نن زما د ژوند د کتاب یوه بله پاڼه واوښته؛ د کلیزې ورځ مې ده. له الله تعالی څخه د زړه له کومې شکر کوم چې یو بل کال یې د ژوند په سفر کې راکړ او د ژوند تر دې پړاو پورې یې راورسولم. تېر کال که څه هم له ډېرو ستونزو، سختیو او ازموینو ډک و، خو په پای کې مې د خپل ژوند هغه لومړنی لوی هدف ترلاسه کړ چې کلونه مې ورته سترګې په لار وې. د دې هدف لپاره مې پنځه کاله انتظار وکړ؛ پنځه کاله هیله، صبر، دعا او مبارزه... په دې اوږده انتظار کې مې یوه خبره زده کړه: د انتظار پای، که هر څومره اوږد او سخت وي، چې د خپلې هیلې په رسېدو تمام شي، خوند یې ډېر خوږ وي. خو د ژوند هره بریا خپل قیمت لري. د دې سفر په اوږدو کې مې له خپلې ګرانې کورنۍ، مور او پلار، خوېندو، وروڼو او وریرونو څخه واټن واخیست. مسافري انسان ته ډېر څه ور زده کوي؛ د ځینو خلکو ارزښت درښيي، د ځینو نشتوالی در احساسوي او ځینې نوي انسانان درسره مخ کوي چې د ژوند په کیسه کې ځانګړی ځای پیدا کړي. په دې پردیسۍ کې مې له یوې ډېرې خوږې او مهربانې ملګرې، نجلا جانې، سره وپېژندل. نن هغه لومړنۍ کس وه چې زما د کلیزې مبارکي یې راکړه، او ان تر دې چې دا ښکلی انځور یې هم راته جوړ کړ. نجلا جانې، له زړه څخه مننه! ستا دا مینه او یاد به راته تل ځانګړی وي. ❤️ ریښتیا هم، په دې زمانه کې د خلکو پیدا کول ډېر اسانه دي، خو د زړه ملګري پیدا کول ډېر ګران دي. ځینې کسان یوازې زموږ په ژوند کې تېرېږي، خو ځینې بیا د واټنونو، وختونو او سختیو سربېره زموږ د زړه یوه برخه ګرځي. نن د خپل عمر د تېر شوي کال لپاره نه یوازې شمعې بلوم، بلکې د هغو ټولو تجربو، خلکو، خوښیو، اوښکو، انتظارونو او بریاوو لپاره شکر ادا کوم چې زه یې تر نن ورځې راورسولم. د نوي عمر له ځان سره مې یوازې یوه هیله ده: الله دې راته د زړه سکون، د خپلو عزیزانو خوږ حضور، د خپلو موخو د ترلاسه کولو توان او داسې رښتیني انسانان راکړي چې ملګرتیا یې د وخت او واټن په تېرېدو لا پیاوړې شي د ژوند د دې نوې پاڼې په پیل کې، له الله څخه یوازې د خیر، سولې، خوښۍ او بریا دعا غواړم. #منظوراحمدپښتین #ژوندی_دې_وي_لوی_افغانستان🇦🇫❤ - @farahnaz3567