@ba.phe5: 🪷 တရားတိုးတက်မှုကို၊ ဘယ်လိုသိနိုင်သလဲ? တရားအားထုတ်သူတစ်ယောက်ရဲ့ တိုးတက်မှုကို ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ? 👉ဒီမေးခွန်းက ရိုးရိုးလေးလို ထင်ရပေမယ့် တကယ်စဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့ အတော်နက်ပါတယ်။ တကယ့်အတွေ့အကြုံရင့် ဆရာသမားတစ်ပါးဖြစ်စေ၊ လောကုတ္တရာဉာဏ်နဲ့ အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ပါးဖြစ်စေ သူတစ်ပါးရဲ့ အတွင်းစိတ်ဖြစ်စဉ်ကို အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ မသင့်ပါ။ ☝️အကြောင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ သူတစ်ပါးရဲ့ အတွင်းခန္ဓာကို ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်တောင် အမြဲတမ်း ရိပ်စားမိဖို့ မလွယ်ကူလို့ပါ။ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာတောင် အာရုံတစ်ခုဝင်လာတဲ့အခါမှ သိရတာတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဘေးကကြည့်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အပြင်ပန်းအပြုအမူ၊ စကား၊ သဘောထား၊ ကိလေသာတုံ့ပြန်ပုံတွေကိုကြည့်ပြီး အခြေအနေတစ်ခုကို ရိပ်စားမိနိုင်တာ ရှိပေမယ့်၊ အတွင်းဉာဏ်အဆင့်ကိုတော့ အတိအကျသတ်မှတ်ပေးဖို့ ခက်ပါတယ်။ 🔃ရိပ်စားခြင်းနဲ့ အတိအကျသိခြင်း မတူပါဘူး။ အထူးသဖြင့်၊ “သူ သောတာပန်ဖြစ်ပြီ”၊ “သူ ဒီအဆင့်ရောက်ပြီ” ဆိုပြီး တပည့်ကို ပညတ်တပ်ပေးလိုက်တာက ပိုပြီး သတိထားစရာကောင်းပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ “ငါ သောတာပန်” ဆိုတဲ့ အယူ၊ “ငါ ဒီအဆင့်ရောက်ပြီ” ဆိုတဲ့ မာနတို့ကိုပင် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လို့ပါ။ တကယ်တော့ သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်၊ ရဟန္တာ ဆိုတဲ့ အဆင့်အမည်တွေဟာ ဓမ္မကို ခွဲခြားနားလည်နိုင်ဖို့ အသုံးပြုတဲ့ ပညတ်တွေပါ။ ပရမတ္ထအနေနဲ့ ကြည့်ရင် သီးခြား “ပုဂ္ဂိုလ်” တစ်ယောက် ဖြစ်ပေါ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်ကြည့်ရမှာက၊ ဘယ်ကိလေသာ ပယ်သွားပြီလဲ။ ဘယ်လောက် လျော့သွားပြီလဲ။ ဘယ်လောက် ငြိမ်းသွားပြီလဲ။ သစ္စာကို ဉာဏ်က ဘယ်လိုမြင်လာပြီလဲ။ ဒါလောက်ပါပဲ။ တရားရတာက ပိုင်ရှင်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘေးကနေ ဝင်ပြီး “မင်းရပြီ” “မင်းမရသေးဘူး” “မင်း ဒီအဆင့်ရောက်ပြီ” လို့ ပညတ်တပ်ပေးတာကတော့ အလွဲတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ တကယ်မဂ်ဆိုက်၊ ဖိုလ်ဝင်မှုကို ကိုယ်တိုင်သိမြင်ရသူကလည်း ကိုယ်ရောက်ခဲ့တဲ့ ဓမ္မလမ်းကြောင်းကို ကျမ်းဂန်နဲ့ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးခြင်း၊ ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ ပြန်လည်ဆန်းစစ်ခြင်း တို့ကနေသာ သေချာမှုရနိုင်တဲ့ သဘောရှိပါတယ်။ နောက်ထပ် အရေးကြီးတာက “ငြိမ်းတယ်” ဆိုတဲ့ စကားတစ်လုံးကိုလည်း တစ်မျိုးတည်း မယူသင့်ပါဘူး။ သမထကြောင့် စိတ်ငြိမ်းနိုင်ပါတယ်။ ဝိပဿနာဉာဏ်နဲ့ ဖြစ်ပျက်သဘောကို မြင်လာလို့လည်း ကပ်ငြိမှုတွေ လျော့ပြီး ငြိမ်းလာနိုင်ပါတယ်။ မဂ်ဉာဏ်ကြောင့်တော့ သက်ဆိုင်ရာ ကိလေသာကို အမြစ်ဖြတ်ပယ်တဲ့ မဂ်ငြိမ်းမှု ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့်၊ “ငြိမ်းတယ်” ဆိုတာထက် ဘာကြောင့် ငြိမ်းသလဲကို ကြည့်ရမယ်။ “အေးချမ်းတယ်” ဆိုတာထက် ဘာက ပယ်သွားသလဲကို ကြည့်ရမယ်။ တရားအားထုတ်မှုရဲ့ တိုးတက်မှုဆိုတာလည်း ထူးခြားတဲ့အတွေ့အကြုံတွေ ရလာတာကို အဓိကထားပြီး တိုင်းတာစရာမဟုတ်ပါ။ အရေးကြီးတာက၊ လောဘ ဘယ်လိုလျော့လာသလဲ။ ဒေါသ ဘယ်လိုလျော့လာသလဲ။ မောဟ ဘယ်လိုလျော့လာသလဲ။ တဏှာက ဘယ်လိုဆွဲတယ်ဆိုတာ ပိုမြန်မြန်သိလာသလား။ ဥပါဒါန်က ဘယ်လိုချည်တယ်ဆိုတာ မြင်လာသလား။ အာရုံနဲ့တွေ့တဲ့အခါ လိုက်ပါသွားမှု နည်းလာသလား။ ဒါတွေကသာ တရားလမ်းကြောင်းရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။ အဆုံးမှာတော့၊ အဆင့်ကို မကြည့်နဲ့။ ကိလေသာကို ကြည့်။ ပညတ်ကို မကိုင်နဲ့။ ဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်။ “ငါရပြီ” ကို မတည်ဆောက်နဲ့။ ဉာဏ်က ဘာကို သိပြီး ကိလေသာက ဘာကို လွှတ်လိုက်ပြီလဲ အဲဒါကိုပဲ ကြည့်။ တရားလမ်းမှာ အယူပျောက်ရမှာ၊ လူမပျောက်ရပါဘူး။ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ရလာတာထက် ကိလေသာတစ်ခု ပျောက်သွားတာက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ အဆင့်တစ်ခု ရလာတာထက် လွှတ်နိုင်မှု တစ်ဆင့်တိုးလာတာက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ ထို့ကြောင့် တရားတိုးတက်မှုကို သိချင်ရင်၊ “သူ ဘာဖြစ်ပြီလဲ” မမေးဘဲ “သူ့ထဲမှာ ဘာတွေ လျော့သွားပြီလဲ” ကိုသာ ကြည့်ကြပါစို့။ ဒါဟာ ပညတ်ထက် ဓမ္မကို ပိုနီးကပ်စွာ ကြည့်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ 🪷 #foryourpage #foryou #baphe5

Ba Phe

Open In TikTok:

Region: MM

Monday 14 September 2026 13:59:01 GMT