@thereisnoone9: آپ کی توقع سے بھی زیادہ خودار ہوں آپ موں پھیرے میں فاتح نہ پڑ دو تو کہنا

``م🕊️
``م🕊️
Open In TikTok:
Region: US
Thursday 17 September 2026 13:38:06 GMT
301
32
1
0

Music

Download

Comments

zeeshanmalik501
Zeeshan Ali Malik🍂03092274655 :
my favourite song. 🫠🫠🫠🫠
2026-09-17 14:26:31
0
To see more videos from user @thereisnoone9, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

#သနားစရာကောင်းသောလက်ခဏာရှင်တစ်ယောက်အကြောင်း  တစ်ခါတလေ ဆရာမဆီလာပြီး လက်ဖဝါးလေးကို ဖြန့်ပေးတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာကိုကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ပဲ သူ့ရင်ထဲမှာ ဘယ်လောက်အထိ ပင်ပန်းနေရသလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို လူတစ်ယောက်ကို ဆရာမတွေ့ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါ။ လက်ခဏာကြည့်ဖို့လာပေမယ့် တကယ်တော့ သူ့ဘဝထဲက မဖြေရှင်းနိုင်သေးတဲ့အရာတွေကို တစ်စုံတစ်ယောက်ဆီ ရင်ဖွင့်ချင်နေတဲ့ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ပေးတဲ့လက်က တည်ငြိမ်မနေဘဲ တုန်တုန်လေးဖြစ်နေပြီး မေးလိုက်တဲ့မေးခွန်းတိုင်းမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်ထက် စိုးရိမ်မှုက ပိုများနေပါတယ်။ ဆရာမက လက်ခဏာကို သေချာကြည့်ပြီး တွေ့မြင်ရတဲ့အချက်တွေကို အလျင်စလို မဟောဘဲ သူ့အခြေအနေကို နားထောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ လူတစ်ယောက်အတွက် လက်ဖဝါးထက် သူ့ရင်ထဲကအကြောင်းကို နားထောင်ပေးမယ့်သူတစ်ယောက်က ပိုလိုအပ်နေတတ်ပါတယ်။ သူ့ဘဝမှာ အခက်အခဲတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု စုပြုံနေခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ထောင်ရေးဘက်မှာ စိတ်ပူစရာရှိသလို စီးပွားရေးနဲ့ မိသားစုအရေးတွေလည်း မပြေလည်ပါဘူး။ သူက မေးခွန်းတွေ အများကြီးမေးမနေပါဘူး။
#သနားစရာကောင်းသောလက်ခဏာရှင်တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ခါတလေ ဆရာမဆီလာပြီး လက်ဖဝါးလေးကို ဖြန့်ပေးတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာကိုကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ပဲ သူ့ရင်ထဲမှာ ဘယ်လောက်အထိ ပင်ပန်းနေရသလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို လူတစ်ယောက်ကို ဆရာမတွေ့ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါ။ လက်ခဏာကြည့်ဖို့လာပေမယ့် တကယ်တော့ သူ့ဘဝထဲက မဖြေရှင်းနိုင်သေးတဲ့အရာတွေကို တစ်စုံတစ်ယောက်ဆီ ရင်ဖွင့်ချင်နေတဲ့ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ပေးတဲ့လက်က တည်ငြိမ်မနေဘဲ တုန်တုန်လေးဖြစ်နေပြီး မေးလိုက်တဲ့မေးခွန်းတိုင်းမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်ထက် စိုးရိမ်မှုက ပိုများနေပါတယ်။ ဆရာမက လက်ခဏာကို သေချာကြည့်ပြီး တွေ့မြင်ရတဲ့အချက်တွေကို အလျင်စလို မဟောဘဲ သူ့အခြေအနေကို နားထောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ လူတစ်ယောက်အတွက် လက်ဖဝါးထက် သူ့ရင်ထဲကအကြောင်းကို နားထောင်ပေးမယ့်သူတစ်ယောက်က ပိုလိုအပ်နေတတ်ပါတယ်။ သူ့ဘဝမှာ အခက်အခဲတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု စုပြုံနေခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ထောင်ရေးဘက်မှာ စိတ်ပူစရာရှိသလို စီးပွားရေးနဲ့ မိသားစုအရေးတွေလည်း မပြေလည်ပါဘူး။ သူက မေးခွန်းတွေ အများကြီးမေးမနေပါဘူး။ "ဆရာမ... ဒီအခြေအနေကနေ ပြန်ထွက်နိုင်ပါ့မလား" ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဆရာမအနေနဲ့ ဟောချက်ကို အရမ်းပြင်းပြင်းထန်ထန် မပြောချင်ခဲ့ပါဘူး။ လက်ခဏာအရ သတိထားရမယ့်အချက်တွေကို ပြောပေးသလို လက်တွေ့ဘဝမှာ ဘာတွေကို ဦးစားပေးပြီး ဖြေရှင်းသင့်တယ်ဆိုတာကိုပါ တစ်ခုချင်းစီ အကြံပေးခဲ့ပါတယ်။ သူက စကားတော်တော်များများကို မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင် စိတ်ဖိစီးနေခဲ့ပေမယ့် ဆရာမပြောသမျှကို တိတ်တိတ်လေး နားထောင်နေခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရာမပြောတဲ့အတိုင်း ကြိုးစားကြည့်မယ်" လို့ ပြောပြီး ပြန်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဆရာမဆီလာသူတွေထဲမှာ တချို့က ဟောပြီးတာနဲ့ ပြန်သွားကြပါတယ်။ တချို့က မရှင်းတာရှိရင် ထပ်မေးကြပါတယ်။ ဒီအစ်မကတော့ နောက်တစ်မျိုးပါ။ သူ့ပြဿနာတစ်ခုချင်းစီအတွက် "ဒါဆို ဘာလုပ်ရမလဲ" လို့ မေးပါတယ်။ ဆရာမကလည်း လက်ခဏာတစ်ခုတည်းကို အားကိုးပြီး အဖြေမပေးဘဲ လက်တွေ့ဘဝမှာ လုပ်ဆောင်သင့်တာတွေကို အဓိကထားပြီး အကြံပေးခဲ့ပါတယ်။ လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်တိုင်လုပ်ပေးနိုင်တာရှိရင်လည်း စေတနာနဲ့ လုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအစ်မကလည်း ဆရာမပြောတဲ့အတိုင်း တော်တော်လေး လိုက်လုပ်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ အခြေအနေက ချက်ချင်းမပြေလည်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အရင်လို အလွန်အမင်း ပူပန်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်မှားတာမျိုး နည်းလာပါတယ်။ သူ့မျက်နှာမှာလည်း အရင်ကလို ကြောက်ရွံ့မှုတွေ မတွေ့ရတော့ဘဲ "ဒီနေ့ ဘာလုပ်ရမလဲ" ဆိုတာကို စဉ်းစားတတ်လာပါတယ်။ ဆရာမအတွက်တော့ အဲဒါက အရေးကြီးတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုပါ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပြဿနာတစ်ခုချက်ချင်း ပြေလည်သွားတာထက် ပြဿနာကြားထဲမှာ စိတ်မပျက်တော့ဘဲ ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်ပြန်ထိန်းနိုင်လာတာက ပိုတန်ဖိုးရှိတတ်လို့ပါ။ အဆင်မပြေတဲ့နေ့တွေရှိရင်တောင် ဆရာမက သူ့ကို လက်မလွှတ်ခဲ့ပါဘူး။ သူ့ထက်တောင် ဇွဲပိုထားပြီး ဘယ်လိုနည်းနဲ့ စိတ်အားပြန်ရအောင် ကူညီရမလဲဆိုတာကို ဆက်ပြီး စဉ်းစားပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒီအတွေ့အကြုံက ဆရာမကို တစ်ခုသေချာသိစေခဲ့ပါတယ်။ လက်ခဏာလာကြည့်သူတိုင်းဟာ အနာဂတ်ကို သိချင်လို့ချည်း လာကြတာမဟုတ်ပါဘူး။ တချို့က ကိုယ့်အပူကို ခဏချထားနိုင်မယ့်နေရာတစ်ခု ရှာလာကြတာပါ။ တချို့က ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ စိတ်ခွန်အားလိုလို့ လာကြတာပါ။ အဲဒီလိုလူမျိုးကို ဟောချက်တစ်ခုနဲ့ ပိုပြီးကြောက်အောင်လုပ်မိရင် မိမိအတွက်လည်း တာဝန်ကြီးပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆရာမက လက်ခဏာဟောတိုင်း တစ်ဖက်သားရဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာ မဖြစ်စေဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး သတိထားပြီး ဟောပေးပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ပြဿနာမပြေလည်သေးရင်တောင် သူတို့ရဲ့အပူသောက လျော့သွားပြီး အသိသတိလေး ပြန်ကပ်လာနိုင်ရင် ဆရာမအတွက် အဲဒါကို ကူညီရကျိုးနပ်တဲ့ အခိုက်အတန့်လို့ပဲ သတ်မှတ်ပါတယ်။ အဲဒီအစ်မကို ပြန်တွေ့ရတိုင်း ဆရာမစိတ်ထဲမှာ တစ်ခုပဲ တွေးမိပါတယ်။ တစ်ချိန်က လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ပေးရင်း မျက်ရည်ဝဲနေခဲ့တဲ့သူက အခုတော့ ကိုယ့်ဘဝအတွက် ကိုယ်ဆုံးဖြတ်တတ်လာပြီဆိုတာပါ။ အားလုံးအဆင်ပြေပြီး ပြဿနာအားလုံး ပျောက်သွားပြီလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အရင်လို အနာဂတ်ပျောက်နေတဲ့မျက်လုံးနဲ့ မကြည့်တော့တာ၊ အခက်အခဲတွေကြားမှာတောင် မနက်ဖြန်ကို မျှော်လင့်တတ်လာတာက သူ့အတွက် အောင်မြင်မှုတစ်ခုပါပဲ။ ဆရာမအတွက်လည်း လက်ခဏာဟောပေးရုံထက် လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ကို ပြန်တည်ငြိမ်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့တာက ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အပူကို ကိုယ်က အပြည့်အဝ မဖယ်ရှားပေးနိုင်ရင်တောင် အဲဒီအပူထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း မကျန်ရစ်အောင် အားပေးလမ်းပြပေးနိုင်ခဲ့ရင် ဆရာမအနေနဲ့ ကိုယ့်အလုပ်ကို အကျိုးရှိရှိ လုပ်ခဲ့ရပြီလို့ ခံယူမိပါတယ်။ #ဆရာမလေးအေးအေးမြင့် #လက်ခဏာပညာရပ်

About