@huseynlyrics: Həyatda elə insanlar var ki, onları itirəndən sonra hər şey əvvəlki kimi davam edir, amma sən əvvəlki kimi ola bilmirsən. Səhər yenə oyanırsan, işinə, dərsinə gedirsən, insanlarla danışırsan, gülürsən, gündəlik həyatını yaşayırsan. Kənardan baxan biri heç nə baş vermədiyini düşünür. Amma gecə tək qalanda bütün susdurduğun fikirlər yenidən qayıdır. Ən çətini də insanın getməsi deyil. Ən çətini onun yoxluğuna yavaş-yavaş öyrəşməkdir. Əvvəllər hər gün yazdığın adama artıq yazmamaq, bir vaxtlar ilk paylaşmaq istədiyin xəbərləri heç kimə deməmək, telefonuna bildiriş gələndə bir anlıq onun olduğunu düşünmək… Sonra ekrana baxıb başqa bir ad görmək. Bütün bunlar insanın içində səssiz-səssiz nələrisə dəyişir. Bəzən “keçdi” deyirsən, amma əslində sadəcə danışmamağı öyrənmisən. İnsanlara yaxşı olduğunu göstərməyi, mövzunu dəyişməyi, bəzi xatirələri yada salanda heç nə olmamış kimi davranmağı öyrənirsən. Amma bəzi mahnılar var ki, bir neçə saniyəsində səni aylar, illər əvvəlki bir ana qaytarır. Heç gözləmədiyin yerdə içində basdırdığın hisslər yenidən üzə çıxır. Bəlkə də insan ən çox yarım qalan şeylərə görə darıxır. Deyilməyən sözlərə, verilməyən cavablara, baş tutmayan görüşlərə, birlikdə qurulan, amma heç vaxt gerçəkləşməyən planlara… Çünki bitən bir şeyə zamanla alışmaq olur. Amma “kaş belə olmasaydı” düşüncəsi insanın içində çox uzun qalır. Hər ayrılığın arxasında böyük bir dava olmur. Bəzən sadəcə insanlar dəyişir. Əvvəlki qədər danışmırlar, əvvəlki qədər maraqlanmırlar, əvvəlki kimi bir-birlərinin həyatında yer almırlar. Heç kim pis olmur, sadəcə yollar yavaş-yavaş ayrılır. Və bir gün anlayırsan ki, vaxtilə həyatının ən böyük hissəsi olan biri artıq həyatında heç bir yer tutmur. Bəzən də insan geri qayıtsın deyə yox, sadəcə yaşananların həqiqətən gözəl olduğuna əmin olmaq üçün keçmişi düşünür. Çünki bəzi insanları unutmaq istəmirsən, sadəcə xatırlayanda artıq canın yanmasın istəyirsən. İndi bəlkə hər şey qaydasındadır. Amma içində hələ də adını heç kimə demədiyin bir insan, danışmadığın bir hekayə və heç kimin bilmədiyi bir boşluq varsa, deməli bəzi şeylər həqiqətən də bitəndə belə insanın içində yaşamağa davam edir. Bəzən ən səssiz insanlar ən çox şeyi içində daşıyır. Heç kim bilmədən, heç kimdən heç nə gözləmədən… Sadəcə həyatına davam edir. 🖤 #huseynlyrics #kesfetteyiz #sohretmemmedov #xezeriyandiraram @Şöhrət Məmmədov

@account_86 🤍⚡ :

ilk

𝕊𝕠𝕟𝕒 𝕄𝕒𝕞𝕞𝕒𝕕𝕫𝕒𝕕𝕒 :

Tərlan059 :

ve mene can deyib can esiden bir tek qiz var adin cekmeyecem😳

Huseyn 🎧 :

Həyatda elə insanlar var ki, onları itirəndən sonra hər şey əvvəlki kimi davam edir, amma sən əvvəlki kimi ola bilmirsən. Səhər yenə oyanırsan, işinə, dərsinə gedirsən, insanlarla danışırsan, gülürsən, gündəlik həyatını yaşayırsan. Kənardan baxan biri heç nə baş vermədiyini düşünür. Amma gecə tək qalanda bütün susdurduğun fikirlər yenidən qayıdır. Ən çətini də insanın getməsi deyil. Ən çətini onun yoxluğuna yavaş-yavaş öyrəşməkdir. Əvvəllər hər gün yazdığın adama artıq yazmamaq, bir vaxtlar ilk paylaşmaq istədiyin xəbərləri heç kimə deməmək, telefonuna bildiriş gələndə bir anlıq onun olduğunu düşünmək… Sonra ekrana baxıb başqa bir ad görmək. Bütün bunlar insanın içində səssiz-səssiz nələrisə dəyişir. Bəzən “keçdi” deyirsən, amma əslində sadəcə danışmamağı öyrənmisən. İnsanlara yaxşı olduğunu göstərməyi, mövzunu dəyişməyi, bəzi xatirələri yada salanda heç nə olmamış kimi davranmağı öyrənirsən. Amma bəzi mahnılar var ki, bir neçə saniyəsində səni aylar, illər əvvəlki bir ana qaytarır. Heç gözləmədiyin yerdə içində basdırdığın hisslər yenidən üzə çıxır. Bəlkə də insan ən çox yarım qalan şeylərə görə darıxır. Deyilməyən sözlərə, verilməyən cavablara, baş tutmayan görüşlərə, birlikdə qurulan, amma heç vaxt gerçəkləşməyən planlara… Çünki bitən bir şeyə zamanla alışmaq olur. Amma “kaş belə olmasaydı” düşüncəsi insanın içində çox uzun qalır. Hər ayrılığın arxasında böyük bir dava olmur. Bəzən sadəcə insanlar dəyişir. Əvvəlki qədər danışmırlar, əvvəlki qədər maraqlanmırlar, əvvəlki kimi bir-birlərinin həyatında yer almırlar. Heç kim pis olmur, sadəcə yollar yavaş-yavaş ayrılır. Və bir gün anlayırsan ki, vaxtilə həyatının ən böyük hissəsi olan biri artıq həyatında heç bir yer tutmur. Bəzən də insan geri qayıtsın deyə yox, sadəcə yaşananların həqiqətən gözəl olduğuna əmin olmaq üçün keçmişi düşünür. Çünki bəzi insanları unutmaq istəmirsən, sadəcə xatırlayanda artıq canın yanmasın istəyirsən. İndi bəlkə hər şey qaydasındadır. Amma içində hələ də adını heç kimə demədiyin bir insan, danışmadığın bir hekayə və heç kimin bilmədiyi bir boşluq varsa, deməli bəzi şeylər həqiqətən də bitəndə belə insanın içində yaşamağa davam edir.

𝟑𝟎𝟑 𝐀𝐬𝐢𝐟 :

❤️🥰