1. Home
  2. Detail

@ydaolien02: #thuyan #vairal #xuhuongtiktok #traibuonnguoi

Thuý An 🌻
Thuý An 🌻
Open In TikTok:
Region: VN
Saturday 26 September 2026 15:21:49 GMT
511
15
0
1

Music

Download

No Watermark .mp4 (3.71MB) No Watermark(HD) .mp4 (3.71MB) Watermark .mp4 (4.17MB) Music .mp3

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @ydaolien02, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Hard times don’t last 🙌🏽 Follow us for more Song: Lil Durk - All My Life lyrics #lildurk #allmylife #lyrics #tunediaries #rap
Hard times don’t last 🙌🏽 Follow us for more Song: Lil Durk - All My Life lyrics #lildurk #allmylife #lyrics #tunediaries #rap
Disfruten lo rebotado #mexico #vivamexico #zocalo #claudiasheinbaum #gritodeindependecia
Disfruten lo rebotado #mexico #vivamexico #zocalo #claudiasheinbaum #gritodeindependecia
There was a major failure in diving🤣#diving #funny#fail#swimming #funnypeople
There was a major failure in diving🤣#diving #funny#fail#swimming #funnypeople


¡Lleno total en la arena VFG! Así se vivió el segundo informe de la presidenta @Claudia Sheinbaum Pardo #claudiasheinbaum #morena #jalisco #gdl #arenavfg
¡Lleno total en la arena VFG! Así se vivió el segundo informe de la presidenta @Claudia Sheinbaum Pardo #claudiasheinbaum #morena #jalisco #gdl #arenavfg
சில பெண்கள் என் வாழ்க்கையில் வருகிறார்கள்... எதுவும் எதிர்பார்க்காமல் என்னிடம் அன்பாகப் பேசுகிறார்கள். நான் அவர்களுடன் பழகிப் பழகி, அவர்களின் இருப்பை என் நாட்களின் ஒரு பகுதியாக நினைத்துவிடுகிறேன். அவர்களின் ஒரு சிறிய செய்திக்காக காத்திருக்கிறேன்... ஒரு அழைப்புக்காக ஏங்குகிறேன்... அவர்கள் பேசும் சில வார்த்தைகளில் என் நாளையே தொலைத்து விடுகிறேன். ஆனால், என்ன காரணம் என்று புரியாமலேயே ஒருநாள் அவர்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலக ஆரம்பிக்கிறார்கள். நேற்று வரை உரிமையோடு பேசியவர்கள், இன்று அந்நியர்களைப் போல மாறிவிடுகிறார்கள். நேற்று என் பெயரைத் தேடி வந்தவர்கள், இன்று என் இருப்பையே மறந்துவிட்டது போல செல்கிறார்கள். அப்போது நான் என்னைத் தான் கேட்கிறேன்... “நான் என்ன தவறு செய்தேன்?” “என்னிடம் ஏதாவது குறை இருந்ததா?” “இவ்வளவு அன்பாகப் பழகிவிட்டு, ஏன் இப்படி திடீரென்று விலகிப் போனார்கள்?” பதில் மட்டும் கிடைப்பதில்லை. அவர்கள் விலகிய பிறகு, அவர்கள் இல்லாத இடத்தை என் நினைவுகள் நிரப்புகின்றன. கைப்பேசியை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கிறேன்... அவர்களிடமிருந்து ஒரு செய்தி வந்திருக்குமோ என்று. அழைப்பு வருமோ என்று. “எப்படி இருக்கிறாய்?” என்று ஒரு வார்த்தையாவது கேட்பார்களோ என்று. ஆனால்... எதுவும் வருவதில்லை. அந்த மௌனம் தான் என்னை அதிகமாக காயப்படுத்துகிறது. ஒருவரை இழப்பது மட்டும் வலி அல்ல... நம்மை நேசித்ததாக நம்ப வைத்த ஒருவர், எதுவும் நடக்காதது போல நம்மை விட்டுச் செல்வதுதான் மிகப் பெரிய வலி. இது எனக்கு புதிதல்ல. என் வாழ்க்கையில் இப்படியே வந்து, என்னுடன் நன்றாகப் பழகி, என் மனதில் ஒரு இடத்தைப் பிடித்து, பிறகு எந்த விளக்கமும் இல்லாமல் விலகிச் சென்றவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் சென்றபோது, என் மனதில் ஒரு சிறிய பகுதி உடைந்தது. மீண்டும் ஒருநாள் யாரோ ஒருவர் வந்தார்... மீண்டும் அன்பாகப் பேசினார்... மீண்டும் என்னை முக்கியமானவனாக உணர வைத்தார். நானும் முட்டாள்தனமாக மீண்டும் நம்பினேன். “இந்த முறை இப்படியெல்லாம் நடக்காது” என்று. ஆனால்... கதை மட்டும் மாறவில்லை. மனிதர்கள் மாறினார்கள். முடிவு மட்டும் அதேதான். மீண்டும் ஒரு நாள்... அதே மௌனம். அதே காத்திருப்பு. அதே ஏக்கம். அதே காயம். ஒரு கட்டத்தில், “என்னை விட்டு எல்லோரும் ஏன் போகிறார்கள்?” என்று என்னையே நான் குற்றம் சொல்ல ஆரம்பித்தேன். ஆனால் இன்று புரிகிறது... எல்லோரும் நம்மை விட்டு செல்வது நம்மிடம் குறை இருப்பதற்காக அல்ல. சில மனிதர்கள் நம் வாழ்க்கையில் தங்குவதற்காக வருவதில்லை... நமக்குள் இருக்கும் சில உண்மைகளை நமக்கே கற்றுக் கொடுத்துவிட்டு செல்வதற்காக வருகிறார்கள். நீ இல்லாமல் நான் வாழ முடியாது என்று ஒருகாலத்தில் நினைத்தேன். ஆனால்... நீ இல்லாத நாட்களையும் நான் கடந்து வந்துவிட்டேன். உன் செய்தி வராத கைப்பேசியையும் பார்க்காமல் இருக்கக் கற்றுக்கொண்டேன். உன் குரலைக் கேட்காத இரவுகளையும் தனியாகக் கடக்கக் கற்றுக்கொண்டேன். உன்னை நினைத்து வலித்த இதயத்தையும் மெல்ல மெல்ல சமாதானப்படுத்திக் கொண்டேன். இப்போது தெரிகிறது... ஒருவரின் அன்பு இல்லாததால் நம் வாழ்க்கை வெறுமையாகிவிடாது. நம்மை விட்டு ஒருவர் விலகியதால் நம்முடைய மதிப்பு குறைந்துவிடாது. யாராவது வந்து அன்பு செலுத்துவது அழகு... ஆனால் அவர்கள் விலகிச் சென்ற பிறகும் நம்மை நாமே நேசித்துக்கொள்வது அதைவிட பெரிய விஷயம். அதனால் இனி யாரையும் பிடித்து நிறுத்தப் போவதில்லை. வருபவர்கள் வரட்டும்... அன்பாகப் பழகுபவர்கள் பழகட்டும்... ஒருநாள் விலக நினைத்தால் விலகட்டும். இந்த முறை மட்டும் அவர்கள் போகும்போது என் இதயத்தையும் அவர்களுடன் எடுத்துச் செல்ல நான் விடமாட்டேன். ஏனென்றால், பலமுறை உடைந்த பிறகு தான் எனக்குள் இருக்கும் வலிமையை நான் கண்டுபிடித்திருக்கிறேன். நீ என்னை விட்டு விலகியது என் வாழ்க்கையின் முடிவு அல்ல... மாறாக, நான் என்னை இழந்து மற்றவர்களைத் தேடி ஓடிய வாழ்க்கையின் முடிவு. இனி யாராவது என்னை நேசித்தால், அந்த அன்பை மதிப்பேன். ஆனால்... அவர்கள் விலகினாலும் என்னை நான் இழக்க மாட்டேன். ஏனென்றால், என்னை விட்டு விலகிய ஒவ்வொருவரும் எனக்கு ஒரு காயத்தை விட்டுச் சென்றார்கள்... அந்தக் காயங்கள்தான் இன்று என்னை யாரையும் தேவையில்லாமல் தேடாத ஒரு மனிதனாக மாற்றியிருக்கின்றன. சில பிரிவுகள் நம்மை அழிக்க வருவதில்லை... நம்மை நாமே மீண்டும் கண்டுபிடிக்க வருகின்றன.
சில பெண்கள் என் வாழ்க்கையில் வருகிறார்கள்... எதுவும் எதிர்பார்க்காமல் என்னிடம் அன்பாகப் பேசுகிறார்கள். நான் அவர்களுடன் பழகிப் பழகி, அவர்களின் இருப்பை என் நாட்களின் ஒரு பகுதியாக நினைத்துவிடுகிறேன். அவர்களின் ஒரு சிறிய செய்திக்காக காத்திருக்கிறேன்... ஒரு அழைப்புக்காக ஏங்குகிறேன்... அவர்கள் பேசும் சில வார்த்தைகளில் என் நாளையே தொலைத்து விடுகிறேன். ஆனால், என்ன காரணம் என்று புரியாமலேயே ஒருநாள் அவர்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலக ஆரம்பிக்கிறார்கள். நேற்று வரை உரிமையோடு பேசியவர்கள், இன்று அந்நியர்களைப் போல மாறிவிடுகிறார்கள். நேற்று என் பெயரைத் தேடி வந்தவர்கள், இன்று என் இருப்பையே மறந்துவிட்டது போல செல்கிறார்கள். அப்போது நான் என்னைத் தான் கேட்கிறேன்... “நான் என்ன தவறு செய்தேன்?” “என்னிடம் ஏதாவது குறை இருந்ததா?” “இவ்வளவு அன்பாகப் பழகிவிட்டு, ஏன் இப்படி திடீரென்று விலகிப் போனார்கள்?” பதில் மட்டும் கிடைப்பதில்லை. அவர்கள் விலகிய பிறகு, அவர்கள் இல்லாத இடத்தை என் நினைவுகள் நிரப்புகின்றன. கைப்பேசியை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கிறேன்... அவர்களிடமிருந்து ஒரு செய்தி வந்திருக்குமோ என்று. அழைப்பு வருமோ என்று. “எப்படி இருக்கிறாய்?” என்று ஒரு வார்த்தையாவது கேட்பார்களோ என்று. ஆனால்... எதுவும் வருவதில்லை. அந்த மௌனம் தான் என்னை அதிகமாக காயப்படுத்துகிறது. ஒருவரை இழப்பது மட்டும் வலி அல்ல... நம்மை நேசித்ததாக நம்ப வைத்த ஒருவர், எதுவும் நடக்காதது போல நம்மை விட்டுச் செல்வதுதான் மிகப் பெரிய வலி. இது எனக்கு புதிதல்ல. என் வாழ்க்கையில் இப்படியே வந்து, என்னுடன் நன்றாகப் பழகி, என் மனதில் ஒரு இடத்தைப் பிடித்து, பிறகு எந்த விளக்கமும் இல்லாமல் விலகிச் சென்றவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் சென்றபோது, என் மனதில் ஒரு சிறிய பகுதி உடைந்தது. மீண்டும் ஒருநாள் யாரோ ஒருவர் வந்தார்... மீண்டும் அன்பாகப் பேசினார்... மீண்டும் என்னை முக்கியமானவனாக உணர வைத்தார். நானும் முட்டாள்தனமாக மீண்டும் நம்பினேன். “இந்த முறை இப்படியெல்லாம் நடக்காது” என்று. ஆனால்... கதை மட்டும் மாறவில்லை. மனிதர்கள் மாறினார்கள். முடிவு மட்டும் அதேதான். மீண்டும் ஒரு நாள்... அதே மௌனம். அதே காத்திருப்பு. அதே ஏக்கம். அதே காயம். ஒரு கட்டத்தில், “என்னை விட்டு எல்லோரும் ஏன் போகிறார்கள்?” என்று என்னையே நான் குற்றம் சொல்ல ஆரம்பித்தேன். ஆனால் இன்று புரிகிறது... எல்லோரும் நம்மை விட்டு செல்வது நம்மிடம் குறை இருப்பதற்காக அல்ல. சில மனிதர்கள் நம் வாழ்க்கையில் தங்குவதற்காக வருவதில்லை... நமக்குள் இருக்கும் சில உண்மைகளை நமக்கே கற்றுக் கொடுத்துவிட்டு செல்வதற்காக வருகிறார்கள். நீ இல்லாமல் நான் வாழ முடியாது என்று ஒருகாலத்தில் நினைத்தேன். ஆனால்... நீ இல்லாத நாட்களையும் நான் கடந்து வந்துவிட்டேன். உன் செய்தி வராத கைப்பேசியையும் பார்க்காமல் இருக்கக் கற்றுக்கொண்டேன். உன் குரலைக் கேட்காத இரவுகளையும் தனியாகக் கடக்கக் கற்றுக்கொண்டேன். உன்னை நினைத்து வலித்த இதயத்தையும் மெல்ல மெல்ல சமாதானப்படுத்திக் கொண்டேன். இப்போது தெரிகிறது... ஒருவரின் அன்பு இல்லாததால் நம் வாழ்க்கை வெறுமையாகிவிடாது. நம்மை விட்டு ஒருவர் விலகியதால் நம்முடைய மதிப்பு குறைந்துவிடாது. யாராவது வந்து அன்பு செலுத்துவது அழகு... ஆனால் அவர்கள் விலகிச் சென்ற பிறகும் நம்மை நாமே நேசித்துக்கொள்வது அதைவிட பெரிய விஷயம். அதனால் இனி யாரையும் பிடித்து நிறுத்தப் போவதில்லை. வருபவர்கள் வரட்டும்... அன்பாகப் பழகுபவர்கள் பழகட்டும்... ஒருநாள் விலக நினைத்தால் விலகட்டும். இந்த முறை மட்டும் அவர்கள் போகும்போது என் இதயத்தையும் அவர்களுடன் எடுத்துச் செல்ல நான் விடமாட்டேன். ஏனென்றால், பலமுறை உடைந்த பிறகு தான் எனக்குள் இருக்கும் வலிமையை நான் கண்டுபிடித்திருக்கிறேன். நீ என்னை விட்டு விலகியது என் வாழ்க்கையின் முடிவு அல்ல... மாறாக, நான் என்னை இழந்து மற்றவர்களைத் தேடி ஓடிய வாழ்க்கையின் முடிவு. இனி யாராவது என்னை நேசித்தால், அந்த அன்பை மதிப்பேன். ஆனால்... அவர்கள் விலகினாலும் என்னை நான் இழக்க மாட்டேன். ஏனென்றால், என்னை விட்டு விலகிய ஒவ்வொருவரும் எனக்கு ஒரு காயத்தை விட்டுச் சென்றார்கள்... அந்தக் காயங்கள்தான் இன்று என்னை யாரையும் தேவையில்லாமல் தேடாத ஒரு மனிதனாக மாற்றியிருக்கின்றன. சில பிரிவுகள் நம்மை அழிக்க வருவதில்லை... நம்மை நாமே மீண்டும் கண்டுபிடிக்க வருகின்றன.

About

Legal