زموږ یو له هغو بدو عادتونو څخه دا دی چې د چا په خبره لا سم نه یو پوه شوي، خو د ځواب ورکولو لپاره مو ذهن لا له مخکې تیار کړی وي. ولې داسې کېږي؟ ځکه چې ډېر وخت موږ د دې لپاره خبرې اورو چې ځواب ورکړو، نه د دې لپاره چې پوه شو. د مقابل لوري د خبرې تر بشپړېدو مخکې پرېکړه کوو چې څه به ورته وایو؛ کله ناکله یې خبرې د خپل فکر له مخې تعبیر کوو، بیا پرې غوسه کېږو، بحث ورسره کوو او حتی داسې ځواب ورکوو چې د هغه د اصلي خبرې سره هېڅ تړاو نه لري. اصلي ستونزه دا ده چې موږ د اورېدلو پر ځای د ځواب ویلو په فکر کې یو. که غواړو دا عادت بدل کړو، نو باید ځان ته لږ وخت ورکړو؛ خبره تر پایه واورو، د مقابل لوري مطلب درک کړو، که اړتیا وي پوښتنه وکړو او بیا ځواب ورکړو. هره خبره د سمدستي ځواب اړتیا نه لري. ځینې خبرې لومړی د پوهېدو اړتیا لري، بیا د ځواب - @lovetoafghanistan