@calaska_: Calories Burned in 45 Minutes of Incline Walking vs. Calories in a Small Junk-Food Portion

ALAS  Explains Math/scientific
ALAS Explains Math/scientific
Open In TikTok:
Region: KE
Saturday 12 September 2026 09:16:04 GMT
45724
4178
182
517

Music

Download

Comments

drhusseinceydiid
Dr Hussein Ceydiid 🫀🩺 :
Warbal iikaalay 150/second waaba cudur cilmi baaris ubaahane 😂😳
2026-09-12 15:33:22
12
najiib_4
Najiib :
Me scrolling through the comment section seeing my people judging you for simple thing instead of focusing the free lesson being given 😁tysm Ustaad wax badan ayaan barty soona badi insha Allah
2026-09-12 20:58:05
6
bazy.breazy
Bazy Breazy :
👏👏the Goat of the teachers , macalinta ihor imaado si ay wax iga dhadhiciyan , waa qofka kaliya darenka iga dilin iskana jeclahay 2h iyo inkabadan ihortagtanado se wax aga faa ido the goat , live alife
2026-09-14 07:15:40
2
ilka1853
Ilkacase :
Ku soco waa useful macalimo
2026-09-12 10:38:03
5
baana_albezani
Baana Albezani🇨🇦 :
thanks ustaad, hadeenu nahay shacabka dhiban mafahamsanin cuntada aan cuneyno inta calories ku jirta sida hada aad ka dhawaajisay jalaatada, iyo pizza 🍕 iyo sida uu socodka noogu yaryahy ama inan calories badan gubno thanks a lot teacher inan wax badan kaa faiday clips kan/video. jazakallahu kheyr 🫡
2026-09-16 08:26:32
1
drym998
Dr Yusuf Mursal :
150beat/second [Innocent] that's death bro even in the right parameters which is beat per minute 150 is tachycardic(Abnormal).
2026-09-13 19:02:59
0
qase__aj
Qase :
Macalimu Alas waan kaa hayaa noo soo badi Adna halkaas kasii wad Guuleyso💪🏋️🏋️🏋️
2026-09-12 14:48:11
5
a.s.a.2024
ASA :
a second 150 cajiib sheekhow
2026-09-14 13:07:19
0
biliczan80
Fowzia💎 :
Yaa kusheegay inantan ubahan fahankeeda thank you 🙏🏻
2026-09-16 05:10:24
1
fathia_ali_
Fathi_Ali :
thanks aboow wax fiican waaye ku soco
2026-09-14 05:15:42
1
adaniarab
Mohamed Osman :
Thnks sxbkey alas waa mohamed osman adani hadaani xasusato ardeydii al imra
2026-09-15 09:03:54
1
selma_bs_bila
سلمى 🦢 :
Muqaalka dhan second kaasa ka anfacay dadka miyaa
2026-09-13 08:14:48
1
abdulkarimfagaase
Abdulkarim Fagaase :
Kusoco ustaad 🙏
2026-09-13 03:03:38
1
abdille_mohamed
Abdillemohamed123 :
Anas waa mahadsantahy sxb kusoco
2026-09-12 14:29:13
1
cabdull.2021
Abdul :
Mnsha Allah, Ustaad Alas Guuleyso
2026-09-13 04:45:47
1
bintuhalaldirieos
Uma Aziiza :
Bariiska iyo baastada meeqa calorie ku jurta
2026-09-13 03:18:31
0
itsmema74
• :
Aduunka xisaaba u necbhy Ileen waxas la catobi la ahy 😭😂
2026-09-14 10:14:11
0
dddddhdhshhhshshshshhshs
śśş§udeýýýý :
hore usoco ustad
2026-09-12 11:33:43
1
mohameddeeqdiini
mohamed diini :
perfect mucalimu
2026-09-13 03:41:04
1
abdinaasirabdulli225
Abdinasir Abdullahi :
mahadsanid ustaad Alas
2026-09-13 06:05:12
1
moumin342
Aamusane 📚☕️😎 :
mahadsanid ustaad
2026-09-12 11:01:39
1
mahadxoorow
Mahad Quaataro44 :
Alas sxb waligey saan u fahmy sharaxadada uma fahmin mudadi an wax so baraneyey o dhan 15sano wlhi sxb curso mabixisa i ku saabsan cilmiga nutreitionka io fitnieska wan u bahanhy Online io Offline midkood 🤞🫡
2026-09-15 15:27:38
1
du_ale
Du_ale :
aad iyo aad
2026-09-12 10:31:09
1
diraac025
Mohamed M. Diraac :
150beat/second wax jira maahane, ma tusaale ahaan baad uwadata
2026-09-12 11:10:31
5
helper.books
Helper Books :
MashaAllah
2026-09-12 10:41:44
1
To see more videos from user @calaska_, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

ناول) حيدرآباد جي حور پري!! پارٽ ۱ هيءَ ڪهاڻي اڄ کان ڳچ عرصو اڳ جي آهي، جڏهن ماڻهن وٽ دل وندرائڻ لاءِ فيسبڪ، ٽڪ ٽاڪ ۽ سوشل ميڊيا جون ايتريون سهولتون نه هيون. تڏهن دل جي ڳالهه دل ۾ دفن ڪرڻ کان سواءِ ڪو رستو نه هوندو هو. نوجوانن وٽ وندر جا ٻه ئي سهارا هوندا هئا؛ موسيقي يا شاعري. ڪو محبوب کي گيت ٻڌي ياد ڪندو هو، ته ڪو وري شاعريءَ جا ٻه لفظ ميسيج ۾ موڪلي پنهنجي دل جو بار هلڪو ڪندو هو. پر اهو دور رڳو نوجوان ڇوڪرن جو نه هو. ڪٿي ڪٿي نوجوان ڇوڪريون به ان دؤر جو حصو رھيون آھن . ان وقت ڇوڪرين وٽ موبائيل فون رکڻ ڪا عام ڳالهه نه هئي. جن ڇوڪرين کي يونيورسٽي، ڪاليج يا هاسٽل سبب گهر کان پري رهڻو پوندو هو، تن وٽ موبائيل رکڻ جو جواز به هوندو هو: “گهر وارن سان خير خبر لاءِ ضروري آهي... اوکي سوکي ۾ ڪم اچي ٿو.” پر انسان سڄو ڏينهن پڙهندو به ته نٿو رهي نه ؟!! ڪنهن وقت ڪتاب بند ٿيندا هئا، پوء موسيقي ڪنن ۾ لهندي هئي، ۽ ڪڏهن دل چوندي هئي ته ڪنهن سنگت ساٿ سان ٻه گهڙيون ڪچهري ڪجي. پوءِ ڪنهن دوست ڏانهن ڪال ٿيندي هئي يا ڪنهن خاص ماڻهوءَ ڏانهن ننڍڙو ميسيج ڪيو ويندو ھو... پر ويچاريون ڇوڪريون ڇا ڪن؟ پيڪيج به روز روز ڪير ڪرائي ڏي؟ سو، ڪڏهن ڪڏهن ڪو “رونگ نمبر” به قسمت جو دروازو بڻجي ويندو هو. ڪنهن سان ٻه چار مٺيون ڳالهيون ڪري بيلنس ڪڍي وينديون ھيون ، ته ڪنهن کي ٽل سل ڏئي جان ڇڏائي به وينديون هيون. پر ڪي اسان جهڙا سادا ماڻهو به هوندا هئا، جيڪي هڪ ڀيرو ڪنهن جي ڳالهين ۾ اچي ويندا هئا ته پوءِ نڪرڻ جو رستو ئي وساري ويهندا هئا. بار بار ميسيج... ڪڏهن “سوري”... ڪڏهن “بس آخري ميسيج آهي”... ۽ ڪڏهن وري ايزي لوڊ موڪلي موڪلي، پاڻ ئي فقير بڻجي ويندا هئا ويچارا! البته قسمت سڀني سان هڪجهڙي ناهي هوندي. ڪي خوشنصيب اهڙا به هوندا هئا، جيڪي آهستي آهستي هڪ ٻئي کي سمجهي وٺندا هئا. پهرين ميسيج... پوءِ دوستي... پوءِ ڪچهريون... پوءِ ملڻ جلڻ... ۽ ڪڏهن ڪڏهن اها ڪهاڻي شاديءَ تائين به وڃي پهچندي هئي. سو، اهڙي ئي هڪ دور ۾ مون فقير وٽ به هڪ نمبر اچي پهتو. نمبر مونکي هڪ دوست ڏنو ۽ چيائين: “هيءَ ڇوڪري ڪنهن يونيورسٽي ۾ پڙهي ٿي. چوي ٿي مون سان ميسيجن تي ڳالهاءِ.” مان ته اڻپڙهيل ماڻهو آھيان. شاعري ته پري جي ڳالهه، ميسيج به ڪڏهن ڪنهن کان لکرايان ته ڪڏهن ڪنهن کان پڙهايان!  ان ڪري ھي نمبر تنهنجي ڪم جو آ!! مون چيو ھا پوء ڏي مونکي ڏسون ڀاڳ آزمائي! پوءِ ان درويش مونکي نمبر ڏيندي وڌيڪ حڪم جاري ڪيو ته!!^° “هن کي شاعري وارا ميسيج ڏاڍا پسند اٿئي. موڪليندو رهجانس.” مون چيو: “تون اصل ڇٽين!” پر اندر ئي اندر ۾ سوچيم ته، “چلو، ڏسون ٿا قسمت ۾ ڇا لکيل آهي.” آخرڪار مون هڪ شاعري وارو ميسيج موڪلي ڇڏيو. صبح جو ميسيج ڪيو هئم... پر جواب؟ شام جو چار وڳي ڌاري آيو. صرف ٽي لفظ: “توهان ڪير؟” آئون ٿورو ڇرڪيس. پوءِ نهايت شريف بڻجي جواب ڏنم: “سوري، توهان شايد مون کي سڃاڻو ئي نٿا، تنهنڪري پنهنجو تعارف ڪرائڻ جو به ڪو خاص فائدو ناهي. مونکي بس هڪ دوست توهان جو نمبر ڏنو ۽ چيائين ته توهان کي شاعري پسند آهي، سو ان ڪري موڪلي ڇڏي آھي.” ڪجهه پل خاموشي رهي. پوءِ سندس ميسيج آيو: “اڇا... ڀلا ان دوست جو نالو ٻڌايو؟” مون به سچائيءَ سان ان جو اصل نالو ٻڌائي ڇڏيو. مون کي ڪهڙي خبر هئي ته جنهن درويش نمبر ڏنو، تنهن پنهنجو نالو ئي غلط ٻڌايو هو! ٿوري دير کان پوءِ جواب آيو: “مان ته ان کي به نٿي سڃاڻان!” هاڻي مان به منجهيل. چيم: “برحال، مونکي خبر ناهي. باقي نمبر مونکي ان ئي ڏنو آهي.” بس... ايتري ئي ڪچهري ٿي ته اوچتو هوءَ خاموش ٿي وئي. ميسيجن جي دنيا ۾ ڪڏهن ڪڏهن خاموشي به وڏو جواب هوندو آھي. مون هڪ اڌ ميسيج ڪيو، پر جڏهن جواب نه آيو ته مون به وڌيڪ تنگ ڪرڻ مناسب نه سمجهيو. سوچيم: “بس فقير، تنهنجو ڪم ختم. جنهن جي قسمت ۾ لکيل هوندو، سو تنهن کي ئي ملندو.” رات ڪافي گذري چڪي هئي. مان به سمهڻ وارو هئس ته اوچتو موبائيل ۾ ميسيج جو آواز آيو. موبائيل کڻي ڏٺم ته... هن جو ميسيج آھي.. ۽ ميسيج ۾ هڪ شاعري هئي. مان ڪجهه لمحن لاءِ اسڪرين کي ڏسندو رهيس. پوءِ لکيم ته: “رحم بابا رحم!” ان وقت اڄ وانگر کلڻ وارا ايموجي نه  هئا؟ سو، جواب ۾ هن رڳو لکيو: “hahahahaha” آئون موبائيل هٿ ۾ کڻي مسڪرائڻ لڳس. شايد اها رڳي هڪ معمولي کل هئي... يا شايد ڪنهن نئين ڪهاڻيءَ جو پهريون صفحو! هلندڙ...
ناول) حيدرآباد جي حور پري!! پارٽ ۱ هيءَ ڪهاڻي اڄ کان ڳچ عرصو اڳ جي آهي، جڏهن ماڻهن وٽ دل وندرائڻ لاءِ فيسبڪ، ٽڪ ٽاڪ ۽ سوشل ميڊيا جون ايتريون سهولتون نه هيون. تڏهن دل جي ڳالهه دل ۾ دفن ڪرڻ کان سواءِ ڪو رستو نه هوندو هو. نوجوانن وٽ وندر جا ٻه ئي سهارا هوندا هئا؛ موسيقي يا شاعري. ڪو محبوب کي گيت ٻڌي ياد ڪندو هو، ته ڪو وري شاعريءَ جا ٻه لفظ ميسيج ۾ موڪلي پنهنجي دل جو بار هلڪو ڪندو هو. پر اهو دور رڳو نوجوان ڇوڪرن جو نه هو. ڪٿي ڪٿي نوجوان ڇوڪريون به ان دؤر جو حصو رھيون آھن . ان وقت ڇوڪرين وٽ موبائيل فون رکڻ ڪا عام ڳالهه نه هئي. جن ڇوڪرين کي يونيورسٽي، ڪاليج يا هاسٽل سبب گهر کان پري رهڻو پوندو هو، تن وٽ موبائيل رکڻ جو جواز به هوندو هو: “گهر وارن سان خير خبر لاءِ ضروري آهي... اوکي سوکي ۾ ڪم اچي ٿو.” پر انسان سڄو ڏينهن پڙهندو به ته نٿو رهي نه ؟!! ڪنهن وقت ڪتاب بند ٿيندا هئا، پوء موسيقي ڪنن ۾ لهندي هئي، ۽ ڪڏهن دل چوندي هئي ته ڪنهن سنگت ساٿ سان ٻه گهڙيون ڪچهري ڪجي. پوءِ ڪنهن دوست ڏانهن ڪال ٿيندي هئي يا ڪنهن خاص ماڻهوءَ ڏانهن ننڍڙو ميسيج ڪيو ويندو ھو... پر ويچاريون ڇوڪريون ڇا ڪن؟ پيڪيج به روز روز ڪير ڪرائي ڏي؟ سو، ڪڏهن ڪڏهن ڪو “رونگ نمبر” به قسمت جو دروازو بڻجي ويندو هو. ڪنهن سان ٻه چار مٺيون ڳالهيون ڪري بيلنس ڪڍي وينديون ھيون ، ته ڪنهن کي ٽل سل ڏئي جان ڇڏائي به وينديون هيون. پر ڪي اسان جهڙا سادا ماڻهو به هوندا هئا، جيڪي هڪ ڀيرو ڪنهن جي ڳالهين ۾ اچي ويندا هئا ته پوءِ نڪرڻ جو رستو ئي وساري ويهندا هئا. بار بار ميسيج... ڪڏهن “سوري”... ڪڏهن “بس آخري ميسيج آهي”... ۽ ڪڏهن وري ايزي لوڊ موڪلي موڪلي، پاڻ ئي فقير بڻجي ويندا هئا ويچارا! البته قسمت سڀني سان هڪجهڙي ناهي هوندي. ڪي خوشنصيب اهڙا به هوندا هئا، جيڪي آهستي آهستي هڪ ٻئي کي سمجهي وٺندا هئا. پهرين ميسيج... پوءِ دوستي... پوءِ ڪچهريون... پوءِ ملڻ جلڻ... ۽ ڪڏهن ڪڏهن اها ڪهاڻي شاديءَ تائين به وڃي پهچندي هئي. سو، اهڙي ئي هڪ دور ۾ مون فقير وٽ به هڪ نمبر اچي پهتو. نمبر مونکي هڪ دوست ڏنو ۽ چيائين: “هيءَ ڇوڪري ڪنهن يونيورسٽي ۾ پڙهي ٿي. چوي ٿي مون سان ميسيجن تي ڳالهاءِ.” مان ته اڻپڙهيل ماڻهو آھيان. شاعري ته پري جي ڳالهه، ميسيج به ڪڏهن ڪنهن کان لکرايان ته ڪڏهن ڪنهن کان پڙهايان! ان ڪري ھي نمبر تنهنجي ڪم جو آ!! مون چيو ھا پوء ڏي مونکي ڏسون ڀاڳ آزمائي! پوءِ ان درويش مونکي نمبر ڏيندي وڌيڪ حڪم جاري ڪيو ته!!^° “هن کي شاعري وارا ميسيج ڏاڍا پسند اٿئي. موڪليندو رهجانس.” مون چيو: “تون اصل ڇٽين!” پر اندر ئي اندر ۾ سوچيم ته، “چلو، ڏسون ٿا قسمت ۾ ڇا لکيل آهي.” آخرڪار مون هڪ شاعري وارو ميسيج موڪلي ڇڏيو. صبح جو ميسيج ڪيو هئم... پر جواب؟ شام جو چار وڳي ڌاري آيو. صرف ٽي لفظ: “توهان ڪير؟” آئون ٿورو ڇرڪيس. پوءِ نهايت شريف بڻجي جواب ڏنم: “سوري، توهان شايد مون کي سڃاڻو ئي نٿا، تنهنڪري پنهنجو تعارف ڪرائڻ جو به ڪو خاص فائدو ناهي. مونکي بس هڪ دوست توهان جو نمبر ڏنو ۽ چيائين ته توهان کي شاعري پسند آهي، سو ان ڪري موڪلي ڇڏي آھي.” ڪجهه پل خاموشي رهي. پوءِ سندس ميسيج آيو: “اڇا... ڀلا ان دوست جو نالو ٻڌايو؟” مون به سچائيءَ سان ان جو اصل نالو ٻڌائي ڇڏيو. مون کي ڪهڙي خبر هئي ته جنهن درويش نمبر ڏنو، تنهن پنهنجو نالو ئي غلط ٻڌايو هو! ٿوري دير کان پوءِ جواب آيو: “مان ته ان کي به نٿي سڃاڻان!” هاڻي مان به منجهيل. چيم: “برحال، مونکي خبر ناهي. باقي نمبر مونکي ان ئي ڏنو آهي.” بس... ايتري ئي ڪچهري ٿي ته اوچتو هوءَ خاموش ٿي وئي. ميسيجن جي دنيا ۾ ڪڏهن ڪڏهن خاموشي به وڏو جواب هوندو آھي. مون هڪ اڌ ميسيج ڪيو، پر جڏهن جواب نه آيو ته مون به وڌيڪ تنگ ڪرڻ مناسب نه سمجهيو. سوچيم: “بس فقير، تنهنجو ڪم ختم. جنهن جي قسمت ۾ لکيل هوندو، سو تنهن کي ئي ملندو.” رات ڪافي گذري چڪي هئي. مان به سمهڻ وارو هئس ته اوچتو موبائيل ۾ ميسيج جو آواز آيو. موبائيل کڻي ڏٺم ته... هن جو ميسيج آھي.. ۽ ميسيج ۾ هڪ شاعري هئي. مان ڪجهه لمحن لاءِ اسڪرين کي ڏسندو رهيس. پوءِ لکيم ته: “رحم بابا رحم!” ان وقت اڄ وانگر کلڻ وارا ايموجي نه هئا؟ سو، جواب ۾ هن رڳو لکيو: “hahahahaha” آئون موبائيل هٿ ۾ کڻي مسڪرائڻ لڳس. شايد اها رڳي هڪ معمولي کل هئي... يا شايد ڪنهن نئين ڪهاڻيءَ جو پهريون صفحو! هلندڙ...
من الداخل. بدلاً من التركيز على ما ينقصك، ابدأ بتقدير ما تملكه الآن. • تمرين بسيط: دوّن كل يوم ثلاثة أشياء بسيطة جعلتك تبتسم (كوب قهوة، رسالة من صديق، أو حتى لحظة هدوء). هذا يدرب عقلك على رصد الإيجابيات وسط الضجيج. • توقف عن المقارنة: تذكر أن وسائل التواصل الاجتماعي تعرض
من الداخل. بدلاً من التركيز على ما ينقصك، ابدأ بتقدير ما تملكه الآن. • تمرين بسيط: دوّن كل يوم ثلاثة أشياء بسيطة جعلتك تبتسم (كوب قهوة، رسالة من صديق، أو حتى لحظة هدوء). هذا يدرب عقلك على رصد الإيجابيات وسط الضجيج. • توقف عن المقارنة: تذكر أن وسائل التواصل الاجتماعي تعرض "أفضل اللقطات" فقط، فلا تقارن كواليس حياتك المتعبة بعروض الآخرين المثالية. 2. إدارة العقل والمشاعر أفكارك هي التي تلون عالمك؛ إذا كانت سوداوية، سيصبح العالم باهتًا. • عش اللحظة: القلق هو عيش في المستقبل الذي لم يأتِ بعد، والندم هو عيش في الماضي الذي انتهى. ركز على "الآن". • تقبل المشاعر: الحياة ليست سعادة دائمة. من الطبيعي أن تحزن أو تغضب، تقبل هذه المشاعر وأعطِ نفسك حقها في التعبير ثم امضِ قدمًا. 3. الاستثمار في العلاقات الإنسان كائن اجتماعي بطبعه، وجود دائرة داعمة هو سر الصمود النفسي. • النوعية لا الكمية: صديق واحد حقيقي يفهم صمتك خير من مئة صديق للمجاملات. • العطاء: مساعدة الآخرين تعزز هرمونات السعادة (الإندورفين). اصنع يومًا جميلًا لشخص آخر، وستجد أن يومك أصبح أجمل تلقائيًا. #outfitideast #مشاهير_تيك_توك_مشاهير_العرب 💜🌺 #اخوتي #الشعب_الصيني_مال

About