@historyem0: 1977 წელს, დაპატიმრებამდე ცოტა ხნით ადრე ზვიად გამსახურდია გარიცხეს მწერალთა კავშირიდან. მაშინ ანა კალანდაძეს იძულებით მოუწია ამ საშინელ ოქმზე ხელის მოწერა. არადა ის ჩემი ნათლია იყო…. ზვიად გამსახურდია 1979 წლის მიწურულს დაბრუნდა თბილისში კოჩუბეის გადასახლებიდან. მოგონებაში ვკითხულობთ: "ანა მოულოდნელად იწყებს გამსახურდიას მწერალთა კავშირიდან გარიცხვის თაობაზე საუბარს, რომ ჩემთვის ვფიქრობ, ალბათ ისევ დაიბეჭდა მასალები და სიები. – მაკა, ჩვენ ნათელმირონობა გვაკავშირებს. სუნთქვა შემეკრა. – ვიცი, ქალბატონო ანა. – ჰო და, იმ უბედური დღის მერე აღარც მინახავს ეს ბიჭი. მერე გადაასახლეს….. დრო ხომ იცი, როგორ გარბის…. ერთხელ მივდივარ რუსთაველზე. ძეგლები რომ იდგა მთავრობის სახლის წინ, ზუსტად იმ ადგილზე, და ვხედავ მოდის ზვიადი პირდაპირ ჩემსკენ….. რომც გინდოდეს, გვერდს ვერ აუქცევ….. ვფიქრობ, რა ვქნა, რით დავიწყო… (მომეჩვენა, რომ სახეზე ალმურმა გადაჰკრა ანას). მომიახლოვდა…. ზვიად….. იცი, ზვიად, – და არ ვიცი რა უნდა ვთქვა, როგორ უნდა გამოვხატო ჩემი მაშინდელი თუ ამწუთიერი განცდები. და არ მაცლის. ჩამიხუტა, მიმიკრა მკერდზე, მომიჭირა ხელები და მეუბნება: – ქალბატონო ანა, რკინის მკვნეტელ კაცებს ტეხდნენ კომუნისტები…. არ იფიქროთ მაგაზე, არ ყოფილა, ეგ არაფერია, არ იფიქროთ მაგაზე. მერე ანამ რაღაცნაირი, ჩამშვიდებული ხმით დაამატა: – მე ასე იოლად არ ვტირი, მასთან მაინც შევიკავე თავი, მოვედი სახლში და ვიტირე. უცებ ჩემი სულსწრაფობით თუ ემოციური დაძაბულობით თითქმის ვემუდარები: – ეს არ უნდა დაწეროთ? ქალბატონო ანა, დაწერეთ რა, დაწერეთ, რაც ახლა მომიყევით….. ჩუმადაა. არაფერს ამბობს. ჩემთვის ვფიქრობ, ის მაინც თქვას, რომ ჯერ არ დაწერს, ჯერ დრო არაა. ანა ისევ ჩუმადაა. არაფერს ამბობს.” (მაკა ჯოხაძე) In 1977, shortly before his arrest, Zviad Gamsakhurdia was expelled from the Writers' Union. At that time, Ana Kalandadze was coerced into signing that terrible protocol. And yet, she was my godmother.... Zviad Gamsakhurdia returned to Tbilisi in late 1979 from his exile in Kochubey. In a memoir, we read: "Ana suddenly starts talking about Gamsakhurdia's expulsion from the Writers' Union, so I think to myself that probably materials and lists have been published again. – Maka, we are bound by godparenthood. I held my breath. – I know, Ms. Ana. _ Well, since that unfortunate day, I hadn't seen this boy anymore. Then he was exiled..... You know how time flies..... One day I am walking down Rustaveli Avenue. Right at the spot where the monuments used to stand in front of the Government House, I see Zviad walking straight toward me..... Even if you wanted to, you couldn't bypass him..... I think to what to do, how to start... (It seemed to me that a flush passed over Ana's face). He approached me..... Zviad..... You know, Zviad, – and I don't know what to say, how to express my feelings back then or at that very moment. And he doesn't let me finish. He hugged me, pressed me to his chest, squeezed my hands, and tells me: – Ms. Ana, the communists were breaking men who could bite through iron.... Don't think about that, it never happened, it's nothing, don't think about that. Then Ana added in a sort of calmed voice: – I don't cry that easily; I held back my tears with him anyway, came home, and cried." Suddenly, out of my impatience or emotional tension, I almost plead with her: "– Shouldn't you write this down? Ms. Ana, write it down, please, write down what you just told me..... She is silent. She says nothing. I think to myself, let her at least say that she won't write it yet, that the time isn't right yet. Ana is silent again. She says nothing." (Maka Jokhadze) #ზვიადგამსახურდია #ზვიადგამსახურდიასმწერალთაკავშირიდანგარიცხვა #ანაკალანდაძე #foryoufypviral☆♡💯

History👑📜

Open In TikTok:

Region: GE

Friday 18 September 2026 20:54:04 GMT