@dimis.1960: Τίτλος.: Μπαμπά αν μ’ακους

Μιτσαρας :

Heute Nacht schaue ich wieder zum Himmel und suche zwischen den Sternen dein Licht. Papa … wenn du mich hörst … Heute Nacht sitze ich allein, schaue hinaus in den Himmel, und dort, wo die Sterne leuchten, suche ich nach deinem Licht. So viele Jahre sind vergangen, doch deine Stimme ist noch hier. In meinen Erinnerungen höre ich dich noch sagen: „Ich bin hier.“ Ich erinnere mich an deine Hände, Papa, wenn du mich als Kind gehalten hast. Damals wusste ich noch nicht, wie sehr sie mir eines Tages fehlen würden. Ich bin erwachsen geworden und meinen Weg gegangen, ich habe gelernt, allein zu stehen. Doch es gibt Nächte im Leben, in denen ich alles dafür geben würde, dass du hier wärst. Papa, wenn du mich dort oben hörst, sollst du wissen … ich habe dich nie vergessen. Ich habe dir noch so viel zu sagen, doch es gibt keinen Weg, zu dir zu kommen. Papa, wenn du mich heute Nacht hörst, halte mir dort oben einen Platz frei. Denn egal, wie alt ich werde, ich werde immer dein Kind sein, Papa. Früher dachte ich, Väter haben keine Angst und zerbrechen nie. Jetzt, wo ich älter geworden bin, verstehe ich, dass auch du nur ein Mensch warst. Und wenn ich dich irgendwann verletzt habe, wenn ich dir nicht alles gesagt habe, was ich hätte sagen sollen, wenn ich dachte, es würde immer noch Zeit geben, dann vergib mir, Papa. Wenn ich nur für eine Minute die Zeit zurückdrehen könnte, würde ich dich um nichts bitten. Ich würde deine Hand nehmen und dir nur sagen: „Ich liebe dich, Papa … und ich danke dir.“ Papa, wenn du mich dort oben hörst, mach dir keine Sorgen mehr um mich. Ich werde den Weg weitergehen, den du mir gezeigt hast, auch wenn es weh tut, dass du nicht hier bist. Papa, wenn du mich heute Nacht hörst, schau für einen Moment vom Himmel auf mich herab. Und wenn eine Träne aus meinen Augen fällt, dann nur, weil du mir immer noch so sehr fehlst. Und wenn eines Tages meine Zeit gekommen ist, komm nicht, um mich wie einen Fremden abzuholen. Komm so wie damals … öffne deine Arme und sag zu mir: „Komm, mein Kind … ich habe auf dich gewartet.“ Und ich werde dich umarmen, so wie damals, als ich noch klein war. Papa … wenn du mich hörst … ich liebe dich. 🕊️

Gül Seren :

Μιτσαρας :

Сегодня ночью я снова смотрю в небо и ищу среди звёзд твой свет. Папа… если ты меня слышишь… Сегодня ночью я сижу один, смотрю в небо за окном, и там, где светят звёзды, я ищу твой свет. Столько лет прошло, но твой голос всё ещё со мной. В своих воспоминаниях я слышу, как ты говоришь мне: «Я здесь». Я помню твои руки, папа, когда ты держал меня ребёнком. Тогда я ещё не знал, как сильно однажды мне будет их не хватать. Я вырос и пошёл своей дорогой, научился стоять самостоятельно. Но бывают ночи в жизни, когда я отдал бы всё, чтобы ты был здесь. Папа, если ты слышишь меня оттуда, с небес, знай… я никогда тебя не забывал. Мне ещё столько нужно тебе сказать, но дороги к тебе больше нет. Папа, если ты слышишь меня этой ночью, оставь для меня место там, наверху. Потому что сколько бы мне ни было лет, я всегда останусь твоим ребёнком, папа. Когда-то я думал, что отцы не боятся и никогда не ломаются. Теперь, став старше, я понял, что ты тоже был просто человеком. И если когда-нибудь я причинил тебе боль, если не сказал тебе всего, что должен был сказать, если думал, что у нас всегда будет время, прости меня, папа. Если бы я мог хотя бы на одну минуту повернуть время назад, я бы ничего у тебя не просил. Я просто взял бы тебя за руку и сказал бы: «Я люблю тебя, папа… и спасибо тебе». Папа, если ты слышишь меня оттуда, с небес, не переживай больше обо мне. Я продолжу идти дорогой, которую ты мне показал, даже если больно оттого, что тебя больше нет рядом. Папа, если ты слышишь меня этой ночью, посмотри на меня хотя бы на мгновение с небес. И если из моих глаз упадёт слеза, то только потому, что мне тебя всё ещё очень не хватает. И когда однажды придёт мой час, не приходи за мной как за чужим человеком. Приди, как тогда… раскрой свои объятия и скажи мне: «Иди сюда, мой ребёнок… я ждал тебя». И я обниму тебя так, как тогда, когда был маленьким. Папа… если ты меня слышишь… я люблю тебя. 🕊️

Μιτσαρας :

Απόψε πάλι κοιτάζω τον ουρανό… και ψάχνω στ’ αστέρια το δικό σου φως. Μπαμπά… αν μ’ ακούς… Απόψε κάθομαι μόνος, κοιτάζω έξω τον ουρανό, κι εκεί που λάμπουν τ’ αστέρια ψάχνω το δικό σου φως. Έχουν περάσει τόσα χρόνια, μα η φωνή σου είναι εδώ. Σε ακούω μέσα στις αναμνήσεις να μου λες ακόμα «είμαι εδώ». Θυμάμαι τα χέρια σου, μπαμπά, όταν με κρατούσες μικρό. Τότε δεν ήξερα πως κάποια μέρα θα μου έλειπαν τόσο πολύ. Μεγάλωσα και πήρα τον δρόμο μου, έμαθα να στέκομαι μόνος, μα υπάρχουν νύχτες στη ζωή που θα ’δινα τα πάντα να ήσουν εδώ. Μπαμπά, αν μ’ ακούς από εκεί ψηλά, να ξέρεις… δεν σε ξέχασα ποτέ. Έχω τόσα να σου πω ακόμα, μα δεν υπάρχει δρόμος να ’ρθω να σε βρω. Μπαμπά, αν μ’ ακούς απόψε, κράτα μου μια θέση εκεί ψηλά, γιατί όσο κι αν μεγαλώσω, πάντα θα είμαι το παιδί σου, μπαμπά. Κάποτε νόμιζα πως οι πατεράδες δεν φοβούνται και δεν λυγίζουν. Τώρα που μεγάλωσα κατάλαβα πως ήσουν κι εσύ ένας άνθρωπος. Κι αν κάποτε σε πλήγωσα, αν δεν σου είπα όσα έπρεπε, αν νόμιζα πως θα υπάρχει πάντα χρόνος, συγχώρεσέ με, μπαμπά. Αν μπορούσα μόνο για ένα λεπτό να γυρίσω πίσω τον χρόνο, δεν θα σου ζητούσα τίποτα. Θα έπιανα το χέρι σου και θα σου έλεγα μόνο: «Σ’ αγαπώ, μπαμπά… και σ’ ευχαριστώ.» Μπαμπά, αν μ’ ακούς από εκεί ψηλά, μην ανησυχείς για μένα πια. Θα συνεχίσω τον δρόμο που μου έδειξες, κι ας πονάει που δεν είσαι εδώ. Μπαμπά, αν μ’ ακούς απόψε, κοίτα με για λίγο απ’ τον ουρανό. Κι αν ένα δάκρυ πέσει απ’ τα μάτια μου, είναι γιατί μου λείπεις τόσο πολύ. Κι όταν κάποτε έρθει η δική μου ώρα, μην έρθεις να με πάρεις σαν ξένο. Έλα όπως τότε… άνοιξε τα χέρια σου και πες μου: «Έλα, παιδί μου… σε περίμενα.» Κι εγώ θα σε αγκαλιάσω όπως τότε που ήμουν μικρός. Μπαμπά… αν μ’ ακούς… σ’ αγαπώ. 🕊️

Natalie M :

🙏😔❤️

F.C..🎖️ :

🥺🥺🥺🥺