ဘဝမှာ လူတိုင်းဟာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို လိုအပ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာထက်တောင် ပိုလိုအပ်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါကတော့ စိတ်လုံခြုံမှု ပါပဲ။ စိတ်လုံခြုံမှုရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အနားမှာ ရှိနေရတာဟာ အိမ်ပြန်ရောက်သလို ခံစားရတယ်။ စကားလုံးတိုင်းကို ချိန်ဆပြီး ပြောစရာ မလိုဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုဘူး။ အားနည်းချက်တွေကို လျှို့ဝှက်ထားစရာ မလိုဘူး။ သူ့အနားမှာ ရယ်ချင်ရင် ရယ်လို့ရတယ်။ ငိုချင်ရင် ငိုလို့ရတယ်။ မပျော်ရွှင်တဲ့ နေ့တွေကိုလည်း ရင်ဖွင့်လို့ရတယ်။ အကြောင်းကတော့ သူဟာ ကိုယ့်ကို အကဲဖြတ်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ နားလည်ပေးဖို့ ရှိနေလို့ပါ။ လူအများစုက ကိုယ့်ရဲ့ ကောင်းတဲ့ဘက်ကိုပဲ ချစ်တတ်ကြတယ်။ အောင်မြင်နေတဲ့အချိန်၊ လှပနေတဲ့အချိန်၊ တောက်ပနေတဲ့အချိန်တွေမှာ အနားမှာ ရှိတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်လုံခြုံမှု ပေးနိုင်တဲ့ လူကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ မပြည့်စုံမှုတွေကို မြင်ပြီးသား၊ အားနည်းချက်တွေကို သိပြီးသား ဖြစ်ပေမယ့် မစွန့်လွှတ်သွားတဲ့သူ ဖြစ်တယ်။ သူ့အတွက် ကိုယ်ဟာ ပြီးပြည့်စုံနေလို့ မဟုတ်ဘူး။ မပြည့်စုံတဲ့ ကိုယ့်ကို လက်ခံပေးနိုင်လို့ ဖြစ်တယ်။ တကယ်တော့ လူတွေ ရှာဖွေနေတာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ မပြည့်စုံတဲ့ ကိုယ့်ကို နားလည်ပေးနိုင်မယ့် လူတစ်ယောက်ကို ဖြစ်တယ်။ ဘဝမှာ အရာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်ခွင့်ပေးတယ်။ ကိုယ်ရဲ့ မျက်ရည်နဲ့ အပြုံးနှစ်မျိုးစလုံးကို နေရာပေးနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်တော့ ရှိဖို့ လိုတယ်။ အဲဒီလို လူတစ်ယောက်ကို တွေ့ရရင်… အဲဒါဟာ ကံကောင်းခြင်းတစ်မျိုး ဖြစ်တယ်။ အဲဒီလို လူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ရင်တော့… အဲဒါဟာ မေတ္တာရဲ့ အမြင့်ဆုံး ပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်တယ်။ “လူတစ်ယောက်ကို အချစ်ဆုံးဆိုတာ သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးပုံစံကို ချစ်တာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ အားနည်းဆုံးအချိန်မှာတောင် လက်မလွှတ်ဘဲ ရပ်တည်ပေးနိုင်တာ ဖြစ်တယ်။ - @naw.kea.1