mit
Region: VN
Friday 25 September 2026 17:31:00 GMT
14
3
0
1
Music
Download
Comments
There are no more comments for this video.
To see more videos from user @vzion1, please go to the Tikwm
homepage.
![Hoodie — 06 — AUTHOR’S POV Hindi naman kailangang may malaking dahilan para magkasama sina Naya at Jeo. Minsan, simpleng kape lang. Minsan, pagkain pagkatapos ng work. Minsan, random na lakad na wala namang specific na pupuntahan. And somehow, iyon ang naging routine nila. Hindi nila pinag-uusapan kung ano ba talaga sila. Hindi nila tinatanong kung may chance pa ba. They just kept showing up. One hangout became another. Another became another. At hindi nila namamalayan, unti-unti na nilang binabawi ang tatlong taong nawala sa kanila. ⸻ NAYA’S POV “Libre mo?” Napatingin ako kay Jeo habang hawak ko yung menu. “Ikaw nagyaya.” “Pero ikaw pumili ng mahal.” “Eh bakit mo ako pinapapili?” “Para masisi kita.” Napatawa ako. “Ang bait mo talaga.” “Thank you.” “Compliment ba ’yan?” “Oo.” Napailing ako. Ganito na naman kami. Halos dalawang linggo na kaming ganito. Random hangouts. Random chats. Random calls. Minsan, kahit walang importanteng pag-uusapan, nagme-message pa rin siya. Jeo: Kumain ka na? Naya: Oo. Jeo: Ano? Naya: Bakit? Jeo: Curious. At kapag hindi ako nagreply agad— Jeo: Buhay ka pa ba? Hindi ko alam kung kailan naging normal ulit iyon. Pero hindi ko rin siya pinipigilan. Maybe because I missed having someone who would randomly ask about my day. ⸻ JEO’S POV “May ginagawa ka?” I sent the message while sitting in my car. A few seconds later, nagreply siya. Naya: Wala. Bakit? Napangiti ako. Jeo: Tara coffee. Naya: Ikaw talaga. Jeo: Yes or no? Naya: Saan? Jeo: So yes. Naya: Hindi pa ako nagsasabi. Jeo: Kilala na kita. I didn’t know when it happened. Yung dating taong kailangan kong pag-isipan kung paano kakausapin… ngayon, alam ko na ulit kung kailan siya nagugutom. Kung anong pagkain ang ayaw niya. Kung kailan siya tahimik dahil pagod. At kung kailan siya tahimik dahil may iniisip. But I wasn’t going to rush it. Hindi ko rin gustong sirain yung comfort na unti-unti naming binubuo. So for now, coffee was enough. ⸻ AUTHOR’S POV Then one afternoon, while Naya was working, tumawag ang isang familiar na number. It was Jeo’s mom. “Hello po, Tita?” “Naya! Busy ka ba?” “Okay lang po. Bakit?” “May family reunion kami this weekend.” “Oh.” “Come with us.” Natahimik si Naya. “Po?” “Tara ka. Matagal ka na naming hindi nakakasama.” “Tita, baka po awkward.” “Awkward saan?” “Ah…” “Anak, ikaw pa rin naman si Naya. Wala namang nagbago.” Napangiti siya. “Pero…” “Walang pero. Susunduin ka ni Jeo.” Napahawak si Naya sa noo. “Si Jeo po?” “Oo. At huwag kang mag-alala. Hindi ko siya tatanungin kung ayaw ka niyang sunduin.” Natawa si Naya. “Okay po.” “Good! See you.” Pagkababa ng tawag, agad siyang nakatanggap ng message. Jeo: Ma invited you. Naya stared at the screen. Naya: Alam ko. Jeo: Pupunta ka? Naya: Oo. Jeo: Good. Naya: Bakit? Jeo: Para may kakampi ako. Napangiti siya. —cont,comsec [ #foryou #fyp #jeo #ongfam ]](/video/cover/7677943905786055957.webp)
