@moemoethwe777: ကိုယ်လျှောက်ခဲ့တဲ့လမ်းက မှန်ကန်နေရင် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ခြေရာတောင် သိက္ခာရှိပါတယ်။” .........................................................…… လူ့ဘဝဆိုတာ မွေးဖွားခြင်းကနေ အဆုံးသတ်ခြင်းဆီကို လျှောက်လှမ်းနေရတဲ့ ခရီးရှည်တစ်ခုပါ။ ဒီခရီးမှာ လူတိုင်းဟာ ကိုယ့်ခြေလှမ်းနဲ့ကိုယ် လျှောက်ကြရပြီး ကိုယ့်လုပ်ရပ်နဲ့ကိုယ် ခြေရာချန်ခဲ့ကြရပါတယ်။ ခြေလှမ်းတွေ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပေမယ့် ကိုယ်ချန်ခဲ့တဲ့ ကောင်းခြင်း၊ ဆိုးခြင်းဆိုတဲ့ ခြေရာတွေကတော့ လူတွေရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ ကျန်ရစ်နေတတ်ပါတယ်။ တောင်ပေါ်က စီးဆင်းလာတဲ့ စမ်းချောင်းလေးတစ်ခုကို ကြည့်ပါ။ သူဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြွားဝါမနေဘူး၊ မြင့်ရာကနေ နိမ့်ရာကို စီးဆင်းရင်း သူဖြတ်သန်းသွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ သစ်ပင်တွေကို ရှင်သန်စေတယ်၊ မြေကို စိုပြေစေတယ်၊ လူနဲ့သတ္တဝါတွေကို ရေငတ်ပြေစေခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ပင်လယ်ထဲကို သူပျောက်ကွယ်သွားပေမယ့် သူဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့လမ်းမှာ စိမ်းလန်းခြင်းတွေ ကျန်ခဲ့တယ်။ လူ့ဘဝလည်း ဒီလိုပါပဲ။ ကိုယ်တစ်နေ့ ဒီလောကကြီးကနေ ထွက်ခွာသွားရမယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့နေရာတွေမှာ ဘာတွေကျန်ခဲ့မလဲ ဆိုတာကတော့ ကိုယ်ရွေးချယ်တဲ့ ဘဝလမ်းပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။ ငွေကြေးချမ်းသာမှုက ကိုယ့်ဘဝကို အဆင်ပြေစေနိုင်ပေမယ့် သိက္ခာကိုတော့ ငွေနဲ့ ဝယ်ယူလို့မရပါဘူး။ ရာထူးအာဏာက လူတွေကို ကိုယ့်ရှေ့မှာ ဦးညွှတ်စေနိုင်ပေမယ့် လူတွေရဲ့နှလုံးသားထဲက လေးစားမှုကိုတော့ အမိန့်ပေးပြီး ရယူလို့မရပါဘူး။ လေးစားမှုဆိုတာ မှန်ကန်တဲ့လုပ်ရပ်၊ ရိုးသားတဲ့စိတ်နဲ့ တရားမျှတတဲ့ရပ်တည်မှုတွေကနေသာ မွေးဖွားလာတာပါ။ လမ်းတစ်လမ်းပေါ်မှာ လူအများ လျှောက်နေကြတယ်ဆိုတိုင်း အဲဒီလမ်းက မှန်ကန်တဲ့လမ်းဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ တစ်ခါတလေ မှန်ကန်တဲ့လမ်းဟာ လူနည်းပြီး တိတ်ဆိတ်နေတတ်ပါတယ်၊ လျှောက်ရခက်နိုင်တယ်၊ ဆုံးရှုံးမှုရှိနိုင်တယ်၊ အထီးကျန်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မှားတဲ့လမ်းပေါ်မှာ လူအများနဲ့အတူ ရောက်သွားတာထက် မှန်တဲ့လမ်းပေါ်မှာ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်နေရတာက ပိုပြီး သိက္ခာရှိပါတယ်။ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ဟာ သူ့အရိပ်အောက်မှာ ဘယ်သူလာနားနား မမေးမြန်းဘဲ အရိပ်ပေးပါတယ်။ အသီးသီးတဲ့အခါလည်း သူ့အတွက် ပြန်သိမ်းထားခြင်းမရှိဘဲ သူတစ်ပါးကို ပေးပါတယ်။ လူ့ဘဝဟာလည်း အဲဒီသစ်ပင်လို ဖြစ်နိုင်ရင် ကောင်းပါတယ်။ ကိုယ်ရှိနေချိန်မှာ သူတစ်ပါးအတွက် အရိပ်တစ်စင်းဖြစ်ပေးပြီး၊ ကိုယ်မရှိတော့တဲ့အခါမှာတောင် ကောင်းမွန်တဲ့ အမှတ်တရတစ်ခု ကျန်ရစ်စေဖို့ပါ။ ဒါကြောင့် ဘဝခရီးကို လျှောက်တဲ့အခါ ဘယ်လောက်မြန်မြန် ရောက်သလဲဆိုတာထက် ဘယ်လိုလမ်းမျိုးကို လျှောက်ခဲ့သလဲဆိုတာက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ အောင်မြင်ဖို့အတွက် သူတစ်ပါးကို မနင်းချေပါနဲ့။ အကျိုးအမြတ်ရဖို့အတွက် ကိုယ့်သိက္ခာကို မရောင်းစားပါနဲ့။ အခက်အခဲကြုံနေရင်တောင် မှန်ကန်ခြင်းကို မစွန့်လွှတ်ပါနဲ့။ လူမမြင်တဲ့နေရာမှာတောင် ကိုယ့်စိတ်ကိုယ် လေးစားနိုင်အောင် နေထိုင်ပါ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လူ့ဘဝရဲ့ တန်ဖိုးဟာ ကိုယ်ဘယ်လောက်အဝေးအထိ လျှောက်ခဲ့သလဲဆိုတာနဲ့ မတိုင်းတာပါဘူး။ ကိုယ်လျှောက်ခဲ့တဲ့လမ်းမှာ ဘယ်လောက်ကောင်းမွန်တဲ့ ခြေရာတွေ ချန်ထားနိုင်ခဲ့သလဲဆိုတာနဲ့သာ တိုင်းတာရတာပါ။ တစ်နေ့ ကိုယ်လျှောက်ခဲ့တဲ့ ခြေလှမ်းတွေ ရပ်တန့်သွားတဲ့အခါ ကိုယ့်နာမည်ကို လူတွေ မေ့ကောင်းမေ့သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ပေးခဲ့တဲ့ မေတ္တာ၊ ကိုယ်စောင့်ထိန်းခဲ့တဲ့ သစ္စာ၊ ကိုယ်ရပ်တည်ခဲ့တဲ့ မှန်ကန်မှုနဲ့ ကိုယ်ပြုခဲ့တဲ့ ကောင်းမှုတွေဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝထဲမှာ ဆက်လက်ရှင်သန်နေနိုင်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် လမ်းက ခက်ပါစေ၊ မှန်တဲ့လမ်းကို ရွေးပါ။ ခရီးက ဝေးပါစေ၊ သိက္ခာနဲ့ လျှောက်ပါ။ ဘဝက တိုတောင်းပါစေ၊ ကောင်းမွန်တဲ့ခြေရာကို ချန်ခဲ့ပါ။ ကိုယ်လျှောက်ခဲ့တဲ့လမ်းက မှန်ကန်ခဲ့ရင် ကိုယ်မရှိတော့တဲ့နောက်မှာတောင် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ခြေရာတွေက ကိုယ့်အစား သိက္ခာရှိရှိ စကားပြောနေပါလိမ့်မည်

Moe Moe Thwe

Open In TikTok:

Region: MM

Thursday 10 September 2026 08:54:51 GMT