Jepoty :
i love how i secretly care about the things she wanted to have, to eat or else. im not rich im not poor also, sadyang di lang sapat yung pera ko, so kapag meron nabibili ko gusto nya, and seeing her reactions is so priceless. yun na nga, i notice that she's not that excited unlike before, na gegets ko naman about dun sa "sana pinangkain na lang natin" cause she loves to eat, i know that well. yes i agree naman pero minsan ko lang naman sya mabigyan ng gifts, im not that rich rin to provide everything, nahihiya ako kapag ako yung nalilibre nya. ang hirap din sa sitwasyon na alam mo yung gustong gusto nya yung isang bagay pero hindi ko maibigay, so yun when i dont have gifts to give, i effort on something else like, lutuan sya, gawan sya ng flowers from the scratch and also giving letters na sa kanya ko natutunang gawin, she once said to me that effort is enough, kahit na walang maibigay na materyal, masaya na sya. she changed, that food i cooked, pinaghandaan ko yun, and then suddenly may lakad pala sila, so i said thats fine, that flower i gave her, she said "iuwi mo na lang yan, ipapatapon lang ni mommy yan, dami na nakakalat sa bahay na gamit" not even a thank you, or anything, she just smiled and later on she said that. ang dami na ring nagbago saming dalawa, mas lalo kong nilaliman yung pagmamahal ko sa kanya hanggang sa ako na yung naubos. all i wanted is for us to talk and fix things and just assurance na " hindi nya daw alam pano gagawin" i accept the fact that she cant, because i love her. long short story, wala na kami. hindi ako sumuko dahil hindi ko na sya mahal, sumuko ako para sa ikakabuti naming dalawa. mahal na mahal ko yan, ilang beses na akong nag beg dyan, aba. i dont deserve someone better, because youre the only one i want, i need. kahit na wala na tayo, makita lang kitang masaya ay masaya na rin ako. kakampi mo pa rin ako. mahal pa rin kita, pero kung babalik ka man ay sana maayos na ang lahat, kasi kung wala ding pagbabago ay huwag na lang. pom
2026-10-21 13:46:45