@rahi_m27: #part2#newyear#newcontent#makeuptransition in tigrgna music #tigraytiktok🇻🇳🇻🇳tigraytiktok #ethiopian_tik_tok🇪🇹🇪🇹🇪🇹🇪🇹 #ertirantiktoka🇪🇷 @Glow makeup school

rahi_m27
rahi_m27
Open In TikTok:
Region: ET
Tuesday 15 September 2026 17:10:14 GMT
11445
2791
0
22

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @rahi_m27, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

တောင်ကြီးကနေ ကျိုင်းတုံကို ပြန်တဲ့ခရီးတစ်ခေါက်မှာ ကိုယ်မမျှော်လင့်ထားတဲ့ သင်ခန်းစာလေးတစ်ခု ရခဲ့တယ်။ အဲ့နေ့က ကိုယ်နဲ့မောင်လေးကျိုင်းတုံပြန်မို့ကားဂိတ်ရောက်တော့ ကိုယ်တို့စီးရမယ့်ကားပေါ်မှာ အန်တီတစ်ယောက်ထိုင်နေတာတွေ့တယ်။ ကိုယ်တို့ကိုလည်း ပြုံးပြပြီး လှမ်းနှုတ်ဆက်နေတော့ ခရီးသည်တစ်ယောက်ပဲထင်ခဲ့တာ။ အချိန်တော်တော်ကြာစောင့်ပြီး ကားထွက်ခါနီးမှ ကိုယ်တို့စီးရမယ့်ကားက ခပ်အိုအို မှန်လုံကားလေးဖြစ်နေတာသိလိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်စိတ်ထဲ “ဒီကားနဲ့ လိုရာခရီးကို အချိန်မီရောက်ပါ့မလား” ဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်လာတယ်။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အဲ့ကားကို မစီးချင်ခဲ့ဘူး။ ကိုယ့်မှာလည်း အရေးတကြီးကိစ္စတစ်ခုရှိနေလို့ ပိုပြီးစိုးရိမ်မိတာပေါ့။ ကားစထွက်တော့ အစောက ကိုယ်တို့ကိုပြုံးပြပြီး နှုတ်ဆက်နေတဲ့အန်တီက ကားဆရာဦးလေးရဲ့ဇနီးဖြစ်နေမှန်းသိလိုက်ရတယ်။ “သမီးတို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်စီးနော်။ ခရီးသည်က သုံးယောက်ပဲပါမယ်” တဲ့။ မြို့ထဲရောက်တော့ နောက်ထပ်ခရီးသည်ကောင်လေးတစ်ယောက် တက်လာတယ်။ ကားထွက်ပြီး သိပ်မကြာခင် သူက သူ့လက်မှတ်ဖြတ်ပေးတဲ့သူကို ဖုန်းဆက်ပြီး— “အစ်ကို ဘယ်လိုကားကြီးနဲ့ လက်မှတ်ဖြတ်ပေးလိုက်တာလဲ။ ကားကိုလည်း လာကြည့်ပါဦး။ အဆင်မပြေဘူး၊ အစုပ်ကြီး… ကျွန်တော် မစီးနိုင်ဘူး။ ကားချိန်းပေးပါ” ဆိုပြီး ပြောတယ်။ အဲ့စကားကြားတော့ ဦးလေးနဲ့အန်တီက စိတ်ဆိုးသွားတယ်။ “မစီးနိုင်ရင် အခုဆင်းခဲ့။ ကားရပ်ပေးမယ်” ဆိုပြီး လမ်းဘေးမှာကားရပ်ပေးပြီး ဆင်းခိုင်းလိုက်တယ်။ ဂိတ်ကလည်း ခဏခဏဖုန်းဆက်လာတယ်။ အဲ့ကောင်လေးက ပြန်လိုက်ချင်တယ်၊ တခြားကားလည်းမရှိဘူးဆိုပြီး ပြောပေမယ့် ဦးလေးနဲ့အန်တီကတော့ “မတင်နိုင်ဘူး” လို့ ပြတ်ပြတ်သားသားပြောလိုက်တယ်။ ကိုယ်တို့ကတော့ ဘေးမှာထိုင်ပြီး အသံတောင်မထွက်ရဲဘူး။ 😅 တိတ်တိတ်လေးပဲ လိုက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ဦးလေးနဲ့အန်တီက ကိုယ်တို့မောင်နှမကို အရမ်းဂရုစိုက်ပေးကြတယ်။ “မောင်နှမလား” လို့မေးတော့ “ဟုတ်တယ်” လို့ ဖြေလိုက်တဲ့အခါ— “ထင်တယ်” တဲ့။ 🥹 ကိုယ်တို့အကြောင်းတွေ မေးကြတယ်။ သူတို့အကြောင်းတွေလည်း ပြောပြကြတယ်။ သူတို့စကားပြောပုံ၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြောဆိုဆက်ဆံပုံတွေကအစ အရမ်းနူးညံ့ကြတယ်။ သူတို့အသက်က ကိုယ့်အမေ၊အဖေအရွယ်လောက်ရှိပြီ။ သားသမီးလည်းမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် နှစ်ယောက်တည်းအတူတူ ရှိနေကြပြီး တစ်လမ်းလုံး စကားတွေပြောလာကြတယ်။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဂရုစိုက်ကြတယ်။ ဘေးကနေကြည့်နေရတဲ့ ကိုယ်တောင် စိတ်ချမ်းသာမိတယ်။ အဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်အစက စိုးရိမ်နေခဲ့တဲ့ ကားလေးကလည်း ကိုယ်ထင်ထားသလို မနှေးဘူး။ တခြားကားတွေနဲ့အတူတူ လိုရာခရီးကို အချိန်မီရောက်လာခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအခါ ကိုယ်နားလည်သွားတာတစ်ခုရှိတယ်။ လူတစ်ယောက်အတွက် အစုပ်ကြီး၊ ဟောင်းနွမ်းပြီး တန်ဖိုးမရှိသလို မြင်ရတဲ့အရာတစ်ခုဟာ တခြားလူတစ်ယောက်အတွက်တော့ သူ့ဘဝတစ်ခုလုံးနဲ့ တန်ဖိုးထားရတဲ့အရာ ဖြစ်နေနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီကားလေးက ဦးလေးနဲ့အန်တီတို့အတွက် သာမန်ကားတစ်စီးမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ကားပေါ်မှာပဲ အိပ်တယ်။ အဲ့ကားပေါ်မှာပဲ စားတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့နဲ့အတူရှိလာတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဝမ်းစာရှာပေးနေတဲ့ အဖော်လေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် တခြားသူတစ်ယောက်က သူတို့တန်ဖိုးထားတဲ့အရာကို စော်ကားသလိုပြောလိုက်တဲ့အခါ သူတို့စိတ်ဆိုးတာ၊ ဒေါသထွက်တာ ကိုယ်နားလည်သွားတယ်။ တကယ်တော့ ကိုယ်တို့လည်း အတူတူပါပဲ။ ကိုယ်တန်ဖိုးထားတဲ့လူ၊ ကိုယ်တန်ဖိုးထားတဲ့အရာကို တခြားသူတစ်ယောက်က တန်ဖိုးမရှိသလို ပြောလိုက်တဲ့အခါ မခံချင်ကြဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့— တန်ဖိုးဆိုတာ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာရှိတာမို့ပါ။  အစမှာ “ကားအိုလေးမို့ အချိန်မီပါ့မလား၊ စီးလို့အဆင်ပြေပါ့မလား” ဆိုပြီး စိုးရိမ်ခဲ့ပေမယ့် ခရီးဆုံးရောက်တဲ့အခါ ကားထက်ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတစ်ခုကို သင်ခန်းစာရခဲ့တာပဲ။ အဲ့ခရီးလေးပြီးတဲ့နောက် ကိုယ်ပိုသိလာတာက ဘယ်အရာကိုမှ အပြင်ပန်းမြင်ရုံနဲ့ အထင်အမြင်နဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူးဆိုတာပါ။ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့အရာတစ်ခုမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝတစ်ခုရှိနေနိုင်တယ်။ သာမန်လို့ထင်ရတဲ့အရာတစ်ခုမှာ မရေတွက်နိုင်တဲ့ အမှတ်တရတွေ ရှိနေနိုင်တယ်။ တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ ထင်ရတဲ့အရာတစ်ခုက တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက်တော့ သူ့ဘဝမှာ အစားထိုးမရတဲ့အရာ ဖြစ်နေနိုင်တယ်။ တန်ဖိုးကို လူတိုင်းက မမြင်နိုင်ဘူး။ တန်ဖိုးသိတဲ့သူကပဲ အဲ့ဒီတန်ဖိုးကို နားလည်နိုင်တာပါ။ ဒါကြောင့် ကိုယ်လည်း နောက်ကစပြီး ဘယ်အရာကိုမဆို အပြင်ပန်းမြင်ရုံနဲ့ တန်ဖိုးဖြတ်မယ့်အစား အဲ့ဒီအရာရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ရှိနေလဲဆိုတာ နားလည်ဖို့ ကြိုးစားချင်တယ်။ 🤍  ကိုယ်တွေမောင်နှမကို ဂရုစိုက်ပေးလို့ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ 🙏🙏🙏အဓိကအချက်ကတော့ ဦးလေးနဲ့အန်တီတို့ကားကို စီးခဲ့ရတာစိတ်လုံခြုံမှုနဲ့ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ PHYO
တောင်ကြီးကနေ ကျိုင်းတုံကို ပြန်တဲ့ခရီးတစ်ခေါက်မှာ ကိုယ်မမျှော်လင့်ထားတဲ့ သင်ခန်းစာလေးတစ်ခု ရခဲ့တယ်။ အဲ့နေ့က ကိုယ်နဲ့မောင်လေးကျိုင်းတုံပြန်မို့ကားဂိတ်ရောက်တော့ ကိုယ်တို့စီးရမယ့်ကားပေါ်မှာ အန်တီတစ်ယောက်ထိုင်နေတာတွေ့တယ်။ ကိုယ်တို့ကိုလည်း ပြုံးပြပြီး လှမ်းနှုတ်ဆက်နေတော့ ခရီးသည်တစ်ယောက်ပဲထင်ခဲ့တာ။ အချိန်တော်တော်ကြာစောင့်ပြီး ကားထွက်ခါနီးမှ ကိုယ်တို့စီးရမယ့်ကားက ခပ်အိုအို မှန်လုံကားလေးဖြစ်နေတာသိလိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်စိတ်ထဲ “ဒီကားနဲ့ လိုရာခရီးကို အချိန်မီရောက်ပါ့မလား” ဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်လာတယ်။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အဲ့ကားကို မစီးချင်ခဲ့ဘူး။ ကိုယ့်မှာလည်း အရေးတကြီးကိစ္စတစ်ခုရှိနေလို့ ပိုပြီးစိုးရိမ်မိတာပေါ့။ ကားစထွက်တော့ အစောက ကိုယ်တို့ကိုပြုံးပြပြီး နှုတ်ဆက်နေတဲ့အန်တီက ကားဆရာဦးလေးရဲ့ဇနီးဖြစ်နေမှန်းသိလိုက်ရတယ်။ “သမီးတို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်စီးနော်။ ခရီးသည်က သုံးယောက်ပဲပါမယ်” တဲ့။ မြို့ထဲရောက်တော့ နောက်ထပ်ခရီးသည်ကောင်လေးတစ်ယောက် တက်လာတယ်။ ကားထွက်ပြီး သိပ်မကြာခင် သူက သူ့လက်မှတ်ဖြတ်ပေးတဲ့သူကို ဖုန်းဆက်ပြီး— “အစ်ကို ဘယ်လိုကားကြီးနဲ့ လက်မှတ်ဖြတ်ပေးလိုက်တာလဲ။ ကားကိုလည်း လာကြည့်ပါဦး။ အဆင်မပြေဘူး၊ အစုပ်ကြီး… ကျွန်တော် မစီးနိုင်ဘူး။ ကားချိန်းပေးပါ” ဆိုပြီး ပြောတယ်။ အဲ့စကားကြားတော့ ဦးလေးနဲ့အန်တီက စိတ်ဆိုးသွားတယ်။ “မစီးနိုင်ရင် အခုဆင်းခဲ့။ ကားရပ်ပေးမယ်” ဆိုပြီး လမ်းဘေးမှာကားရပ်ပေးပြီး ဆင်းခိုင်းလိုက်တယ်။ ဂိတ်ကလည်း ခဏခဏဖုန်းဆက်လာတယ်။ အဲ့ကောင်လေးက ပြန်လိုက်ချင်တယ်၊ တခြားကားလည်းမရှိဘူးဆိုပြီး ပြောပေမယ့် ဦးလေးနဲ့အန်တီကတော့ “မတင်နိုင်ဘူး” လို့ ပြတ်ပြတ်သားသားပြောလိုက်တယ်။ ကိုယ်တို့ကတော့ ဘေးမှာထိုင်ပြီး အသံတောင်မထွက်ရဲဘူး။ 😅 တိတ်တိတ်လေးပဲ လိုက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ဦးလေးနဲ့အန်တီက ကိုယ်တို့မောင်နှမကို အရမ်းဂရုစိုက်ပေးကြတယ်။ “မောင်နှမလား” လို့မေးတော့ “ဟုတ်တယ်” လို့ ဖြေလိုက်တဲ့အခါ— “ထင်တယ်” တဲ့။ 🥹 ကိုယ်တို့အကြောင်းတွေ မေးကြတယ်။ သူတို့အကြောင်းတွေလည်း ပြောပြကြတယ်။ သူတို့စကားပြောပုံ၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြောဆိုဆက်ဆံပုံတွေကအစ အရမ်းနူးညံ့ကြတယ်။ သူတို့အသက်က ကိုယ့်အမေ၊အဖေအရွယ်လောက်ရှိပြီ။ သားသမီးလည်းမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် နှစ်ယောက်တည်းအတူတူ ရှိနေကြပြီး တစ်လမ်းလုံး စကားတွေပြောလာကြတယ်။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဂရုစိုက်ကြတယ်။ ဘေးကနေကြည့်နေရတဲ့ ကိုယ်တောင် စိတ်ချမ်းသာမိတယ်။ အဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်အစက စိုးရိမ်နေခဲ့တဲ့ ကားလေးကလည်း ကိုယ်ထင်ထားသလို မနှေးဘူး။ တခြားကားတွေနဲ့အတူတူ လိုရာခရီးကို အချိန်မီရောက်လာခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအခါ ကိုယ်နားလည်သွားတာတစ်ခုရှိတယ်။ လူတစ်ယောက်အတွက် အစုပ်ကြီး၊ ဟောင်းနွမ်းပြီး တန်ဖိုးမရှိသလို မြင်ရတဲ့အရာတစ်ခုဟာ တခြားလူတစ်ယောက်အတွက်တော့ သူ့ဘဝတစ်ခုလုံးနဲ့ တန်ဖိုးထားရတဲ့အရာ ဖြစ်နေနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီကားလေးက ဦးလေးနဲ့အန်တီတို့အတွက် သာမန်ကားတစ်စီးမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ကားပေါ်မှာပဲ အိပ်တယ်။ အဲ့ကားပေါ်မှာပဲ စားတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့နဲ့အတူရှိလာတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဝမ်းစာရှာပေးနေတဲ့ အဖော်လေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် တခြားသူတစ်ယောက်က သူတို့တန်ဖိုးထားတဲ့အရာကို စော်ကားသလိုပြောလိုက်တဲ့အခါ သူတို့စိတ်ဆိုးတာ၊ ဒေါသထွက်တာ ကိုယ်နားလည်သွားတယ်။ တကယ်တော့ ကိုယ်တို့လည်း အတူတူပါပဲ။ ကိုယ်တန်ဖိုးထားတဲ့လူ၊ ကိုယ်တန်ဖိုးထားတဲ့အရာကို တခြားသူတစ်ယောက်က တန်ဖိုးမရှိသလို ပြောလိုက်တဲ့အခါ မခံချင်ကြဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့— တန်ဖိုးဆိုတာ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာရှိတာမို့ပါ။ အစမှာ “ကားအိုလေးမို့ အချိန်မီပါ့မလား၊ စီးလို့အဆင်ပြေပါ့မလား” ဆိုပြီး စိုးရိမ်ခဲ့ပေမယ့် ခရီးဆုံးရောက်တဲ့အခါ ကားထက်ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတစ်ခုကို သင်ခန်းစာရခဲ့တာပဲ။ အဲ့ခရီးလေးပြီးတဲ့နောက် ကိုယ်ပိုသိလာတာက ဘယ်အရာကိုမှ အပြင်ပန်းမြင်ရုံနဲ့ အထင်အမြင်နဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူးဆိုတာပါ။ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့အရာတစ်ခုမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝတစ်ခုရှိနေနိုင်တယ်။ သာမန်လို့ထင်ရတဲ့အရာတစ်ခုမှာ မရေတွက်နိုင်တဲ့ အမှတ်တရတွေ ရှိနေနိုင်တယ်။ တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ ထင်ရတဲ့အရာတစ်ခုက တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက်တော့ သူ့ဘဝမှာ အစားထိုးမရတဲ့အရာ ဖြစ်နေနိုင်တယ်။ တန်ဖိုးကို လူတိုင်းက မမြင်နိုင်ဘူး။ တန်ဖိုးသိတဲ့သူကပဲ အဲ့ဒီတန်ဖိုးကို နားလည်နိုင်တာပါ။ ဒါကြောင့် ကိုယ်လည်း နောက်ကစပြီး ဘယ်အရာကိုမဆို အပြင်ပန်းမြင်ရုံနဲ့ တန်ဖိုးဖြတ်မယ့်အစား အဲ့ဒီအရာရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ရှိနေလဲဆိုတာ နားလည်ဖို့ ကြိုးစားချင်တယ်။ 🤍 ကိုယ်တွေမောင်နှမကို ဂရုစိုက်ပေးလို့ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ 🙏🙏🙏အဓိကအချက်ကတော့ ဦးလေးနဲ့အန်တီတို့ကားကို စီးခဲ့ရတာစိတ်လုံခြုံမှုနဲ့ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ PHYO

About