မတန်ဘဲ ပေးခဲ့မိတဲ့ စေတနာတွေနဲ့ အကျိုးမရှိဘဲ ဖြုန်းခဲ့မိတဲ့ အချိန်တွေကို နှမြောမိတယ် ရင်ဘတ်ထဲက အရာရာကို အစွမ်းကုန် ပုံအောပေးခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့အတွက်ဆိုတဲ့ အသိတစ်ခုတည်းနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အချိန်တွေ၊ အလေးထားမှုတွေကို ရက်ရက်ရောရော ပေးဆပ်ခဲ့မိတာပါ။ တစ်နေ့ကျရင်တော့ ငါ့စေတနာကို သူ တန်ဖိုးထားမိမှာပါဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘေးဖယ်ပြီး သူ့ကိုပဲ ဦးစားပေးခဲ့မိတာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးကျမှ ရလိုက်တဲ့ အဖြေက သူ့အတွက် ငါဟာ မရှိမဖြစ် မဟုတ်ခဲ့သလို၊ ငါပေးခဲ့သမျှ အရာရာဟာလည်း အလကား မလိုအပ်တဲ့အရာတွေ ဖြစ်နေခဲ့တာပါပဲ။ "အသိနောက်ကျမှ ရလိုက်တဲ့ အမှန်တရားဟာ စိတ်မှာ အမာရွတ် ဖြစ်ကျန်ခဲ့တယ်" တဲ့။ ပြန်ကောက်ယူလို့ မရတော့တဲ့ အချိန်တွေကို နှမြောမိသလို၊ မထိုက်တန်တဲ့သူဆီ ပုံအောမိခဲ့တဲ့ စေတနာတွေကိုလည်း နာကြည်းမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ စေတနာဆိုတာ ပေးခဲ့တဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ တန်ဖိုးပါ။ တန်ဖိုးမသိခဲ့တာက ဟိုဘက်လူရဲ့ အဆင့်အတန်းမို့ အတိတ်က နောင်တတွေကို အနာဂတ်အတွက် သင်ခန်းစာအဖြစ်ပဲ ထားရစ်ခဲ့တော့မယ်။ ဒါဟာ မလိုလားအပ်တဲ့ ဆုံးရှုံးမှု မဟုတ်ဘဲ နောက်နောင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မတန်ဘဲ မပေးဆပ်မိဖို့ ဘဝက ပေးလိုက်တဲ့ တန်ဖိုးကြီး အတွေ့အကြုံတစ်ခုပါပဲ။ #စာတို #fpy #foryoupage #မူရင်းကိုcrdပေးပါတယ်နော် #htetaung4018 - @panchingo4