Soms is het niet de gedachte zelf die je vastzet, maar wat je doet om ervan af te komen. Je probeert niet te denken. Je zoekt geruststelling. Je vermijdt situaties die spanning oproepen. Of je blijft eindeloos analyseren tot het eindelijk ‘goed’ voelt. Dat kan op korte termijn rust geven. Maar juist daardoor kan angst op de lange termijn meer ruimte krijgen. Een andere stap is om nieuwsgierig te worden naar je patroon: Wat denk ik? Wat voel ik? Wat vermijd ik? En welk veiligheidsgedrag gebruik ik om de spanning snel te verminderen? Niet alles hoeft meteen opgelost te worden. Soms begint verandering met leren verdragen dat een gedachte er even mag zijn, zonder er direct naar te handelen. Kleine stappen. Steeds opnieuw. Bewaar deze post voor een moment waarop je merkt dat je weer vastloopt. - @coach.alper