@incxywq: şaşkın sana ne dedim😁 #muhteşemyüzyıl #ibrahimpaşa #hürremsultan #fypシ #keşfet

𓆩𓆪
𓆩𓆪
Open In TikTok:
Region: TR
Friday 11 September 2026 17:08:40 GMT
99456
8279
30
269

Music

Download

Comments

jeakycore
🖤 :
65deyim ilk defa izliyorum ve şu ibrahimi artik midem kaldiemiyor hem haticayi aldatti hem hala hünkarin sag kolu üstüne dahada kibirlendi ölsün artik ne zamab ölüyo bu
2026-09-11 23:49:04
128
dizieditssq0
°Dizilereditsq° :
Bölüm kaçç ilk sahne
2026-09-11 17:59:00
0
tugra.dmngz
Tuğra Dumangöz :
2026-09-11 18:38:28
37
serraozdogan
serra :
cok rahatlatıcı bi edit olmus 🙏🙏🙏🙏💘💘💘💘
2026-09-12 10:22:52
7
dzybooks3
Dzybooks3 :
2026-09-11 17:56:28
15
_mervew0
🤍MERVE🤍 :
2026-11-03 21:34:55
0
fidanbayrii7
fidan :
sasskin Pargalıı
2026-09-12 16:55:42
4
bahar.07.27
🤍 :
2026-10-30 14:29:36
1
meybil77
sude :
2026-10-28 20:25:50
1
ilaaydaisik
ilayda :
hirslarinin diyo ya yicem off
2026-10-28 18:16:58
0
istilllovehim93
★ :
beni dinlemedi sallak İbrahim
2026-10-27 21:25:53
0
diloss.32
. :
2026-09-15 18:31:51
4
user2596645685445
Ahmadzai :
2026-09-14 19:53:16
1
mgecem_o6
ecoş🍓 :
2026-10-22 20:44:43
1
bitdi90
Alyel,, :
SON VİDEOYA DESTEK OLANLARI TAKİP EDİYORUMM ( yorumlarda gelip hadi takip ol fln yazmayn aq dmya yazn )
2026-09-12 16:48:05
1
hsdmr2
❤️‍🔥🫠 :
tangalı ibrahim mogged
2026-09-13 14:36:23
0
To see more videos from user @incxywq, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

ဇန်နဝါရီ ၁၂ ရက်၊ ၁၈၈၈။ မနက်ခင်း ၉ နာရီ။ Nebraska ပြည်နယ်၊ Mira Valley က အိမ်ကျောင်းလေးထဲမှာ အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပါပဲ။ အဲ့ဒီနေ့က မထင်မှတ်လောက်အောင် နွေးနေတယ်။ ကလေးတွေဟာ အနွေးထည်အပါးလေးတွေနဲ့ ကျောင်းကို ရောက်လာကြတယ်။ အပြင်မှာ နှင်းတွေအရည်ပျော်နေတယ်။ ဆရာမလေးရဲ့ နာမည်က Minnie Freeman ။ အသက် ၁၉ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူကိုယ်တိုင်တောင် ကလေးလို့ ပြောလို့ရသေးတယ်။ သူ့ရှေ့မှာ ထိုင်နေတဲ့ တပည့် ၁၃ ယောက်။ အငယ်ဆုံးက ၅ နှစ်၊ အကြီးဆုံးက ၁၃ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ကြီး ရုတ်တရက် မည်းသွားတယ်။ လေတိုက်နှုန်း တစ်နာရီ ၄၅ မိုင်။ အပူချိန် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း အနှုတ် ၄၀ ဒီဂရီအထိ ထိုးကျသွားတယ်။ မျက်စိရှေ့တစ်လံတောင် မမြင်ရတော့ဘူး။အဲ့ဒီနေ့မှာ လူ ၂၃၀ ကျော် သေခဲ့တယ်၊ အများစုက ကျောင်းကနေ အိမ်ပြန်လာတဲ့ ကလေးတွေပဲ။ Minnie အိမ်ကျောင်းလေးရဲ့ ခေါင်မိုးလည်း လေထဲမှာ ပါသွားပီ။နှင်းတွေ၊ ရေခဲတွေ ကျောင်းထဲကို တဖြောင်းဖြောင်းနဲ့ ကျလာတယ်။ ကလေးတွေက အော်ငိုနေပြီ။ အပြင်မှာ ထွက်ပြေးလို့လဲ မရဘူး၊ ကျောင်းထဲမှာ ဆက်နေလို့လဲ သေမှာပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ၁၉ နှစ်အရွယ် ကောင်မလေးက ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်တယ်။ သူ ကျောင်းထောင့်မှာ တွေ့တဲ့ အဝတ်လှန်းကြိုးအရှည်ကြီးကို ယူလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ကလေးတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ခါးမှာ ချည်တယ်။
ဇန်နဝါရီ ၁၂ ရက်၊ ၁၈၈၈။ မနက်ခင်း ၉ နာရီ။ Nebraska ပြည်နယ်၊ Mira Valley က အိမ်ကျောင်းလေးထဲမှာ အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပါပဲ။ အဲ့ဒီနေ့က မထင်မှတ်လောက်အောင် နွေးနေတယ်။ ကလေးတွေဟာ အနွေးထည်အပါးလေးတွေနဲ့ ကျောင်းကို ရောက်လာကြတယ်။ အပြင်မှာ နှင်းတွေအရည်ပျော်နေတယ်။ ဆရာမလေးရဲ့ နာမည်က Minnie Freeman ။ အသက် ၁၉ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူကိုယ်တိုင်တောင် ကလေးလို့ ပြောလို့ရသေးတယ်။ သူ့ရှေ့မှာ ထိုင်နေတဲ့ တပည့် ၁၃ ယောက်။ အငယ်ဆုံးက ၅ နှစ်၊ အကြီးဆုံးက ၁၃ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ကြီး ရုတ်တရက် မည်းသွားတယ်။ လေတိုက်နှုန်း တစ်နာရီ ၄၅ မိုင်။ အပူချိန် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း အနှုတ် ၄၀ ဒီဂရီအထိ ထိုးကျသွားတယ်။ မျက်စိရှေ့တစ်လံတောင် မမြင်ရတော့ဘူး။အဲ့ဒီနေ့မှာ လူ ၂၃၀ ကျော် သေခဲ့တယ်၊ အများစုက ကျောင်းကနေ အိမ်ပြန်လာတဲ့ ကလေးတွေပဲ။ Minnie အိမ်ကျောင်းလေးရဲ့ ခေါင်မိုးလည်း လေထဲမှာ ပါသွားပီ။နှင်းတွေ၊ ရေခဲတွေ ကျောင်းထဲကို တဖြောင်းဖြောင်းနဲ့ ကျလာတယ်။ ကလေးတွေက အော်ငိုနေပြီ။ အပြင်မှာ ထွက်ပြေးလို့လဲ မရဘူး၊ ကျောင်းထဲမှာ ဆက်နေလို့လဲ သေမှာပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ၁၉ နှစ်အရွယ် ကောင်မလေးက ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်တယ်။ သူ ကျောင်းထောင့်မှာ တွေ့တဲ့ အဝတ်လှန်းကြိုးအရှည်ကြီးကို ယူလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ကလေးတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ခါးမှာ ချည်တယ်။ "ဘယ်သူမှ လက်မလွှတ်နဲ့။ ဘယ်သူမှ မျက်စိမမှိတ်နဲ့။ ငါ့လက်ကို ကိုင်ထား။ ငါတို့ အိမ်ပြန်ကြမယ်။" သူဟာ ကလေး ၁၃ ယောက်ကို ကြိုးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ တန်းစီချည်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် အရှေ့ဆုံးကနေ ဦးဆောင်တယ်။ အငယ်ဆုံးကလေးကိုတော့ ရင်ခွင်ထဲမှာ ပွေ့ချီထားတယ်။ သူတို့သွားရမဲ့ခရီးက မိုင်ဝက်ကနေ တစ်မိုင်နီးပါး။ ပုံမှန်ဆို ၁၅ မိနစ်ပဲ လမ်းလျှောက်ရမဲ့ခရီး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနေ့က နှင်းမုန်တိုင်းထဲမှာ နာရီဝက်ကျော်၊ တစ်နာရီနီးပါး ကြာခဲ့တယ်။ နှင်းက ဒူးခေါင်းကျော်တယ်။ လေက မျက်နှာကို ဓားနဲ့လှီးသလိုပဲ။ တစ်လမ်းလုံး ကလေးတွေရဲ့ ငိုသံနဲ့ မုန်တိုင်းသံကလွဲပြီး ဘာမှ မကြားရဘူး။ ကြိုးသာ မရှိရင် တစ်ယောက်ယောက် လမ်းချော်သွားတာနဲ့ ဘယ်တော့မှ ပြန်ရှာလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံး... ဝေဝါးနေတဲ့ နှင်းတွေကြားထဲကနေ သူ တည်းနေတဲ့ အိမ်လေးရဲ့ မီးရောင်ကို သူမြင်လိုက်ရတယ်။ ၁၃ ယောက်လုံး အသက်ရှင်တယ်။ တစ်ယောက်မှ မကျန်ခဲ့ဘူး။ ဒါက ဆရာမတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ထက် ပိုပါတယ်။ ဒါက အသက် ၁၉ နှစ်အရွယ် ကောင်မလေးတစ်ယောက်က "ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိတဲ့အသက်တွေကို ငါ ဘယ်တော့မှ မလွှတ်ဘူး" ဆိုတဲ့ ကတိတစ်ခုကို မုန်တိုင်းထဲမှာ သက်သေပြသွားတာပါ။ ဒီနေ့ ငါတို့ဟာ နှင်းမုန်တိုင်းထဲမှာ မဟုတ်ပေမဲ့၊ ဘဝရဲ့ မုန်တိုင်းတွေထဲမှာ တစ်ခါတစ်လေ တစ်ယောက်တည်း လမ်းပျောက်နေတတ်တယ်။ အဲ့လိုအချိန်မှာ ကိုယ့်ကို ဆွဲထားပေးမဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းလို လူတစ်ယောက်သာ ရှိရင်၊ အကုန်လုံး ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါတယ်။ Minnie Freeman က သူ့တပည့်တွေကို ကြိုးနဲ့ချည်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ယုံကြည်မှုနဲ့ ချည်ခဲ့တာပါ။

About