتين #onthisday #fyp #creatorsearchinsights #xuhuong

عبدالله |500⏳🥶
عبدالله |500⏳🥶
Open In TikTok:
Region: SA
Monday 07 September 2026 11:12:22 GMT
12630
218
2
31

Music

Download

Comments

sw71819
SW-7 :
ف
2026-09-09 19:45:17
0
To see more videos from user @.ls.bos, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Ngjarja mbaron. Por truri nuk e di gjithmonë këtë. Një pjesë e tij mund të mbetet e bllokuar në atë moment, duke kërkuar ende një mënyrë për të kuptuar, për të kontrolluar dhe për të mbijetuar atë që ndodhi. Prandaj trauma nuk është thjesht një kujtim i keq. Është një përvojë që mund të ndryshojë mënyrën se si truri e percepton sigurinë, rrezikun, trupin dhe realitetin. Mund të ndodhë që trupi të reagojë përpara se mendja ta kuptojë pse. Një zhurmë bëhet alarm. Një prekje bëhet kërcënim. Një vend bëhet i frikshëm. Një natë bëhet e padurueshme. Mund të kalojnë muaj apo vite, ndërsa sistemi nervor vazhdon të sillet sikur ajo që ndodhi mund të ndodhë përsëri. Kjo është arsyeja pse trauma mund të shfaqet në mënyra që nga jashtë duken të pakuptueshme: shpërthime, ankth, mpirje emocionale, shkëputje nga realiteti, makthe, frikë, pagjumësi, kujtime të padëshiruara, ose një ndjesi e vazhdueshme se diçka e keqe do të ndodhë. Ndoshta trauma nuk është ajo që ndodhi atë natë. Ndoshta trauma është fakti që, edhe pasi ajo natë mbaroi, trupi i saj nuk e mori më kurrë si të mirëqenë se ishte i sigurt. Sepse trauma nuk jeton vetëm në kujtesë. Ajo mund të jetojë në reagimet e trupit. Në frikën që nuk ka gjithmonë një arsye. Në një zemër që rreh fort pa rrezik. Në një trup që ngrin kur dikush afrohet. Në një mendje që rikthen të njëjtin moment pa e kërkuar. Mendja mund të thotë: “Ka mbaruar.” Por trupi mund të vazhdojë të përgjigjet: “Jo ende.” Dhe ndoshta kjo është një nga gjërat më të frikshme që bën trauma: - Të mbarojë ngjarja, por të mos mbarojë alarmi. #Trauma #TraumaPsikologjike #ShendetiMendor #Ankth #SistemiNervor
Ngjarja mbaron. Por truri nuk e di gjithmonë këtë. Një pjesë e tij mund të mbetet e bllokuar në atë moment, duke kërkuar ende një mënyrë për të kuptuar, për të kontrolluar dhe për të mbijetuar atë që ndodhi. Prandaj trauma nuk është thjesht një kujtim i keq. Është një përvojë që mund të ndryshojë mënyrën se si truri e percepton sigurinë, rrezikun, trupin dhe realitetin. Mund të ndodhë që trupi të reagojë përpara se mendja ta kuptojë pse. Një zhurmë bëhet alarm. Një prekje bëhet kërcënim. Një vend bëhet i frikshëm. Një natë bëhet e padurueshme. Mund të kalojnë muaj apo vite, ndërsa sistemi nervor vazhdon të sillet sikur ajo që ndodhi mund të ndodhë përsëri. Kjo është arsyeja pse trauma mund të shfaqet në mënyra që nga jashtë duken të pakuptueshme: shpërthime, ankth, mpirje emocionale, shkëputje nga realiteti, makthe, frikë, pagjumësi, kujtime të padëshiruara, ose një ndjesi e vazhdueshme se diçka e keqe do të ndodhë. Ndoshta trauma nuk është ajo që ndodhi atë natë. Ndoshta trauma është fakti që, edhe pasi ajo natë mbaroi, trupi i saj nuk e mori më kurrë si të mirëqenë se ishte i sigurt. Sepse trauma nuk jeton vetëm në kujtesë. Ajo mund të jetojë në reagimet e trupit. Në frikën që nuk ka gjithmonë një arsye. Në një zemër që rreh fort pa rrezik. Në një trup që ngrin kur dikush afrohet. Në një mendje që rikthen të njëjtin moment pa e kërkuar. Mendja mund të thotë: “Ka mbaruar.” Por trupi mund të vazhdojë të përgjigjet: “Jo ende.” Dhe ndoshta kjo është një nga gjërat më të frikshme që bën trauma: - Të mbarojë ngjarja, por të mos mbarojë alarmi. #Trauma #TraumaPsikologjike #ShendetiMendor #Ankth #SistemiNervor

About