@mohamedbenmagri: فيديو شرح بخصوص التحويلات المدرسية من مؤسسة الى أخرى #التحويلات #تلاميذ #فضاء #الولي

محمد بن مقري Mohamed Benmagri

Open In TikTok:

Region: DZ

Monday 07 September 2026 15:52:27 GMT

27732

445

3

109

Music

Download

No Watermark .mp4 (1.05MB) No Watermark(HD) .mp4 (1.03MB) Watermark .mp4 (2.94MB) Music .mp3

Comments

Evă Lïnə :

دخلت ومالقيت والو وقتاش تفتح

2026-09-07 19:08:17

3

Sara Sara :

دخلت الصباح مالقيت والو.خبرنا الله يسترك

2026-09-07 18:32:28

1

youcef alilou :

راحت نبدل بنتي من قسم الي قسم أخر في نفس المؤسسة المديرة. حبت تكلني. قريب ظربتني. رحت للمفتش قالي. كيما تحب هي. هاذ لحكاية عندها حوالي 4 سنوات

2026-09-08 00:44:42

0

Bella 🇩🇿 :

يعني ولي تجيه رحلة من دارو في وسط السنة الدراسية كيفاش ؟

2026-09-07 18:32:48

0

CiCi 2020 :

صح سويت ماكاش

2026-09-07 22:27:20

0

رضا :

فضاء الاولياء عياني ما بغاش يتفتح

2026-09-07 20:57:31

0

سهلي عبد الرحمن :

❤️❤️❤️

2026-09-07 16:47:47

1

user8048837413098 :

[بريء][بريء][بريء]

2026-09-07 16:48:50

0

To see more videos from user @mohamedbenmagri, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

This actress’s eyes are so striking filmmakers have forced her to tone them down (Sources: Facts Daily, Boston Globe, Mademoiselle) #eyes #actor #acting #megfoster #movies #tv

This actress’s eyes are so striking filmmakers have forced her to tone them down (Sources: Facts Daily, Boston Globe, Mademoiselle) #eyes #actor #acting #megfoster #movies #tv

motivacional de hoje ✨ É MEME POR FAVOR

motivacional de hoje ✨ É MEME POR FAVOR

#arka #zahra dua pasangan sejoli😭

#arka #zahra dua pasangan sejoli😭

Háganlo Trend 😅#viral #fyp #paratii #trend #marcianos

Háganlo Trend 😅#viral #fyp #paratii #trend #marcianos

हिन्दू धर्मका १६ संस्कारमध्ये अन्त्येष्टि सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण मानिन्छ। यसले मृतकको स्थूल शरीरलाई अग्निसँग समर्पण गरेर आत्मा लाई पितृलोकतिरको यात्रा सहज बनाउँछ। सामान्य अवस्थामा शव उपलब्ध हुँदा विधिवत दाह गरिन्छ। तर शव नपाइने विशेष अवस्थामा शास्त्रहरूले कुश (दर्भ) को प्रतिमा बनाएर प्रतीकात्मक दाहसंस्कारको व्यवस्था गरेका छन्। यसलाई पुत्तल दाह, तृणपिण्ड दाह, दर्भादाह वा कुशा-पुत्तलिका दाह भनिन्छ। अथ कश्चिद्विदेशे वा वने चौरभये मृतः। न लब्धस्तस्य देहश्चेच्छृणुयाद्यद्दिने तदा॥ दर्भपुत्तलकं कृत्वा पूर्ववत्केवलं दहेत्। तस्य भस्म समादाय गङ्गातोये विनिक्षिपेत्॥ दशगात्रादिकं कर्म तद्दिनादेव कारयेत्। स एव दिवसो ग्राह्यः श्राद्धे सांवत्सरादिके॥ अर्थ: यदि कुनै व्यक्ति विदेशमा, वन/निर्जन स्थानमा, चोर/डाकुबाट, बाढी, पहिरो, दुर्घटना वा अन्य कुनै कारणले मृत्यु भए र उसको शरीर प्राप्त नभएमा, मृत्युको प्रामाणिक समाचार आएको दिन कुश (दर्भ) बाट प्रतिमा बनाएर सामान्य विधिअनुसार दाह गर्नुपर्छ। त्यसपछि भस्म (राख) सङ्कलन गरी गङ्गा वा पवित्र जलमा विसर्जन गर्नुपर्छ। उक्त दिनदेखि नै दशगात्र आदि क्रिया सुरु गर्नुपर्छ र वार्षिक श्राद्धको लागि पनि सोही तिथि मान्नुपर्छ। अन्य अवस्थाहरूमा पनि यो नियम लागू हुन्छ। बाढी, पहिरो, आगलागी, युद्ध वा अन्य प्रकोपमा शव नष्ट वा हराएमा। पानीमा डुबेर वा जङ्गलमा हराएर शव नभेटिएमा। पञ्चक (धनिष्ठा–रेवती) मा मृत्यु भएमा दोष निवारणका लागि (कहिलेकाहीं पाँचवटा पुत्ला बनाएर)। कुशको पुत्ला बनाउने मुख्य विधि र आवश्यक अंगहरु र आवश्यक सामग्रीहरू। कुश (पवित्र घास): पुत्लाको मुख्य शरीर बनाउन। पलाँसको पात वा डाँठ: हात, खुट्टा र अन्य अंगका लागि। ऊन वा धागो: पुत्लाका विभिन्न भागहरू बाँध्न। चामलको पिठो: पुत्लाको गहुँत वा छालाको रूपमा लेपन गर्न। सुन, चाँदी, वा तामाको टुक्रा: पुत्लाको भित्री धातुको रूपमा। पुत्ला बनाउने गरुड पुराणको विधि कुशको पुत्ला बनाउँदा मानव शरीरका ३६० वटा हड्डी र अंगहरूको प्रतिनिधित्व हुने गरी ३६० वटै कुशका डाँठहरू प्रयोग गर्ने विधान छ। यसलाई तलका भागहरूमा विभाजन गरिन्छ: टाउको (शिर): ४० वटा कुशका डाँठहरू मिलेर टाउको बनाइन्छ। गर्दन (कण्ठ): १० वटा कुशका डाँठहरू। छाती (हृदय/वक्षस्थल): ६० वटा कुशका डाँठहरू। पेट (उदर): २० वटा कुशका डाँठहरू। हातहरू: दुवै हातका लागि ५०-५० (जम्मा १००) वटा कुशका डाँठहरू। खुट्टाहरू: दुवै खुट्टाका लागि ५०-५० (जम्मा १००) वटा कुशका डाँठहरू। अन्य अंगहरू: बाँकी भागहरूको प्रतिनिधित्वका लागि ३ वटा कुशका डाँठहरू। अंगहरूको विशिष्ट प्रतिनिधित्व पुत्ला तयार गरिसकेपछि त्यसमा वास्तविक शरीरको आभास दिन निम्नलिखित वस्तुहरू राखिन्छ: नारिवल: टाउकोको रूपमा। घिउ र मह: रक्त र मज्जाको रूपमा। सुगन्धित द्रव्य: शरीरको सुगन्धका लागि। कसरी गरिन्छ? दाहसंस्कार: पुत्लालाई शव मानेर वैदिक मन्त्रोच्चारणसहित चितामा राखिन्छ। सामान्य दाहसंस्कारका सबै विधि (स्नान, पिण्डदान, अग्नि प्रज्वलन आदि) गरिन्छ। पुरोहितद्वारा मन्त्र र क्रिया सम्पन्न गराइन्छ। अस्थि सङ्कलन र विसर्जन: दाहपछि राख/भस्म सङ्कलन गरी गङ्गा, कालीगण्डकी, वा अन्य पवित्र नदीमा विसर्जन गरिन्छ। पछिका क्रिया: दाहको दिनदेखि दशगात्र (१० दिनको क्रिया), एकादशाह, द्वादशाह, त्रयोदशाह (तेह्रौं), सपिण्डीकरण श्राद्ध आदि सबै विधि पूरा गरिन्छ। यसपछि सूतक हट्छ र घर शुद्ध हुन्छ। शव नभेटिएका परिवारले पशुपति आर्यघाट लगायत स्थानमा यही विधि अपनाएका छन्, जुन शास्त्रसम्मत हो। यसो गर्दा मृतकले मुक्ति पाउँछन् कि पाउँदैनन्? शास्त्रअनुसार,पाउँछन्। अन्त्येष्टिको मुख्य उद्देश्य स्थूल शरीरको अभावमा पनि प्रेतशरीर (आतिवाहिक शरीर) लाई सही रूपमा निर्माण गरी पितृलोकतिरको मार्ग सहज बनाउनु हो। शव नभए पनि प्रतीकात्मक दाहले: प्रेतको अतृप्ति हटाउँछ। दशगात्र आदि क्रियाबाट आतिवाहिक शरीर पूर्ण हुन्छ। श्राद्ध–तर्पणबाट पितृगण तृप्त हुन्छन्। आत्माको गति सुगम हुन्छ र अन्ततः मुक्ति (मोक्ष) को बाटो खुल्छ। गरुड पुराणमा भनिएको छ कि बिना दाहसंस्कार आत्मा प्रेत अवस्थामा रहन सक्छ र परिवारलाई पनि कष्ट दिन्छ। प्रतीकात्मक दाहले यसलाई निवारण गर्छ। राजा सगरका छोराहरूको उदाहरणमा पनि शरीर भस्म भएपछि गङ्गाको स्पर्शले मुक्ति मिलेको कथा छ। कुशको पवित्रताले यस प्रक्रियालाई थप प्रभावकारी बनाउँछ। यो कार्य योग्य पुरोहित/कर्मकाण्डीको निर्देशनमा मात्र गर्नुपर्छ। स्थानीय परम्परा र गोत्रअनुसार केही भिन्नता हुन सक्छ। शास्त्रहरूको उद्देश्य मृतकको कल्याण र परिवारको शान्ति हो। यसरी हिन्दू शास्त्रले व्यावहारिक र करुणामय व्यवस्था दिएको छ, जसले शव नभए पनि धर्मको पालना र मृतकको मुक्ति सम्भव बनाउँछ। #गरुणपुराण🙏🙏🙏 #शास्त्रज्ञान🚩🚩🚩 #foryou

हिन्दू धर्मका १६ संस्कारमध्ये अन्त्येष्टि सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण मानिन्छ। यसले मृतकको स्थूल शरीरलाई अग्निसँग समर्पण गरेर आत्मा लाई पितृलोकतिरको यात्रा सहज बनाउँछ। सामान्य अवस्थामा शव उपलब्ध हुँदा विधिवत दाह गरिन्छ। तर शव नपाइने विशेष अवस्थामा शास्त्रहरूले कुश (दर्भ) को प्रतिमा बनाएर प्रतीकात्मक दाहसंस्कारको व्यवस्था गरेका छन्। यसलाई पुत्तल दाह, तृणपिण्ड दाह, दर्भादाह वा कुशा-पुत्तलिका दाह भनिन्छ। अथ कश्चिद्विदेशे वा वने चौरभये मृतः। न लब्धस्तस्य देहश्चेच्छृणुयाद्यद्दिने तदा॥ दर्भपुत्तलकं कृत्वा पूर्ववत्केवलं दहेत्। तस्य भस्म समादाय गङ्गातोये विनिक्षिपेत्॥ दशगात्रादिकं कर्म तद्दिनादेव कारयेत्। स एव दिवसो ग्राह्यः श्राद्धे सांवत्सरादिके॥ अर्थ: यदि कुनै व्यक्ति विदेशमा, वन/निर्जन स्थानमा, चोर/डाकुबाट, बाढी, पहिरो, दुर्घटना वा अन्य कुनै कारणले मृत्यु भए र उसको शरीर प्राप्त नभएमा, मृत्युको प्रामाणिक समाचार आएको दिन कुश (दर्भ) बाट प्रतिमा बनाएर सामान्य विधिअनुसार दाह गर्नुपर्छ। त्यसपछि भस्म (राख) सङ्कलन गरी गङ्गा वा पवित्र जलमा विसर्जन गर्नुपर्छ। उक्त दिनदेखि नै दशगात्र आदि क्रिया सुरु गर्नुपर्छ र वार्षिक श्राद्धको लागि पनि सोही तिथि मान्नुपर्छ। अन्य अवस्थाहरूमा पनि यो नियम लागू हुन्छ। बाढी, पहिरो, आगलागी, युद्ध वा अन्य प्रकोपमा शव नष्ट वा हराएमा। पानीमा डुबेर वा जङ्गलमा हराएर शव नभेटिएमा। पञ्चक (धनिष्ठा–रेवती) मा मृत्यु भएमा दोष निवारणका लागि (कहिलेकाहीं पाँचवटा पुत्ला बनाएर)। कुशको पुत्ला बनाउने मुख्य विधि र आवश्यक अंगहरु र आवश्यक सामग्रीहरू। कुश (पवित्र घास): पुत्लाको मुख्य शरीर बनाउन। पलाँसको पात वा डाँठ: हात, खुट्टा र अन्य अंगका लागि। ऊन वा धागो: पुत्लाका विभिन्न भागहरू बाँध्न। चामलको पिठो: पुत्लाको गहुँत वा छालाको रूपमा लेपन गर्न। सुन, चाँदी, वा तामाको टुक्रा: पुत्लाको भित्री धातुको रूपमा। पुत्ला बनाउने गरुड पुराणको विधि कुशको पुत्ला बनाउँदा मानव शरीरका ३६० वटा हड्डी र अंगहरूको प्रतिनिधित्व हुने गरी ३६० वटै कुशका डाँठहरू प्रयोग गर्ने विधान छ। यसलाई तलका भागहरूमा विभाजन गरिन्छ: टाउको (शिर): ४० वटा कुशका डाँठहरू मिलेर टाउको बनाइन्छ। गर्दन (कण्ठ): १० वटा कुशका डाँठहरू। छाती (हृदय/वक्षस्थल): ६० वटा कुशका डाँठहरू। पेट (उदर): २० वटा कुशका डाँठहरू। हातहरू: दुवै हातका लागि ५०-५० (जम्मा १००) वटा कुशका डाँठहरू। खुट्टाहरू: दुवै खुट्टाका लागि ५०-५० (जम्मा १००) वटा कुशका डाँठहरू। अन्य अंगहरू: बाँकी भागहरूको प्रतिनिधित्वका लागि ३ वटा कुशका डाँठहरू। अंगहरूको विशिष्ट प्रतिनिधित्व पुत्ला तयार गरिसकेपछि त्यसमा वास्तविक शरीरको आभास दिन निम्नलिखित वस्तुहरू राखिन्छ: नारिवल: टाउकोको रूपमा। घिउ र मह: रक्त र मज्जाको रूपमा। सुगन्धित द्रव्य: शरीरको सुगन्धका लागि। कसरी गरिन्छ? दाहसंस्कार: पुत्लालाई शव मानेर वैदिक मन्त्रोच्चारणसहित चितामा राखिन्छ। सामान्य दाहसंस्कारका सबै विधि (स्नान, पिण्डदान, अग्नि प्रज्वलन आदि) गरिन्छ। पुरोहितद्वारा मन्त्र र क्रिया सम्पन्न गराइन्छ। अस्थि सङ्कलन र विसर्जन: दाहपछि राख/भस्म सङ्कलन गरी गङ्गा, कालीगण्डकी, वा अन्य पवित्र नदीमा विसर्जन गरिन्छ। पछिका क्रिया: दाहको दिनदेखि दशगात्र (१० दिनको क्रिया), एकादशाह, द्वादशाह, त्रयोदशाह (तेह्रौं), सपिण्डीकरण श्राद्ध आदि सबै विधि पूरा गरिन्छ। यसपछि सूतक हट्छ र घर शुद्ध हुन्छ। शव नभेटिएका परिवारले पशुपति आर्यघाट लगायत स्थानमा यही विधि अपनाएका छन्, जुन शास्त्रसम्मत हो। यसो गर्दा मृतकले मुक्ति पाउँछन् कि पाउँदैनन्? शास्त्रअनुसार,पाउँछन्। अन्त्येष्टिको मुख्य उद्देश्य स्थूल शरीरको अभावमा पनि प्रेतशरीर (आतिवाहिक शरीर) लाई सही रूपमा निर्माण गरी पितृलोकतिरको मार्ग सहज बनाउनु हो। शव नभए पनि प्रतीकात्मक दाहले: प्रेतको अतृप्ति हटाउँछ। दशगात्र आदि क्रियाबाट आतिवाहिक शरीर पूर्ण हुन्छ। श्राद्ध–तर्पणबाट पितृगण तृप्त हुन्छन्। आत्माको गति सुगम हुन्छ र अन्ततः मुक्ति (मोक्ष) को बाटो खुल्छ। गरुड पुराणमा भनिएको छ कि बिना दाहसंस्कार आत्मा प्रेत अवस्थामा रहन सक्छ र परिवारलाई पनि कष्ट दिन्छ। प्रतीकात्मक दाहले यसलाई निवारण गर्छ। राजा सगरका छोराहरूको उदाहरणमा पनि शरीर भस्म भएपछि गङ्गाको स्पर्शले मुक्ति मिलेको कथा छ। कुशको पवित्रताले यस प्रक्रियालाई थप प्रभावकारी बनाउँछ। यो कार्य योग्य पुरोहित/कर्मकाण्डीको निर्देशनमा मात्र गर्नुपर्छ। स्थानीय परम्परा र गोत्रअनुसार केही भिन्नता हुन सक्छ। शास्त्रहरूको उद्देश्य मृतकको कल्याण र परिवारको शान्ति हो। यसरी हिन्दू शास्त्रले व्यावहारिक र करुणामय व्यवस्था दिएको छ, जसले शव नभए पनि धर्मको पालना र मृतकको मुक्ति सम्भव बनाउँछ। #गरुणपुराण🙏🙏🙏 #शास्त्रज्ञान🚩🚩🚩 #foryou

About

Robot
API

Legal

Privacy Policy