@lg_sachyun_galhyoon: سچيون ڳالهيون زندگيءَ ۾ ڪڏهن به ٽن شين تي شرم نه ڪجو... پراڻن ڪپڙن تي، غريب هٿن تي، ۽ پوڙهي ماءُ پيءُ تي. 💔 پراڻا ڪپڙا شرم جي ڳالهه ناهن، ڇو ته ڪپڙا انسان جي حيثيت نٿا ٻڌائن، انسان جو ڪردار سندس اصل سڃاڻپ آهي. ٿي سگهي ٿو توهان جا ڪپڙا پراڻا هجن، پر توهان جي نيت صاف هجي، توهان جي روزي حلال هجي ۽ توهان جو دل انسانيت سان ڀريل هجي ته پوءِ توهان دنيا جي ڪيترن امير ماڻهن کان به وڌيڪ امير آهيو. غريب هٿن کان ڪڏهن به شرم نه ڪجو... اهي هٿ جيڪي محنت ڪري ماني ڪمائين ٿا، اهي هٿ عزت وارا آهن. انهن هٿن تي پورهئي جا نشان هجن، سختي هجي، مٽي هجي يا پگهر هجي، پر جيڪڏهن اهي هٿ حلال روزي لاءِ ڪم ڪن ٿا ته انهن کان وڌيڪ خوبصورت هٿ شايد ئي ڪو هجي. شرم انهن هٿن کان نه، پر انهن دلين کان ڪرڻ گهرجي جيڪي ڪنهن مجبور انسان کي حقير سمجهن ٿا. ۽ پنهنجي پوڙهي ماءُ پيءُ کان ته ڪڏهن به شرم نه ڪجو... 💔 جنهن ماءُ پنهنجي جواني توهان جي پرورش ۾ گذاري، جنهن پنهنجي خواهشن کي دفن ڪري توهان جون خواهشون پوريون ڪيون، جنهن پاڻ بک برداشت ڪئي پر توهان کي ماني کارائي، جنهن راتين جون ننڊون قربان ڪري توهان کي آرام ڏنو، جنهن توهان جي ننڍڙي بيماري تي سڄي رات جاڳي دعائون ڪيون، اڄ جڏهن سندس وار اڇا ٿي ويا، چهري تي گهنجون اچي ويون ۽ جسم ڪمزور ٿي ويو ته ڇا هوءَ توهان لاءِ شرم جي ڳالهه ٿي وئي؟ جنهن پيءُ پنهنجي اولاد جي مستقبل لاءِ پنهنجي جسم جو پگهر وهايو، پنهنجي خواهشن کي وساري اولاد جا خواب پورا ڪيا، پنهنجا پراڻا ڪپڙا پائي اولاد کي نوان ڪپڙا وٺي ڏنا، پنهنجي تڪليف لڪائي ٻارن جي چهري تي مرڪ آندي، اڄ جڏهن سندس هٿ ڪمزور ٿي ويا ۽ قدم آهستي هلڻ لڳا ته ڇا هو توهان لاءِ گهٽ حيثيت وارو ٿي ويو؟ نه...! والدين جي پوڙهائپ شرم ناهي، اها اولاد لاءِ امتحان آهي. انهن جا اڇا وار سندن ڪمزوري ناهن، اهي توهان لاءِ ڪيل قربانين جي نشاني آهن. انهن جي چهري جون گهنجون عمر جون لڪيرون ناهن، اهي توهان جي پرورش ۾ گذاريل سالن جي ڪهاڻي آهن. ياد رکو، وقت ڪڏهن به هڪ جهڙو نٿو رهي. اڄ توهان جوان آهيو، سڀاڻي توهان به پوڙها ٿيندا. اڄ توهان جا هٿ مضبوط آهن، سڀاڻي اهي به ڪمزور ٿيندا. اڄ توهان ٻين جي مدد کانسواءِ هلي سگهو ٿا، سڀاڻي شايد توهان کي به ڪنهن جي سهاري جي ضرورت پوي. ان ڪري ڪنهن غريب کي سندس ڪپڙن سان نه پرکيو، ڪنهن مزدور کي سندس هٿن سان نه پرکيو، ۽ پنهنجي پوڙهي ماءُ پيءُ کي سندن عمر سان نه پرکيو. دنيا جي نظر ۾ پراڻو ڪپڙو شايد بيڪار هجي، پر ان ۾ ڪنهن غريب جي عزت لڪل ٿي سگهي ٿي. غريب هٿ شايد خالي هجن، پر انهن ۾ حلال محنت جي عظمت هوندي آهي. ۽ پوڙهي ماءُ پيءُ شايد ڪمزور هجن، پر انهن جي دعائن ۾ اولاد لاءِ پوري دنيا کان وڏي طاقت هوندي آهي. ڪڏهن پنهنجي ماءُ کي ماڻهن کان لڪائڻ بدران فخر سان سندس هٿ پڪڙيو. ڪڏهن پنهنجي پيءُ جي پراڻي لباس کي ڏسي شرمسار ٿيڻ بدران اهو سوچيو ته هن انسان پنهنجي زندگيءَ جا ڪيترا سال توهان جي لاءِ قربان ڪيا آهن. ڇو ته جڏهن ماءُ پيءُ هن دنيا مان هليا ويندا آهن، تڏهن انسان وٽ دولت به هوندي آهي، گهر به هوندو آهي، ماڻهو به هوندا آهن، پر دل ۾ هڪ اهڙي خالي جاءِ پيدا ٿيندي آهي جيڪا سڄي دنيا جي دولت سان به ڀرجي نٿي سگهي. اڄ جيڪڏهن توهان جا والدين توهان سان گڏ آهن ته انهن جي قدر ڪريو. انهن سان نرم لهجي ۾ ڳالهايو. انهن کي وقت ڏيو. انهن جي ننڍين ننڍين ضرورتن جو خيال رکو. سندن عزت ڪريو، ڇو ته والدين کي هميشه پئسن کان وڌيڪ محبت، عزت ۽ پنهنجي اولاد جو ساٿ گهرجي. زندگي مختصر آهي... ڪپڙا پراڻا ٿي وڃن ته بدلجي سگهن ٿا، غربت اچي ته محنت سان ختم ٿي سگهي ٿي، پر ماءُ پيءُ جو وڃايل وقت ۽ وڇوڙو ٻيهر واپس نٿو اچي. تنهنڪري ڪنهن غريب هجڻ تي شرم نه ڪجو، محنت ڪندڙ هجڻ تي شرم نه ڪجو، پراڻا ڪپڙا پائڻ تي شرم نه ڪجو، پر جيڪڏهن توهان وٽ ماءُ پيءُ هجن ۽ توهان انهن جي عزت نه ڪريو، ته پوءِ پنهنجي دل کان ضرور پڇجو ته توهان کان وڏي محرومي ٻي ڪهڙي ٿي سگهي ٿي؟ الله پاڪ اسان سڀني کي پنهنجي ماءُ پيءُ جي عزت، خدمت ۽ قدر ڪرڻ جي توفيق عطا فرمائي، انهن جي عمر ۾ برڪت ڏئي، ۽ جيڪي هن دنيا مان هليا ويا آهن تن جي مغفرت فرمائي. آمين يا رب العالمين. 🤲💔 #سچيون_ڳالهيون #ماءُ_پيءُ #والدين #ماءُ_جي_محبت #پيءُ_جي_محنت