1. Home
  2. Detail

@hhahashi.movie: Сдали родную мать в психушку😨@#кино #фильм #сериал #хоррор #закулисьереальности

hhahashi.movie
hhahashi.movie
Open In TikTok:
Region: UA
Saturday 26 September 2026 12:35:00 GMT
400
20
0
0

Music

Download

No Watermark .mp4 (1.19MB) No Watermark(HD) .mp4 (1.46MB) Watermark .mp4 (2.83MB) Music .mp3

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @hhahashi.movie, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

#quotesislami #motivasiislam #renunganhidup #selfreminder #fyp
#quotesislami #motivasiislam #renunganhidup #selfreminder #fyp
Gojo satoru photo's...🖤 . . . . anime name : jujutsu kaisen #foryou #foryouu #viral #you #viral
Gojo satoru photo's...🖤 . . . . anime name : jujutsu kaisen #foryou #foryouu #viral #you #viral
#рекомендации #fyppppppppppppppppppppppp #dog #chihuahua #fyp
#рекомендации #fyppppppppppppppppppppppp #dog #chihuahua #fyp
No sé en qué momento dejaste de ser una voz al otro lado del mundo para convertirte en esa presencia que mi corazón reconoce incluso cuando no estás. Quizá fue tu manera de hablar, esa voz tuya que tiene algo de pecado y de refugio, algo que enciende mis sentidos y al mismo tiempo consigue tranquilizar mi alma. O quizá fue tu forma de ser conmigo… ese cariño que llega sin hacer ruido, esas palabras que parecen pequeñas, pero que en mis días terminan significándolo todo. Qué extraño es esto del corazón: puede recorrer miles de kilómetros sin moverse de donde está, puede encontrar a alguien tan lejos y sentirlo más cerca que a muchas personas que tuvo al lado. Y tú estás lejos… Pero hay noches en las que cierro los ojos y puedo imaginar tu voz tan cerca, como si la distancia fuera solamente una mentira que inventó el mundo para impedirnos encontrarnos. Si alguna vez pudiera tenerte frente a mí, creo que no diría demasiado. Quizá simplemente te miraría, porque hay emociones que pierden su belleza cuando intentamos explicarlas. Y si la vida me concediera un solo instante para hacer realidad un deseo, no pediría riquezas, ni caminos fáciles, ni siquiera que el mundo cambiara. Pediría encontrarte. Y si después de encontrarte el destino quisiera llevarte nuevamente lejos, entonces, por una vez, sería egoísta con mis sueños: te robaría como quien roba una estrella del cielo, no para esconderla, sino para tener un poquito de su luz cerca del corazón. Porque quizá eso eres tú para mí: una estrella que apareció demasiado lejos, pero que consiguió iluminar un lugar de mi alma que yo ni siquiera sabía que existía. Y si algún día este amor se va, si la distancia termina ganándole a nuestros deseos, quiero al menos quedarme con la certeza de que entre tantos millones de personas, la vida tuvo la extraña y hermosa manera de hacerme coincidir contigo. Aunque haya sido lejos. Aunque haya sido tarde. Aunque solamente haya sido por un instante. Porque hay encuentros que no necesitan quedarse para siempre para volverse inolvidables. Y tú… ya eres uno de ellos. #CuandoUnAmorSeVa #AmorADistancia #nostalgia #Love #parati
No sé en qué momento dejaste de ser una voz al otro lado del mundo para convertirte en esa presencia que mi corazón reconoce incluso cuando no estás. Quizá fue tu manera de hablar, esa voz tuya que tiene algo de pecado y de refugio, algo que enciende mis sentidos y al mismo tiempo consigue tranquilizar mi alma. O quizá fue tu forma de ser conmigo… ese cariño que llega sin hacer ruido, esas palabras que parecen pequeñas, pero que en mis días terminan significándolo todo. Qué extraño es esto del corazón: puede recorrer miles de kilómetros sin moverse de donde está, puede encontrar a alguien tan lejos y sentirlo más cerca que a muchas personas que tuvo al lado. Y tú estás lejos… Pero hay noches en las que cierro los ojos y puedo imaginar tu voz tan cerca, como si la distancia fuera solamente una mentira que inventó el mundo para impedirnos encontrarnos. Si alguna vez pudiera tenerte frente a mí, creo que no diría demasiado. Quizá simplemente te miraría, porque hay emociones que pierden su belleza cuando intentamos explicarlas. Y si la vida me concediera un solo instante para hacer realidad un deseo, no pediría riquezas, ni caminos fáciles, ni siquiera que el mundo cambiara. Pediría encontrarte. Y si después de encontrarte el destino quisiera llevarte nuevamente lejos, entonces, por una vez, sería egoísta con mis sueños: te robaría como quien roba una estrella del cielo, no para esconderla, sino para tener un poquito de su luz cerca del corazón. Porque quizá eso eres tú para mí: una estrella que apareció demasiado lejos, pero que consiguió iluminar un lugar de mi alma que yo ni siquiera sabía que existía. Y si algún día este amor se va, si la distancia termina ganándole a nuestros deseos, quiero al menos quedarme con la certeza de que entre tantos millones de personas, la vida tuvo la extraña y hermosa manera de hacerme coincidir contigo. Aunque haya sido lejos. Aunque haya sido tarde. Aunque solamente haya sido por un instante. Porque hay encuentros que no necesitan quedarse para siempre para volverse inolvidables. Y tú… ya eres uno de ellos. #CuandoUnAmorSeVa #AmorADistancia #nostalgia #Love #parati


Татьяна Мурадян: “Менің үйім – Қазақстан” Қазақстан – әлемдегі этникалық құрамы бай елдердің бірі. Мұнда жүзден астам этнос өкілдері бір шаңырақ астында, ортақ мақсат жолында еңбек етіп жатыр. Бүгінде «бірлік» ұғымы біз үшін жай ғана сөз емес, елдіктің берік іргетасына айналды. Otpannews.kz тілшісі балалық шағын қазақтардың ортасында өткізген, өз болмысын қазақилықпен қатар ұштастыратын Қазақстан ассамблеясының мүшесі, медиатор Татьяна Мурадянмен сұхбаттасып, әңгіме өрбітті. Татьяна – қоғамға белсене араласқан жан. Ол Іскер әйелдер ассоциациясының, Қазақстан халқының ассамблеясы және Аналар кеңесінің мүшесі, сондай-ақ Армян аналар кеңесінің төрағасы. Ол Әзербайжанда дүниеге келсе де, өмірінің көп бөлігін Қазақстанда өткізгенін айтады. “Мен Әзербайжан елінде тудым. Бірақ менің Отаным – Қазақстан. Өйткені мен осы елде өмірімнің көп бөлігін өткіздім. Осы елде оқыдым, жұмыс істеп, отбасын құрдым. Ұл-қызымды дүниеге әкеліп, осы елден дос таптым. Қазақстанның нанын жеп, асын іштім. Осындай құтты шаңырақ астында өмір сүріп жүргеніме ризамын. Мен – Қазақстанның патриотымын”,- деді Татьяна Мурадян. Оның жек көретін сауалдарының бірі – “Қазақстаннан көшуді жоспарлайсыз ба?”. Айтуынша, осы сұрақты естісе төбе шашы тік тұрып, тіпті ренжіп те қалады. Өйткені Татьяна үшін Қазақстан тек өмір сүріп жүрген ел емес, Қазақстан – оның үйі. “Менің достарым да, таныстарым да, ортам да – қазақ. Ұлтым басқа болса да жаным қазақылыққа тартып тұрады. Менің отбасым да, елім де – көпұлтты. Дәл қазір отбасымызда қазақ ұлтынан адам жоқ. Бірақ қазақ дәстүрі мен салты біздің күнделікті тіршілігімізге әбден сіңіп кеткен. Анам да, мен де, балаларым да қонақ күткенді жақсы көреміз. Үйге келген мейманның қолына су құйып, үйге көрпе жайып, ет асамыз. Бауырсақ ұсынып, асығыс жанға наннан ауыз тиюге береміз. Ұлым – мерекелік іс-шараларды қазақ тілінде жүргізетін мектептегі белсенді оқушы”,- деді Татьяна Мурадян. Оның айтуынша, қазақтың әр ғұрпының мәні – зор. “Батамен ел көгереді” демекші, Таня да ылғи алғыс алуға тырысады. “Мен осы күнге дейінгі өмірімнің 57 жылын Қазақ елінде өткізіппін. Ал анам мұнда не бәрі 17 жасында келін болып босаға аттап, қазіргі Қызылсай, сол кездегі ескі Жаңаөзенге көшіп келді. Анам да, бауырларым да, мен де осы елде өсіп-өнудеміз. Анам киелі Маңғыстаудың топырағына әбден бауыр басты. Тіпті ел ішіндегі өзге қалаға барғанда да Маңғыстаудың той-томалағын, жиындарын сағынып отырады”,- деді Татьяна. Таняның анасы Анна әжей бүгінде 77 жаста. Қазақстанда 60 жыл өмір сүріп келе жатқан кейуана зейнет жасынан өтсе де еңбек етіп, жұмыс істеп келеді. “Биыл қарттар үйінде жұмыс істеп жүргеніме – 34 жыл. Мен мұнда жұмыс істеп, замандастарыммен әңгіме-дүкен құрамын. Қазақ шаңырағында өсіп, жапырағым кеңге жайылды. Еліме, халқыма айтар алғысым шексіз”,- деді Анна Мурадян. Татьяна Мурадян мен оның отбасы – Қазақстандағы татулық пен бірліктің айқын көрінісі. Өйткені олар ұлты бөлек болғанымен, қазақы құндылықтарды бойына сіңіріп, осы елдің салт-дәстүрін құрметтеп, өмірінің ажырамас бөлігіне айналдырған отбасы. Татьяна Мурадянның әңгімесі Қазақстанның көпұлтты қоғамындағы үйлесім мен өзара сыйластықтың нақты дәлелі. Осындай тағдырлар арқылы «бірлік» ұғымы сөз жүзінде емес, іс жүзінде қалыптасып, елдің берік негізіне айналып отырғанын көруге болады.
Татьяна Мурадян: “Менің үйім – Қазақстан” Қазақстан – әлемдегі этникалық құрамы бай елдердің бірі. Мұнда жүзден астам этнос өкілдері бір шаңырақ астында, ортақ мақсат жолында еңбек етіп жатыр. Бүгінде «бірлік» ұғымы біз үшін жай ғана сөз емес, елдіктің берік іргетасына айналды. Otpannews.kz тілшісі балалық шағын қазақтардың ортасында өткізген, өз болмысын қазақилықпен қатар ұштастыратын Қазақстан ассамблеясының мүшесі, медиатор Татьяна Мурадянмен сұхбаттасып, әңгіме өрбітті. Татьяна – қоғамға белсене араласқан жан. Ол Іскер әйелдер ассоциациясының, Қазақстан халқының ассамблеясы және Аналар кеңесінің мүшесі, сондай-ақ Армян аналар кеңесінің төрағасы. Ол Әзербайжанда дүниеге келсе де, өмірінің көп бөлігін Қазақстанда өткізгенін айтады. “Мен Әзербайжан елінде тудым. Бірақ менің Отаным – Қазақстан. Өйткені мен осы елде өмірімнің көп бөлігін өткіздім. Осы елде оқыдым, жұмыс істеп, отбасын құрдым. Ұл-қызымды дүниеге әкеліп, осы елден дос таптым. Қазақстанның нанын жеп, асын іштім. Осындай құтты шаңырақ астында өмір сүріп жүргеніме ризамын. Мен – Қазақстанның патриотымын”,- деді Татьяна Мурадян. Оның жек көретін сауалдарының бірі – “Қазақстаннан көшуді жоспарлайсыз ба?”. Айтуынша, осы сұрақты естісе төбе шашы тік тұрып, тіпті ренжіп те қалады. Өйткені Татьяна үшін Қазақстан тек өмір сүріп жүрген ел емес, Қазақстан – оның үйі. “Менің достарым да, таныстарым да, ортам да – қазақ. Ұлтым басқа болса да жаным қазақылыққа тартып тұрады. Менің отбасым да, елім де – көпұлтты. Дәл қазір отбасымызда қазақ ұлтынан адам жоқ. Бірақ қазақ дәстүрі мен салты біздің күнделікті тіршілігімізге әбден сіңіп кеткен. Анам да, мен де, балаларым да қонақ күткенді жақсы көреміз. Үйге келген мейманның қолына су құйып, үйге көрпе жайып, ет асамыз. Бауырсақ ұсынып, асығыс жанға наннан ауыз тиюге береміз. Ұлым – мерекелік іс-шараларды қазақ тілінде жүргізетін мектептегі белсенді оқушы”,- деді Татьяна Мурадян. Оның айтуынша, қазақтың әр ғұрпының мәні – зор. “Батамен ел көгереді” демекші, Таня да ылғи алғыс алуға тырысады. “Мен осы күнге дейінгі өмірімнің 57 жылын Қазақ елінде өткізіппін. Ал анам мұнда не бәрі 17 жасында келін болып босаға аттап, қазіргі Қызылсай, сол кездегі ескі Жаңаөзенге көшіп келді. Анам да, бауырларым да, мен де осы елде өсіп-өнудеміз. Анам киелі Маңғыстаудың топырағына әбден бауыр басты. Тіпті ел ішіндегі өзге қалаға барғанда да Маңғыстаудың той-томалағын, жиындарын сағынып отырады”,- деді Татьяна. Таняның анасы Анна әжей бүгінде 77 жаста. Қазақстанда 60 жыл өмір сүріп келе жатқан кейуана зейнет жасынан өтсе де еңбек етіп, жұмыс істеп келеді. “Биыл қарттар үйінде жұмыс істеп жүргеніме – 34 жыл. Мен мұнда жұмыс істеп, замандастарыммен әңгіме-дүкен құрамын. Қазақ шаңырағында өсіп, жапырағым кеңге жайылды. Еліме, халқыма айтар алғысым шексіз”,- деді Анна Мурадян. Татьяна Мурадян мен оның отбасы – Қазақстандағы татулық пен бірліктің айқын көрінісі. Өйткені олар ұлты бөлек болғанымен, қазақы құндылықтарды бойына сіңіріп, осы елдің салт-дәстүрін құрметтеп, өмірінің ажырамас бөлігіне айналдырған отбасы. Татьяна Мурадянның әңгімесі Қазақстанның көпұлтты қоғамындағы үйлесім мен өзара сыйластықтың нақты дәлелі. Осындай тағдырлар арқылы «бірлік» ұғымы сөз жүзінде емес, іс жүзінде қалыптасып, елдің берік негізіне айналып отырғанын көруге болады.

About

Legal