@zzzam9x:

zzzam
zzzam
Open In TikTok:
Region: VN
Thursday 17 September 2026 01:48:56 GMT
15
4
0
1

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @zzzam9x, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

«រឿងផ្ទាល់ខ្លួន កុំសួរគេច្រើនពេក; ផ្លូវខ្លួនដើរ កុំបណ្តោយឱ្យមាត់របស់អ្នកដទៃជាអ្នកសម្រេច» មនុស្សលោក កាលបើឈរនៅចំពោះមុខកិច្ចការធំ គឺកាន់តែងាយនឹងចង់សួរយោបល់អ្នកដទៃ។ សួរឪពុកម្តាយ សួរមិត្តភក្តិ សួរអ្នកធ្លាប់ឆ្លងកាត់ រួចក៏សួរមនុស្សប៉ុន្មាននាក់បន្ថែមទៀតដើម្បីឱ្យប្រាកដចិត្ត។ ប៉ុន្តែកាន់តែសួរច្រើន ជួនកាលខួរក្បាលកាន់តែរញ៉េរញ៉ៃ។ អ្នកខ្លះប្រាប់ឱ្យបន្តទៅមុខ អ្នកខ្លះទូន្មានឱ្យថយក្រោយ; អ្នកខ្លះមើលឃើញឱកាស ឯអ្នកខ្លះមើលឃើញតែហានិភ័យ។ ចុងក្រោយ កិច្ចការមិនទាន់ទាំងបានធ្វើផង ក៏បាត់បង់សេចក្តីក្លាហានអស់ពាក់កណ្តាល ព្រោះតែត្រូវលីសែងគំនិតរបស់អ្នកដទៃច្រើនពេកនៅក្នុងក្បាល។ ការស្តាប់ពាក្យណែនាំគឺជារឿងល្អ ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវដឹងថា៖ មនុស្សម្នាក់ៗមើលឃើញបញ្ហាតាមរយៈជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។ បុគ្គលធ្លាប់បរាជ័យ៖ ងាយនឹងមើលឃើញតែគ្រោះថ្នាក់។ បុគ្គលធ្លាប់ជោគជ័យ៖ ងាយនឹងមើលឃើញតែឱកាស។ បុគ្គលចូលចិត្តសុវត្ថិភាព៖ នឹងទូន្មានឱ្យអ្នករក្សានូវអ្វីដែលកំពុងមាន។ បុគ្គលចូលចិត្តប្រថុយប្រថាន៖ បែរជាមើលឃើញថាការឈរស្ងៀមទើបជារឿងគួរឱ្យខ្លាច។ គ្មាននរណាម្នាក់ខុសទាំងស្រុងនោះទេ។ ប៉ុន្តែ ជីវិតរបស់ពួកគេ មិនមែនជាជីវិតរបស់អ្នកនោះឡើយ។ អ្នកដទៃអាចផ្តល់បទពិសោធន៍ឱ្យអ្នក ប៉ុន្តែពួកគេមិនទាន់ដឹងពីសមត្ថភាពទាំងស្រុងរបស់អ្នកឡើយ។ ពួកគេអាចវិភាគហានិភ័យ ប៉ុន្តែមិនមែនជាបុគ្គលដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវចុងក្រោយជំនួសអ្នកឡើយ។ ពួកគេអាចពោលពាក្យមួយម៉ាត់យ៉ាងងាយស្រួលឲ្យអ្នកសម្រេចចិត្ត ប៉ុន្តែអ្នកអាចនឹងត្រូវរស់នៅច្រើនឆ្នាំជាមួយនឹងលទ្ធផលអាក្រក់ដែលបានសម្រេចចិត្តនោះ។ ហេតុដូច្នេះហើយ បុគ្គលដែលមានប្រាជ្ញា មិនមែនជាបុគ្គលដែលមិនស្តាប់នរណាម្នាក់នោះទេ ប៉ុន្តែពួកគេចេះជ្រើសរើសមនុស្សដែលត្រឹមត្រូវដើម្បីស្តាប់៖ រឿងលុយកាក់៖ សួរអ្នកដែលយល់ច្បាស់អំពីហិរញ្ញវត្ថុ។ រឿងរកស៊ី៖ សួរអ្នកដែលធ្លាប់ធ្វើ និងធ្លាប់ខាតបង់។ រឿងជំនាញ៖ ស្វែងរកអ្នកដែលមានជំនាញច្បាស់លាស់។ រឿងឯកជនភាពក្នុងគ្រួសារ៖ កុំនាំយកទៅរៀបរាប់ប្រាប់អ្នកខាងក្រៅច្រើនពេក រួចបណ្តោយឱ្យមនុស្សម្នាក់ៗបន្ថែមការវិនិច្ឆ័យម្នាក់មួយម៉ាត់ៗ។ ពាក្យទូន្មានដែលមានតម្លៃ មិនស្ថិតនៅត្រង់ថាពាក្យទាំងនោះត្រូវពោលចេញពីមនុស្សដែលមានអាយុច្រើនជាង ស្និទ្ធស្នាលជាង ឬនិយាយដោយភាពជឿជាក់ជាងនោះឡើយ។ វាស្ថិតនៅលើត្រង់ថា តើពួកគេពិតជាយល់ពីកិច្ចការដែលអ្នកកំពុងប្រឈមមុខពិតប្រាកដឬអត់។ បន្ទាប់ពីស្តាប់គ្រប់គ្រាន់ហើយ ត្រូវតែចេះត្រឡប់មកស្វែងរកការសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនឯង។ ព្រោះ គ្មាននរណាម្នាក់អាចធានាថាជម្រើសរបស់ខ្លួនតែងតែត្រឹមត្រូវនោះឡើយ។ មានការសម្រេចចិត្តនឹងនាំមកនូវជោគជ័យ។ មានការសម្រេចចិត្តនឹងធ្វើឱ្យយើងផុងខ្លួន។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើបានពិចារណាល្អិតល្អន់ហើយ សួរចំមនុស្សដែលត្រឹមត្រូវហើយ យល់ដឹងពីលទ្ធផលអាក្រក់បំផុតដែលត្រូវបង់ខាតហើយ តែនៅតែជ្រើសរើសធ្វើវាទៀត នោះទោះបីជាលទ្ធផលទៅជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យើងនឹងចាស់ទំឡើងចេញពីជម្រើសផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង។ អ្វីដែលគួរឱ្យខ្លាចបំផុត មិនមែនជាការជ្រើសរើសខុសឡើយ។  អ្វីដែលគួរឱ្យខ្លាច គឺពេញមួយជីវិតមិនហានជ្រើសរើស រង់ចាំតែអ្នកដទៃប្រាប់ថាខ្លួនគួររស់នៅយ៉ាងណា; លុះដល់ពេលមិនសមបំណង បែរជាចំណាយពេលជីវិតដែលនៅសល់ដើម្បីបន្ទោសបុគ្គលដែលធ្លាប់ណែនាំខ្លួន។ ស្តាប់អ្នកដទៃ គឺដើម្បីបន្ថែមប្រាជ្ញា មិនមែនដើម្បីប្រគល់សិទ្ធិសម្រេចជីវិតរបស់យើងឱ្យទៅពួកគេនោះឡើយ។ អ្នកដទៃអាចវែកញែកអំពីផ្លូវរបស់អ្នកមួយថ្ងៃ រួចក៏ភ្លេច។ ប៉ុន្តែបុគ្គលដែលត្រូវដើរលើផ្លូវនោះច្រើនឆ្នាំ នៅតែជារូបអ្នក។ ហេតុដូច្នេះហើយ កិច្ចការធំ ចូរស្តាប់មនុស្សឲ្យកាន់តែតិច ប៉ុន្តែស្តាប់ឲ្យចំមនុស្សត្រឹមត្រូវ; គិតឱ្យស៉ីជម្រៅ មើលឱ្យបានវែងឆ្ងាយ រួចខ្លួនឯងជាអ្នកទទួលខុសត្រូវ។ បុគ្គលដែលចាស់ទំ មិនមែនជាបុគ្គលដែលមិនត្រូវការពាក្យណែនាំឬទូន្មាននោះឡើយ ប៉ុន្តែជាបុគ្គលដែលចេះស្តាប់ពាក្យរាប់រយម៉ាត់ រួចចុងក្រោយនៅតែរក្សាបាននូវ «ខួរក្បាលផ្ទាល់ខ្លួន» រក្សាកម្មសិទ្ធម្ចាស់អត្ថបទផេក knowledge Cambodia 📚✍️ #ResponsibilityForYourLife #LifeLession
«រឿងផ្ទាល់ខ្លួន កុំសួរគេច្រើនពេក; ផ្លូវខ្លួនដើរ កុំបណ្តោយឱ្យមាត់របស់អ្នកដទៃជាអ្នកសម្រេច» មនុស្សលោក កាលបើឈរនៅចំពោះមុខកិច្ចការធំ គឺកាន់តែងាយនឹងចង់សួរយោបល់អ្នកដទៃ។ សួរឪពុកម្តាយ សួរមិត្តភក្តិ សួរអ្នកធ្លាប់ឆ្លងកាត់ រួចក៏សួរមនុស្សប៉ុន្មាននាក់បន្ថែមទៀតដើម្បីឱ្យប្រាកដចិត្ត។ ប៉ុន្តែកាន់តែសួរច្រើន ជួនកាលខួរក្បាលកាន់តែរញ៉េរញ៉ៃ។ អ្នកខ្លះប្រាប់ឱ្យបន្តទៅមុខ អ្នកខ្លះទូន្មានឱ្យថយក្រោយ; អ្នកខ្លះមើលឃើញឱកាស ឯអ្នកខ្លះមើលឃើញតែហានិភ័យ។ ចុងក្រោយ កិច្ចការមិនទាន់ទាំងបានធ្វើផង ក៏បាត់បង់សេចក្តីក្លាហានអស់ពាក់កណ្តាល ព្រោះតែត្រូវលីសែងគំនិតរបស់អ្នកដទៃច្រើនពេកនៅក្នុងក្បាល។ ការស្តាប់ពាក្យណែនាំគឺជារឿងល្អ ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវដឹងថា៖ មនុស្សម្នាក់ៗមើលឃើញបញ្ហាតាមរយៈជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។ បុគ្គលធ្លាប់បរាជ័យ៖ ងាយនឹងមើលឃើញតែគ្រោះថ្នាក់។ បុគ្គលធ្លាប់ជោគជ័យ៖ ងាយនឹងមើលឃើញតែឱកាស។ បុគ្គលចូលចិត្តសុវត្ថិភាព៖ នឹងទូន្មានឱ្យអ្នករក្សានូវអ្វីដែលកំពុងមាន។ បុគ្គលចូលចិត្តប្រថុយប្រថាន៖ បែរជាមើលឃើញថាការឈរស្ងៀមទើបជារឿងគួរឱ្យខ្លាច។ គ្មាននរណាម្នាក់ខុសទាំងស្រុងនោះទេ។ ប៉ុន្តែ ជីវិតរបស់ពួកគេ មិនមែនជាជីវិតរបស់អ្នកនោះឡើយ។ អ្នកដទៃអាចផ្តល់បទពិសោធន៍ឱ្យអ្នក ប៉ុន្តែពួកគេមិនទាន់ដឹងពីសមត្ថភាពទាំងស្រុងរបស់អ្នកឡើយ។ ពួកគេអាចវិភាគហានិភ័យ ប៉ុន្តែមិនមែនជាបុគ្គលដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវចុងក្រោយជំនួសអ្នកឡើយ។ ពួកគេអាចពោលពាក្យមួយម៉ាត់យ៉ាងងាយស្រួលឲ្យអ្នកសម្រេចចិត្ត ប៉ុន្តែអ្នកអាចនឹងត្រូវរស់នៅច្រើនឆ្នាំជាមួយនឹងលទ្ធផលអាក្រក់ដែលបានសម្រេចចិត្តនោះ។ ហេតុដូច្នេះហើយ បុគ្គលដែលមានប្រាជ្ញា មិនមែនជាបុគ្គលដែលមិនស្តាប់នរណាម្នាក់នោះទេ ប៉ុន្តែពួកគេចេះជ្រើសរើសមនុស្សដែលត្រឹមត្រូវដើម្បីស្តាប់៖ រឿងលុយកាក់៖ សួរអ្នកដែលយល់ច្បាស់អំពីហិរញ្ញវត្ថុ។ រឿងរកស៊ី៖ សួរអ្នកដែលធ្លាប់ធ្វើ និងធ្លាប់ខាតបង់។ រឿងជំនាញ៖ ស្វែងរកអ្នកដែលមានជំនាញច្បាស់លាស់។ រឿងឯកជនភាពក្នុងគ្រួសារ៖ កុំនាំយកទៅរៀបរាប់ប្រាប់អ្នកខាងក្រៅច្រើនពេក រួចបណ្តោយឱ្យមនុស្សម្នាក់ៗបន្ថែមការវិនិច្ឆ័យម្នាក់មួយម៉ាត់ៗ។ ពាក្យទូន្មានដែលមានតម្លៃ មិនស្ថិតនៅត្រង់ថាពាក្យទាំងនោះត្រូវពោលចេញពីមនុស្សដែលមានអាយុច្រើនជាង ស្និទ្ធស្នាលជាង ឬនិយាយដោយភាពជឿជាក់ជាងនោះឡើយ។ វាស្ថិតនៅលើត្រង់ថា តើពួកគេពិតជាយល់ពីកិច្ចការដែលអ្នកកំពុងប្រឈមមុខពិតប្រាកដឬអត់។ បន្ទាប់ពីស្តាប់គ្រប់គ្រាន់ហើយ ត្រូវតែចេះត្រឡប់មកស្វែងរកការសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនឯង។ ព្រោះ គ្មាននរណាម្នាក់អាចធានាថាជម្រើសរបស់ខ្លួនតែងតែត្រឹមត្រូវនោះឡើយ។ មានការសម្រេចចិត្តនឹងនាំមកនូវជោគជ័យ។ មានការសម្រេចចិត្តនឹងធ្វើឱ្យយើងផុងខ្លួន។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើបានពិចារណាល្អិតល្អន់ហើយ សួរចំមនុស្សដែលត្រឹមត្រូវហើយ យល់ដឹងពីលទ្ធផលអាក្រក់បំផុតដែលត្រូវបង់ខាតហើយ តែនៅតែជ្រើសរើសធ្វើវាទៀត នោះទោះបីជាលទ្ធផលទៅជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យើងនឹងចាស់ទំឡើងចេញពីជម្រើសផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង។ អ្វីដែលគួរឱ្យខ្លាចបំផុត មិនមែនជាការជ្រើសរើសខុសឡើយ។ អ្វីដែលគួរឱ្យខ្លាច គឺពេញមួយជីវិតមិនហានជ្រើសរើស រង់ចាំតែអ្នកដទៃប្រាប់ថាខ្លួនគួររស់នៅយ៉ាងណា; លុះដល់ពេលមិនសមបំណង បែរជាចំណាយពេលជីវិតដែលនៅសល់ដើម្បីបន្ទោសបុគ្គលដែលធ្លាប់ណែនាំខ្លួន។ ស្តាប់អ្នកដទៃ គឺដើម្បីបន្ថែមប្រាជ្ញា មិនមែនដើម្បីប្រគល់សិទ្ធិសម្រេចជីវិតរបស់យើងឱ្យទៅពួកគេនោះឡើយ។ អ្នកដទៃអាចវែកញែកអំពីផ្លូវរបស់អ្នកមួយថ្ងៃ រួចក៏ភ្លេច។ ប៉ុន្តែបុគ្គលដែលត្រូវដើរលើផ្លូវនោះច្រើនឆ្នាំ នៅតែជារូបអ្នក។ ហេតុដូច្នេះហើយ កិច្ចការធំ ចូរស្តាប់មនុស្សឲ្យកាន់តែតិច ប៉ុន្តែស្តាប់ឲ្យចំមនុស្សត្រឹមត្រូវ; គិតឱ្យស៉ីជម្រៅ មើលឱ្យបានវែងឆ្ងាយ រួចខ្លួនឯងជាអ្នកទទួលខុសត្រូវ។ បុគ្គលដែលចាស់ទំ មិនមែនជាបុគ្គលដែលមិនត្រូវការពាក្យណែនាំឬទូន្មាននោះឡើយ ប៉ុន្តែជាបុគ្គលដែលចេះស្តាប់ពាក្យរាប់រយម៉ាត់ រួចចុងក្រោយនៅតែរក្សាបាននូវ «ខួរក្បាលផ្ទាល់ខ្លួន» រក្សាកម្មសិទ្ធម្ចាស់អត្ថបទផេក knowledge Cambodia 📚✍️ #ResponsibilityForYourLife #LifeLession

About