ချစ်တာနဲ့ သံယောဇဉ်ရှိတာ တကယ်တော့ မတူဘူး…။ ချစ်တာက— လူတစ်ယောက်ကို မြတ်နိုးလို့ရတယ်… သဘောကျလို့ရတယ်… အတူရှိချင်လို့ရတယ်… မပိုင်ဆိုင်ရရင်တောင် တစ်နေ့နေ့မှာ လွှတ်ချနိုင်သေးတယ်…။ ဒါပေမယ့် သံယောဇဉ်ဆိုတာကတော့… အဲဒီလူနဲ့ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ နေ့ရက်တွေ၊ အမှတ်တရတွေ၊ အပြုံးတွေ၊ မျှော်လင့်ချက်တွေကိုပါ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းစီ ချည်နှောင်ထားမိတာမျိုး…။ အဲဒါကြောင့် မေ့ဖို့ကြိုးစားလေလေ ပိုသတိရလာတတ်တယ်…။ မတွေ့ရတာကြာပြီဆိုလည်း ရင်ထဲက နေရာလေးက မရွှေ့ဘူး…။ မပြောဖြစ်တော့တဲ့ စကားတွေရှိတယ်… မပို့ဖြစ်တော့တဲ့ စာတွေရှိတယ်… မတွေ့ဖြစ်တော့တဲ့ မျက်နှာလေးရှိတယ်… ဒါပေမယ့် အမှတ်တရတွေကတော့ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဆက်ရှင်သန်နေတတ်တယ်…။ တစ်ခါတလေ “မေ့လိုက်တော့မယ်” လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောပြီး တစ်နေ့လုံး မစဉ်းစားဘဲ နေခဲ့နိုင်ပေမယ့်… ညရောက်တဲ့အခါ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့အခန်းလေးထဲမှာ မသိမသာ ပြန်သတိရမိတယ်…။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ နားလည်လာတယ်— လူတစ်ယောက်ကို မေ့ချင်တာနဲ့ သူနဲ့ပတ်သက်ခဲ့တဲ့ သံယောဇဉ်တွေကို တစ်ခါတည်း ဖျက်ပစ်လို့မရဘူးဆိုတာ…။ 🥹🌧️ ချစ်ခြင်းက နှလုံးသားထဲမှာ ပွင့်လာတဲ့ပန်းတစ်ပွင့်ဆိုရင်… သံယောဇဉ်ကတော့ အမြစ်တွေလိုပဲ…။ ပန်းကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်လို့ရပေမယ့် အမြစ်တွေက မြေကြီးအောက်မှာ အချိန်အကြာကြီး ကျန်နေတတ်တယ်…။ 🌱🤍 ဒါကြောင့် “မချစ်တော့ဘူး” ဆိုတာထက် “မေ့မရသေးဘူး” ဆိုတဲ့စကားက တစ်ခါတလေ ပိုမှန်နေတာမျိုးပေါ့…။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ချစ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လို့ရရင်တောင် သံယောဇဉ်ကတော့ ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ တစ်ချိန်က အဲဒီလူ ရှိခဲ့ဖူးကြောင်းကို တိတ်တိတ်လေး သက်သေခံနေတတ်လို့ပါ…။ 🌙🪽 “ချစ်တာက မချစ်တော့အောင် ရပ်လို့ရနိုင်ပေမယ့်… သံယောဇဉ်ဆိုတာက မေ့ဖို့ကြိုးစားနေတဲ့အချိန်မှာတောင် ရင်ထဲက တိတ်တိတ်လေး သူ့နာမည်ကို ဆက်ခေါ်နေတတ်တယ်…။” 🤍🥹 #fyp #ချစ်သောအကို❤️‍ 🩹 - @khaing.tha.zin.phyoe0