Куралай :
Баяғыда менің кішкентай кезімде әке шешем жайлауда малда, ауылда даңғарадай 5 бөлмелі үйде әжем қалады жазда сосын мен Алматыдан интернаттан келем каникулға, әжем мені қасына алып қалады жайлауға жібермей, ауылда ешкімді танымайм ішім пысады сосын түнде ұйықтар алдында әжем осылай Құдайға сыйынады бала шағам аман болсын деп, сөз соңында әжем:Е, Құдай тағала бүгін алсаң да разымын дейді де бетін сипап ұйқыға кіріседі, мен болсам әжемнің осы сөзін миыма құйып алам,ұйқым қашып кетеді ойымда :Құдай деген дәу кісі әжемді аспанға алып кетеді мен мынау ауылда ешкімді танымайм жалғыз қалам қайда барам жайлаудың қайда екенін білмеймін деп жылап жатам, сосын күндіз қалтама сіріңке салып қоямын, әжем әлгі сөзді күнде айтады, ол демалып жатыр ма деп кеудесін тыңдайм түк біле алмай қоям, сосын сіріңке жағым аяғын саусақтарын қарайм қозғалып жатыр ма деп, бір күні жанып тұрған сіріңке шоғы аяғын саусағына түсіп кетті. Әжем аяғы күйіп қалды. Мен жата калдым. Ертесі подружкасы Қантбала әжеге айтып отыр түнде бір шайтан аяғымды күйдірмек болған, екі періште кеп құтқарған Құдай жіберген ғой деп отыр, мен одан сайын қорқып ауылда бір шопыр аға бар оны ағам айтқан ылғи жайлауға барып малшыларға анау мынау тасиды соның үйін тауып алдым күндіз дүкенге бара жатып сыртынан қарадым машинасы тұр екен есік алдында жайлауға кеткім келіп үнемі сыртынан қарап жүрдім әлгі машина тұр ма жоқ па. Сонла әжем ештеңе айтпайм менің бала жүрегімде аласапыран болып жатқанын себебі ол қатал ұрсады деп
2026-09-30 18:02:54