@schooloflovers: گاهی دیدنِ یک نفر، تمام جهان را عوض می‌کند... از آن لحظه به بعد، هر جا بنشینی خُرّمی، هر جا بروی، برایت گلشن است؛ و دیگر بهار را در باغ نمی‌جویی، چون خودِ بهار را با او یافته‌ای... ❤️ مولانا در این غزل، عشق را چیزی فراتر از دلباختگی می‌بیند؛ محبوبی که با آمدنش پرده‌ها را کنار می‌زند، خارها را برمی‌کند و جهان را دوباره روشن می‌کند. انگار کافی‌ست فقط یک بار «روی او» را ببینی تا همه‌چیز رنگ دیگری بگیرد. تا من بدیدم روی تو، ای ماه و شمع روشنم هر جا نشینم خرمم، هر جا روم در گلشنم این بار، این غزل شورانگیز مولانا را با موسیقی و اجرایی تازه روایت کرده‌ایم؛ روایتی از عشقی که وقتی به جان می‌رسد، دیگر هیچ‌جا بی‌بهار نیست... 📜 مولانا | دیوان شمس | غزل شمارهٔ ۱۳۸۳ 🎙 موسیقی و اجرا: پدرام خدابخش اگر این شعر چیزی را در دل شما زنده کرد، آن را برای کسی بفرستید که با آمدنش، جهان برای شما گلشن شد. ❤️ Sometimes, one face is enough to turn the whole world into a garden. ❤️ گاهی یک چهره کافی‌ست تا تمام جهان برایت به گلشن بدل شود.

schooloflovers مدرسه عشق

Open In TikTok:

Region: ES

Wednesday 16 September 2026 18:32:46 GMT