@jomunabasnet7: आज बुवाको मुख हेर्ने दिन… सबैका घरमा बुवाको अनुहारमा खुसी खोजिँदै होला, बुवाको हातबाट आशीर्वाद लिइँदै होला। तर मेरो भागमा आज फेरि एउटा खाली ठाउँ छ—बुवाको खाली ठाउँ। 💔 आज मनले बारम्बार तपाईंलाई खोजिरहेको छ बुवा। भीडमा पनि तपाईं नै देखिएजस्तो लाग्छ, कसैको आवाजमा तपाईंको आवाज सुनिएजस्तो लाग्छ। तर जब वास्तविकता सम्झन्छु, मन फेरि चुपचाप भक्कानिन्छ— तपाईं अब फर्केर आउनुहुन्न। बुवा, तपाईं गएको दिनदेखि जीवनमा धेरै कुरा बदलियो। समय अघि बढ्यो, दिनहरू बित्दै गए, अनुहारमा मुस्कान पनि आयो… तर मनको एउटा कुनामा तपाईंको अभाव सधैँ उस्तै रह्यो। कति पटक खुसी हुँदा तपाईंलाई सुनाउन मन लाग्यो, कति पटक दुःखी हुँदा तपाईंको काँध खोजेँ, कति पटक कुनै निर्णय लिनुअघि तपाईंको सल्लाह सम्झिएँ… तर हरेकपटक सम्झनाले एउटै सत्य सम्झायो— अब तपाईंलाई बोलाएर “बुवा” भनेर जवाफ सुन्न पाउँदिनँ। 😢 कहिलेकाहीँ त लाग्छ, एकपटक मात्र समय पछाडि फर्कियोस्। म फेरि तपाईंको अगाडि उभिन पाऊँ। तपाईंको अनुहार केही बेर हेरिरहूँ। तपाईंको हात समातेर बसूँ। र मनमा वर्षौंदेखि थुप्रिएको सबै कुरा तपाईंलाई सुनाऊँ। भन्न मन लागेको एउटा कुरा मात्र थियो— “बुवा, तपाईं मेरो लागि कति महत्वपूर्ण हुनुहुन्थ्यो भन्ने कुरा तपाईं हुँदा कहिल्यै पूरा भन्न सकिनँ।” आज तपाईंको तस्वीर अगाडि राखेर हेर्दा आँखाहरूले अनुहार त देख्छन्, तर मनले त्यो अनुहारको न्यानोपन खोज्छ। तस्वीरसँग कुरा गर्न सकिन्छ, तर तस्वीरले जवाफ दिँदैन। सम्झनालाई अँगाल्न सकिन्छ, तर सम्झनाले अँगालो फर्काउँदैन। यही नै त रहेछ बुवाको अभाव… मानिस टाढा हुनु होइन, जीवनभर चाहिएको बेला उसको साथ नपाउनु। बुवा, तपाईंले छोडेर जानुभएको माया अझै मेरो वरिपरि छ। तपाईंले सिकाउनुभएको कुरा अझै मेरो मनमा छ। तपाईंले देखाउनुभएको बाटो अझै मेरो पाइला–पाइलामा छ। म जहाँ पुगेँ, जे बनेँ, त्यसमा तपाईंको योगदान छ। त्यसैले तपाईं शारीरिक रूपमा मसँग नभए पनि, मेरो हरेक राम्रो संस्कारमा तपाईं हुनुहुन्छ, मेरो हरेक सफलतामा तपाईंको छाया छ, र मेरो हरेक प्रार्थनामा तपाईंको सम्झना छ। बुवा, तपाईंलाई सम्झँदा आँसु आउँछ, तर तपाईं मेरो बुवा हुनुहुन्थ्यो भन्ने सम्झँदा गर्व पनि लाग्छ। मेरो जीवनमा तपाईंले छोडेर जानुभएको सबैभन्दा ठूलो उपहार तपाईंको माया र संस्कार हो। आज बुवाको मुख हेर्ने दिनमा अरूले आफ्ना बुवाको अनुहार हेर्लान्, म भने तपाईंको तस्वीर हेरेर मन बुझाउने प्रयास गर्दैछु। अरूले बुवाको हात समातेर आशीर्वाद लेलान्, म भने तपाईंको सम्झनालाई नै आशीर्वाद सम्झेर बाँचेको छु। कति विडम्बना रहेछ है बुवा— बुवाको मुख हेर्ने दिन आयो, तर बुवाको मुख हेर्न सक्ने भाग्य आएन। 😭 काश… आज एकपटक मात्र तपाईं मेरो अगाडि हुनुहुन्थ्यो। म केही माग्दिनथेँ। न ठूलो कुरा गर्थेँ, न कुनै गुनासो। बस्, तपाईंको छेउमा चुपचाप बसेर तपाईंलाई हेरिरहन्थेँ। सायद त्यो एक क्षण नै मेरो जीवनको सबैभन्दा ठूलो खुसी हुने थियो। जहाँ हुनुहुन्छ बुवा, मेरो माया र सम्झना तपाईंको आत्मासम्म पुगिरहोस्। तपाईंले छोडेर जानुभएको खालीपन कसैले भर्न सक्दैन। समयले तपाईंलाई मबाट टाढा लग्यो, तर तपाईंको सम्झना मेरो मनबाट कहिल्यै मेट्न सकेन। बुवा, तपाईं मेरो साथमा हुनुहुन्न, तर मेरो जीवनको हरेक मोडमा तपाईंको उपस्थिति महसुस हुन्छ। तपाईंलाई देख्न सक्दिनँ, तर तपाईंको माया अझै महसुस गर्छु। तपाईंको आवाज सुन्न सक्दिनँ, तर तपाईंका शब्दहरू अझै मेरो कानमा गुञ्जिरहन्छन्। आज फेरि मनदेखि एउटै कुरा भन्न चाहन्छु— “बुवा, तपाईं जहाँ हुनुहुन्छ, शान्तिमा रहनुहोस्। तपाईंलाई मैले बिर्सेको छैन, बिर्सने छैन। मेरो आँखाबाट टाढा भए पनि, मेरो हृदयको सबैभन्दा नजिक तपाईं नै हुनुहुन्छ। जन्मौँ–जन्मसम्म तपाईं नै मेरो बुवा हुनुहोस् भन्ने प्रार्थना छ।” ❤️🙏 धेरै सम्झना आउँछ बुवा… आज झन् धेरै। बुवाको मुख हेर्ने दिनमा बुवाको अनुहार हेर्न नपाउनुको पीडा शब्दले होइन, आँखाले मात्र बुझाउँछ। 😭❤️🕊️

jomunabasnet

Open In TikTok:

Region: NP

Friday 11 September 2026 01:39:20 GMT