@varolusgunlukleri: Tanrı’yı düşünürken gözlerimizi göğe kaldırıyoruz. Sanki uzaklık büyüdükçe kutsallık da büyüyecekmiş gibi. Sonra ona bildiğimiz yüzleri, duyguları, tepkileri veriyoruz. Kızan bir baba, hesap soran bir hükümdar, sevgisini kazanmak zorunda olduğumuz bir otorite... Sonsuzluğu anlatmaya çalışırken çocukluğumuzun odalarından çıkamıyoruz. Peki, kurduğumuz bu cümlelerin ne kadarı Tanrı’ya, ne kadarı kendi korkularımıza ait? Bir gül açarken, deniz kıyıyı aşındırırken, hiç tanımadığımız birinin acısı içimizde yer bulurken kutsalı başka türlü düşünmek mümkün mü? Bu sorunun açtığı yerde, varlığın bütününe yayılan bir Tanrı tasavvuru beliriyor. Onu hayatın dokusunda, her şeyin birbirine değdiği o sessiz yakınlıkta arayan bir bakış. Aldığımız nefeste, toprağa karışan bedende, bir canlının başka bir canlıya alan açmasında... Burada insan kendini evrenin karşısında duran ayrı bir seyirci gibi hissetmiyor. Baktığı şeyin içinde olduğunu seziyor. Ağaca dokunan elin de ağaç kadar bu dünyaya ait olduğunu hatırlıyor. Kutsal olanı uzakta ararken ayaklarının altında ezdiği hayatla yüzleşiyor. Böyle bakınca insanın soruları da değişiyor. “Benden ne bekleniyor?” sorusuna “Ben varlığa nasıl davranıyorum?” eşlik ediyor. İnanç, gündelik hayatın en küçük hareketlerine kadar uzanıyor. Bir hayvanın susuzluğunu fark etmek, bir insanı dinlerken cevabını hazırlamamak, gücün yettiği hâlde incitmemek... Dua eden ellerin gün boyunca neye dokunduğunu düşünmek gerekiyor. Çünkü bütünle bağ kurduğunu söyleyen insanın, o bütünün içindeki kırılgan hayatlara karşı da bir sorumluluğu var. Bu yakınlık fikri, davranışlarımızı yeniden tartmaya çağırıyor. Yine de sonsuzluğa “enerji” dediğimizde onu çözmüş olmuyoruz. Her kelime, kavramaya çalıştığımız şeyin kıyısında kalabilir. İnsan kendi tarifine mesafe koyabildiğinde, başkasının arayışına da yer açabiliyor. Benim için bu düşüncenin en insani yanı burada: Bilmediğini zorla doldurmadan, merakını ve şefkatini koruyabilmek. İçimizde henüz kök salan bir nihal gibi, anlamın da zamana ihtiyacı var. Tanrı hakkında son sözü söylemeye yetişmek zorunda değiliz. Bugün bir hayatı daha az incitmenin yolunu bulabiliriz. Kutsala dair sorumuz, orada yaşamaya devam eder. #fyp #seniniçin #keşfet #allah

Varoluş Günlükleri

Open In TikTok:

Region: TR

Thursday 24 September 2026 11:03:34 GMT