@reosynn: आज भाद्र २३–२४ गतेको त्यो ऐतिहासिक जनआन्दोलनको एक वर्ष पूरा भएको छ। ठ्याक्कै एक वर्षअघि हजारौँ युवाहरू सडकमा उत्रिएका थिए। त्यो केवल सामाजिक सञ्जालको प्रतिबन्धविरुद्धको आन्दोलन थिएन। त्यसको पछाडि वर्षौँदेखि थुप्रिँदै आएको भ्रष्टाचार, बेथिति, राजनीतिक संरक्षणवाद, जवाफदेहिताको अभाव र राज्यसत्ताप्रतिको गहिरिँदो अविश्वास थियो। त्यो आन्दोलन यति शक्तिशाली बन्यो कि राज्यका प्रमुख प्रशासनिक तथा संवैधानिक संरचनाहरू नै आक्रोशको केन्द्र बने। सिंहदरबारदेखि संसद्, सर्वोच्च अदालतलगायतका सार्वजनिक संरचनामा समेत ठूलो क्षति पुग्यो। राज्यको दमन र आन्दोलनका क्रममा ठूलो मानवीय क्षति भयो—दर्जनौँ युवाले ज्यान गुमाए र हजारौँ घाइते भए। त्यो दिन सडकमा एउटा प्रश्न उठेको थियो— के नेपालमा अब पुरानै ढंगको शासन चल्छ? त्यसपछि सरकार ढल्यो। अन्तरिम सरकार बन्यो। संसद् विघटन भयो। निर्वाचन भयो। र आज हामीसँग नयाँ राजनीतिक शक्तिको नेतृत्वमा ठूलो जनादेशसहितको सरकार छ। तर आज, ठीक एक वर्षपछि, हामीले भावनामा होइन—तथ्यमा समीक्षा गर्नुपर्ने समय आएको छ। आन्दोलनले मागेको पारदर्शिता कहाँ छ? भ्रष्टाचारविरुद्धको कारबाही कहाँ पुगेको छ? आन्दोलनमा ज्यान गुमाएकाहरूको न्याय कहाँ पुगेको छ? घाइतेहरूको अवस्था के छ? राज्यको दमनको जिम्मेवारी कसले लिने? आन्दोलनका क्रममा भएका आगजनी, तोडफोड र हिंसाको जिम्मेवारी कसले लिने? र सबैभन्दा महत्वपूर्ण— जुन व्यवस्था र राजनीतिक संस्कार परिवर्तन गर्न युवाहरू सडकमा उत्रिएका थिए, त्यो साँच्चिकै परिवर्तन भयो कि केवल सत्ता र अनुहार फेरियो? आज नयाँ सरकारसँग जनताको अपेक्षा असाधारण रूपमा ठूलो छ। किनकि यो सरकार केवल निर्वाचनबाट आएको सरकार मात्र होइन; यसले आफूलाई परिवर्तनको आशासँग जोडेको छ। त्यसैले अब बहाना चल्दैन। अब जनताले भाषण होइन, परिणाम खोज्नेछन्। नारा होइन, सुशासन खोज्नेछन्। आश्वासन होइन, जवाफदेहिता खोज्नेछन्। र सबैभन्दा ठूलो कुरा— एक वर्षअघि सडकमा बगेको रगतको मूल्य केवल सरकार परिवर्तन हुनु होइन; त्यो रगतले मागेको न्याय, पारदर्शिता र सुशासन स्थापित हुनु हो। एक वर्ष पूरा भएको दिनलाई केवल सम्झिने दिन नबनाऔँ। यो दिन सरकारलाई प्रश्न गर्ने दिन बनाऔँ। किनकि आन्दोलन सकिएको हुन सक्छ, तर त्यसले उठाएका प्रश्नहरू अझै सकिएका छैनन्।

Roshan 💢

Open In TikTok:

Region: NP

Tuesday 08 September 2026 03:45:50 GMT