@anglie143: د جنت مرغی کمترې د غم درده بې خبرې که سپرلی وی که خزان ستا وي مستي بازيكري شپه او ورځ په بقنقوری د آشنا په ننداره دياري، مستي، قبصي کړې د جماعت په مناره دوه دانې کښې چرته پورته يا مستي غويمي شورو کړې د پېرانویه کوهي کښې لمغړۍ د ښاپېرو کړې اي د ميني لېونيه بې ګناه او بې ازاره د محراب د پاسه تاخ کښې کوکی اخلې د دلداره چې دې هره ورځۍ سرې وي هره ورځ په تا اختر ئی تل نشه ئې بې شرابو مدام خوا کښې دې دلبر ئې خوش قسمته بې خبره د دوزخ نه د ملا نه د نېکو د ثوابونو د شرمونو د ګناه نه ده کوکوله جوړه شوې تا مخوکه بی ازاره ستا سره سره نري نوكونه ڈک د خيشت او د سینکاره نه دې جنګ شته نه دې غم شته سوچه مینه بې نفرته نه دې چل نه دې دوکه شته ياري يأكه بي علته الوته دې هم د سېل دي د مستۍ د بازیګرو که بودا شی هم پېسۍ کړې د دودو توکرو غونډې سترګې دي معصومې درنا اتباره د کی پیمانه د سرو شرابو د خندا د ياره کې کاش چې زه هم ستا په شان ای کمتری مستانه وے چې نه غم وې نه ارمان وے بس خندا او یارانه وے ،