Waxaa jiray waqti aan rumaysnaa in jacaylku yahay wax walba, in qalbi daacad ahi uusan waligiis jabayn. Laakiin noloshu waxay i bartay in mararka qaar qofka aad ugu jeclaan karto qalbigaaga oo dhan uu noqon karo isla qofka ku baraya sida loo noolaado adigoon isaga la joogin.
Waxaan xasuustaa ballamihii, hadalladii macaan, iyo riyooyinkii aan wada dhisannay. Maanta waxay u egyihiin xusuus qalbigayga ku reebtay raad aan si fudud u tirmayn. Si kastaba ha ahaatee, ma qoomamayn jacaylkii aan bixiyay, waayo jacayl daacad ah waligiis ceeb ma aha. Ceebtu waa in la dayaco qalbi si daacad ah kuu jeclaa.
Haddii maalin aad dib u xasuusato magacayga, ha xasuusan ilmadii aan qariyay oo keliya. Xasuuso qof kuu jeclaa si aan shuruud lahayn, kuu duceyn jiray adigoon ogeyn, farxaddaadana ka hormarin jiray tiisa. Taasi waxay ahayd jacayl dhab ah.
Maanta waxaan dooranayaa inaan qalbigayga bogsiiyo. Ma aha inaan ku illaaway, balse waa inaan naftayda badbaadiyo. Waxaan rumaysanahay in xanuun kasta uu leeyahay dhammaad, ilmada kastana ay leedahay maalin ay dhoolla-caddayn u beddelanto.