#takyk #Türkmenistan #psihologiýa #özüňiösdürmek Psihologyň kabineti Bir gün bir adamyň hojalygyndaky aty syrkawlapdyr. Tapdan düşüp, ne çapyp bilýärmiş, ne-de ýöreýärmiş. Günleriň birinde eýesi muňa gynanyp, çäre tapman: — Wah, eger aýaga galmasa, bu aty mundan beýläk kösemeli däl. Ejir çekmesin, «amanadyny tabşyrmagyna» bir kömek edeli — diýipdir. Bu sözleri bir goýun eşidip, şol bada atyň ýanyna ylgap barypdyr-da: — Şeýle-şeýle, sen-ä aýaga galmasaň, işiňi görjekler — diýip, eşiden zatlarynyň baryny aýdyp beripdir. At janawer hem janhowluna aýaklanyp başlapdyr. Şeýlelikde, ol aýaga galyp, tiz wagtdan gutulyp gidipdir. Muny gören eýesi begenjine: — Aý, tüweleme! Gözümiz aýdyň, atym aýaga galdy! Bir goýun menden gurbanlyk! — diýipdir. Bu hekaýatdan çykarylýan sapak düşnükli: käte başganyň işine goşulmak, özüňe degişli bolmadyk ýere burnuňy sokmak özüňe zyýan bolup gaýdyp biler. Iliň ýüküni öz gerdeniňe götermäge çalşanyňda-da, netijesiniň nähili boljagyny öňünden bilmek kyn. Şonuň üçin her bir işde öz çägiňi bilmek, her eşiden sözüňe goşulmazlyk we başganyň meselesine ýerliksiz goşulmazlyk gerek. Ýogsam, bir gün özüňi hem «goýnuň gününde» görmegiň ahmal. Şu hakda pikirleniň. - @takyk.media