miribaa5 :
Takvimler değişir, mevsimler birbirini kovalar, insanlar gelir ve geçer. Dünya hiç durmadan dönerken, bazı kalpler tek bir saniyede çakılı kalır. Yedi yıl... Tam seksen dört ay, binlerce gün ve sayısız gece. Dile döküldüğünde sıradan bir sayı gibi duran bu yedi yıl, bir insanın gençliğinin, umutlarının ve sessiz çığlıklarının tek bir isme kurban edilmesidir. Birini yedi yıl boyunca beklemek, sadece onun yolunu gözlemek değildir. Bu, geçen her günün sabahına "Belki bugün" diye uyanıp, her gecenin karanlığına "Yarın mutlaka" diye sığınmaktır. Unutamamak ise zihnin kalbe oynadığı en acımasız oyundur. Unutmak, bir hafıza meselesi değil, bir irade savaşıdır ve insan, kalbine asla söz geçiremez. Onun sesini, gülüşünü, gözlerinin rengini ve teninin kokusunu dün gibi hatırlarken, araya giren mesafelerin veya yılların hiçbir hükmü kalmaz.
2026-09-18 21:42:08