@hajijanaghajalali5: بسمالله الرحمن الرحیم «وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَٰكِنْ لَا تَشْعُرُونَ» به یاد قهرمان ملی شهید احمدشاه مسعود و همهٔ شهدای راه آزادی و سربلندی افغانستان هجدهم سنبله، روزی است که در تقویم خونین تاریخ معاصر افغانستان، نامی ماندگار بر آن حک شده است؛ روزی که ملت افغانستان یکی از فرزندان شجاع، اندیشمند و فداکار خویش، قهرمان ملی شهید احمدشاه مسعود، را از دست داد. اکنون بیستوپنج سال از آن حادثه میگذرد، اما گذشت زمان نتوانسته است جایگاه او را در حافظهٔ تاریخی مردم افغانستان کمرنگ سازد. مسعود برای بسیاری تنها نام یک فرمانده نظامی نیست؛ او نماد نسلی از مبارزان افغانستان است که در برابر تجاوز، استبداد، افراطگرایی و تحمیل ارادهٔ دیگران ایستادند و بهای سنگین این ایستادگی را با جان خویش پرداختند. اهمیت شخصیت او را باید در مجموعهای از ویژگیها جستوجو کرد؛ شجاعت در میدان، تدبیر در تصمیمگیری، باور به مردم و توجه به آیندهٔ سیاسی افغانستان. او افغانستان را خانهٔ مشترک همهٔ مردم این سرزمین میدانست و بر این باور بود که هیچ قوم، مذهب، زبان و جریان سیاسی نباید خود را مالک انحصاری کشور بداند. از دید او، بقای افغانستان در گرو پذیرفتن تفاوتها، ایجاد اعتماد میان مردم و شکلگیری نظامی بود که در آن حقوق و ارادهٔ شهروندان جایگاه اساسی داشته باشد. در اندیشهٔ شهید مسعود، مبارزه تنها به سنگر و میدان جنگ محدود نمیشد. او به ساختن جامعهای میاندیشید که در آن علم، فرهنگ، اخلاق، آزادی، عدالت و دیانت در کنار یکدیگر معنا پیدا کنند. سیاست، زمانی ارزشمند بود که با اخلاق و مسئولیت همراه باشد و قدرت، وسیلهای برای خدمت به مردم تلقی شود، نه ابزاری برای سلطه بر آنان. در کنار نام مسعود، باید از یاران و همراهانی نیز یاد کرد که در روزهای دشوار در کنار او ایستادند و در مسیر مبارزه، هزینههای سنگینی پرداختند. جنرال مولانا عبدالرحمن سید از جمله چهرههایی است که نامش با سالهای مبارزه و مقاومت پیوند خورده است. او از یاران و همراهان نزدیک و وفادار شهید احمدشاه مسعود بود و در مقاطع دشوار، در کنار آن شهید بزرگوار و همسنگرانش حضور داشت. یادکرد از مسعود بدون ادای احترام به یاران و همرزمانی که در آن مسیر با او همراه بودند، تصویر کاملی از آن دورهٔ تاریخی ارائه نمیکند. جنرال مولانا عبدالرحمن سید، در کنار سایر همرزمان و مبارزان آن دوران، بخشی از نسلی بود که زندگی و توان خویش را در راه دفاع از مردم و سرزمین افغانستان وقف کردند. یاد و نام چنین شخصیتهایی، بخشی از میراث مقاومت و تاریخ معاصر کشور است و شایسته است نسل جوان افغانستان با نقش و فداکاری آنان آشنا شود. امروز، بزرگداشت شهیدان نباید تنها به یادآوری گذشته محدود شود. مسئولیت اصلی ما این است که از تجربههای تلخ گذشته برای ساختن آیندهای متفاوت بهره بگیریم؛ آیندهای که در آن جنگ، نفرت و حذف جای خود را به گفتوگو، عدالت، همزیستی و مشارکت ملی بدهد. افغانستان برای رسیدن به ثبات واقعی، به نظامی نیاز دارد که همهٔ شهروندان خود را برابر ببیند؛ نظامی که مشروعیت خود را از مردم بگیرد، در برابر آنان پاسخگو باشد و زمینهٔ مشارکت گروههای مختلف سیاسی و اجتماعی را فراهم کند. هیچ صلحی بدون عدالت پایدار نخواهد بود و هیچ ثباتی بدون رضایت و مشارکت مردم دوام نخواهد آورد. میراث شهیدان تنها خاطراتی از گذشته نیست؛ این میراث، مسئولیتی برای امروز و فردای ماست. اگر آزادی، عدالت، استقلال، کرامت انسانی، وحدت ملی و حق تعیین سرنوشت مردم ارزشهایی بودند که فرزندان این سرزمین برای آن جان باختند، پاسداری از این ارزشها وظیفهٔ نسلهای پس از آنان است. هفتهٔ شهید، فرصت مناسبی است تا در کنار بزرگداشت قهرمان ملی، از همهٔ شهدای افغانستان، از فرماندهان و مبارزان تا مردم بیگناهی که قربانی جنگهای طولانی کشور شدند، یاد کنیم و در برابر فداکاریهای آنان سر تعظیم فرود آوریم. در بیستوپنجمین سالگرد شهادت قهرمان ملی، شهید احمدشاه مسعود، یاد و خاطرهٔ آن مبارز نستوه و همهٔ یاران و همرزمانش، از جمله جنرال مولانا عبدالرحمن سید، را گرامی میداریم و بر آرمانهای انسانی و ملی همهٔ شهدای افغانستان درود میفرستیم. باشد که خون شهیدان، چراغ راه نسلهای آینده باشد و افغانستان روزی به کشوری تبدیل شود که در آن آزادی، عدالت، امنیت، کرامت انسانی و همزیستی مسالمتآمیز برای همهٔ شهروندان تضمین گردد. روح شهید احمدشاه مسعود، جنرال مولانا عبدالرحمن سید و همهٔ شهدای افغانستان شاد باد. یادشان جاودان و راهشان پررهرو باد.
