@muzte_quotes: Shalay waxaynu ahayn laba qof oo aan kala maarmin, laba qalbi oo isu arkayay inay isku meel u socdaan, Waxaan kuu arkayay gabadhii aan jeclaa inaan noloshayda inteeda kale garabkeeda ku qaato, waxaan kula wadaagay riyooyinkayga, qorshayaashayda iyo wax kasta oo qalbigayga ku jiray, anigoo aaminsanaa in adiguna aad ahayd qofka aan mustaqbalka la wadaagi doono. Shalay waxaan moodayay in wax kasta oo dunida ka jira ay is beddeli karaan, balse innagu aynan is beddeli doonin, waxaan moodayay haddii dunida oo dhami inaga soo horjeesato, inaan is garab istaagi doonno, Waxaan moodayay in jacaylkii inoo dhexeeyay uu ka xoog badnaa wax kasta oo ina kala fogeyn kara. Laakiin maanta… Maanta wxynu nahay laba qof oo kla dan iyo duruuf ah. Gabadhi shalay ahayd qofkii aan ugu jeclaa dunida, maanta waxay noqotay qof aan haysto xusuusteeda oo keliya, gabadhii aan maalin kasta doonayay inaan la hadlo, maanta waxaan ka baqaa inaan xitaa magaceeda ku dhawaaqo anigoo kaliya xasuusteeda la xanuunsanaya. Waxa ugu xanuunka badan ma aha oo keliya inaan kala tagnay, ee waa inaan ogahay inaan mar ahaan jirnay laba qof oo aan kala maarmin. Waxaan xasuustaa sida aan kuu sugayay, sida aan ugu farxi jiray farriimahaaga, iyo sida joogitaankaagu uu maalintayda uga dhigi jiray mid ka duwan maalmaha kale. Maanta waxaas oo dhan waxay noqdeen xusuus aanan awoodin inaan dhab ka dhigo. Mararka qaar waxaan is weydiiyaa: Sidee ayay gabadhii shalay ahayd qofkii aan nolosha oo dhan ku aaminay, maanta ugu noqotay qof aanan xaq u lahayn inaan wax ka ogaado xaaladeeda? Sidee qof aan shalay qalbigayga ugu furay, maanta uu u noqday qof aanan xitaa garanayn haddii aan u xiisto in anan la hadli karayn? Jacaylku ma dhamaado marka laba qof kala tagaan. Mararka qaar jacaylku wuu sii noolaada, xasuusta ayaa noqota mid ka xoog badan qofkii sida dhabta ahaa wax u jeclaa, wuu sii jeclaadaa karaa, wuu sii xasuusan karaa, xitaa wuu u xiisi karaa, haddana wuxuu noqon karaa qof aan awoodin inuu dib ugu laabto halkii uu ka soo baxay. Anigu wali ma iloobin gabadhii aan jeclaa, Ma illoobin codkeedii, hadalladeedii, qosolkeedii iyo sidii ay qalbigayga u dejin jirtay. Laakiin waxaan bartay inaan xusuusta jeclaado anigoon isku dayin inaan xaqiiqadii hore dib u soo celiyo iyada. Waxaan jeclaan lahaa inaan dib ugu laabto shalay, oo aan naftayda u sheego inay si fiican u xafidato maalmahii aan la joogay. Waxaan jeclaan lahaa inaan ogaado in maalmahaas ay maalin uun noqon doonaan xusuus keliya. Laakiin waqtigu dib uma soo noqdo, dadka aan jeclaanana mar walba kuma sii nagaadaan meesha aan rabno. Shalay waxaynu ahayn lamaane naf wadaaga, maanta se waxaynu nahay laba qof oo kala dan iyo duruuf ah. Adigu waxaad noqotay gabadh aan xusuusteeda qalbigayga ku sido, aniguna waxaan noqday ninkii wali xasuusta maalintiisa oo dhan ay tahay qaybtii ugu quruxda badnayd ee uu noloshiisa qaato. 💔