@storybomb: คนใกล้ตายกลัวอะไร @Dr.Natt หมอแนต หมอแนต ผู้เขียนหนังสือ Last Conversations บทสนทนาสุดท้าย

ToppoLo :

การจากลาเจ็บปวดเสมอ

____ดูการตอบกลับ 1 รายการ^ :

ตุย ไม่เท่ารู้ว่ากำลังจะตุย😭

~ชิโน่~ :

ทำไมเราฟังแล้วน้ำตาไหลเลย🥹🥹🥹

Janenieee🫠 :

5นาทีนั้น เราจะพูดอะไรได้วะ จะนึกอะไรออกบ้างวะ

Apirat Studio :

เคย มันโล่งเหมือนไม่มีอะไรเลย แต่ก็กลับมาเพราะไม่มีใครให้เราไป แลกกับร่างกายอันบอบช้ำมากตอนยื้อชีวิต แต่ช่วงเวลานั้นยอมรับว่าไม่มีอะไรเลย มันโล่ง มีแต่จิตในสมองที่ยังทำงาน ซึ่งไม่มีตัวตนร่างกายรองรับ มันไม่มีอะไรเลยจริงๆ

ninewvy :

ตอนนี้แม่หนูกำลังเป็นแบบนั้น ได้สั่งเสียทุกอย่างไว้แล้ว แต่เหมือนลึกๆแล้วแม่ไม่อยากตาย เหมือนยังอยากอยู่ต่อแต่ร่างกายมันไม่ไม่ไหวแล้ว สงสารแม่มากเวลาปวดเรียกหาเราหาพ่อ แล้วก็บ่นจะปวดทำไมไม่ตายๆสักที ภูมิใจในตัวพ่อมสกดึกแค่ไหนก็อยู่โอบกอดแม่ในตอนทึ่แม่เจ็บปวด

Igrit อีกริต :

วินาที ที่ต้องปล่อยวาง ทุกอย่าง การจากไปอย่างไร้กังวล คงเป็นการจากที่มีความสุข

BEAM PROJECT :

ไม่กลัวแล้ว ปล่อยวาง

M.mark22🐉 :

ทำให้รู้เลยว่าการได้บอกลากับไม่ได้บอกมันก็ไม่ได้ต่างกันเลยความเจ็บปวดจากคนที่เรารักต้องเสียไปมันเจ็บปวดเสมอ🥲🥹

ครูหลิน คิ้วสไลด์สามมิติ :

มาช่องนี้ทำไห้เรา ไม่กลัวตายแต่กลัวการใช้ชีวิตที่สิ้นเปลื้อง

เจนเองค่ะ รถเช่าอุบลกับเจน😊😊 :

ตอนนอนห้องไอซียุ มันเหมือนหลับไปเลย แล้วความดันเราก็ต่ำลงๆต่ำเรื่อยๆ จนพี่พยาบาล คล้ายๆว่าปลุกทุกๆ30นาที ให้ยาความดัน สรุปคืนนั้นเราผ่านมาได้ เพราะยาความดันและพี่ๆพยาบาลดูแลตลอดทั้งคืน ผ่าตัดต่อเส้นเลือดในสมองตีบค่ะ

พยบ.อยากเป็นมือกีตาร์ :

ไม่ไหวจริงๆค่ะคุณหมอ

bbbbb :

ความสุขที่แท้ขึ้นอยู่แต่ในความพอใจ

hengyeoyeoman :

การตุยที่ได้เตรียมใจมาก่อนแม่งโคตรเป็นความตุยที่ดีชิบหาย นี่สิที่เรียกว่า จากไปอย่างสงบ

เทพเจ้า :

มีแต่มนุษย์จริงๆนะ ที่ระหว่างการใช้ชีวิตรู้ว่ามีการตุยรออยู่ในภายภาคหน้า

tikagoku :

แม่อาจจะฝึกมรณสติมาด้วย คับ

1212121 :

กายไม่ของเรา จิตไม่ใช่ของเรา เจ็บปวดก็ไม่ใช่เรา กลัวให้รู้ว่ากลัว ไม่ต้องยึดติดอะไรเลย แล้ว รู้กาย รู้ใจไป ถึงจะไม่พอใจก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ตายด้วยการรู้ตัว ทั่วพร้อมอย่างน้อยก็ไปภพภูมิที่ดี

่ :

PPP :

ทุกความสัมพันธ์ ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ย่อมเจ็บปวดเสมอ

Jintapongr :

อาเรา ไม่แต่งงาน ไม่มีลูก ตอนเค้าป่วยหนัก เค้ากลัวความโดดเดี่ยว น้องชายและหลานที่เค้ารักจ้องแต่จะเอามรดกจากเค้า แต่ผลักภาระการดูแลให้สถานพักฟื้นคนป่วย อามาขอร้องให้พ่อเราไปอยู่ด้วย พ่อและครอบครัวเราไปอยู่ช่วยดูแลทั้งที่โรงพยาบาลและสถานพักฟื้น ไม่อยากให้อาเหงาหรือกลัว ระลึกถึงอาเสมอ เต็มใจและยินดีที่ได้ส่งอาเดินทางไกลนะ

Nattaphong Toukatok :

ขอบคุณนะครับครอปนี้เตือนสติผมได้ดี

Jupiter🫪 :

กินข้าวอยู่น้ำตาแตกเลย

Megaone421 :