@kunnummakkarenkoduvally: #MalayalamTikTok #FirozViews #TrendingVideo

FiROZ VIEWS
FiROZ VIEWS
Open In TikTok:
Region: QA
Sunday 27 September 2026 06:18:06 GMT
11234
573
41
26

Music

Download

Comments

rkn8295
RKN :
[Like][Tears of joy][Tears of joy]
2026-09-27 08:36:45
0
ambili.s
Ambili S :
എത്ര ടെൻഷൻ ആണെങ്കിലും ഇവന്റെ കോമഡി കണ്ടാൽ ടെൻഷൻ ഓടിപ്പോകും
2026-09-27 08:57:38
4
ratheesh.s.pillai
ℝ𝕒𝕥𝕙𝕖𝕖𝕤𝕙 𝕤 𝕡𝕚𝕝𝕝𝕒ɪ :
😂😂😁😁
2026-09-27 10:50:49
1
navab555
navabnava :
പകച്ചു പോയി എന്റെ ബാല്യം
2026-09-27 09:23:55
1
ismail.m.p
ISMAIL M P :
നിന്നെ കൊണ്ട് രക്ഷ ഇല്ലല്ലോ
2026-09-27 11:46:49
0
shameer.pa5
Shameer pa :
🥰😂😄😁
2026-09-27 07:40:45
1
raashi781
🇮🇳Rashiii🇶🇦 :
2026-09-27 07:10:43
1
sameertv0
Sameer TV :
Hamke pada 😂😂🥰
2026-09-27 07:13:29
0
nkcmoideen
nkc moideen :
😂
2026-09-27 06:55:35
1
suhanasuhana338
Suhana Suhana :
😂😂
2026-09-27 06:48:20
1
haneefaoruvil
haneefaoruvil :
🥰
2026-09-27 10:28:26
0
maju.qtar
Maju qtar :
😂
2026-09-27 09:27:06
0
viji.omana
Viji Omana :
🥰🥰🥰🥰
2026-09-27 08:43:07
0
user55367572
അണ്ണൻമോൻ 78 :
😁😁😁😁😁
2026-09-27 08:50:47
0
lucky.akash4
lucky akash :
😁😁😁😂😂😂
2026-09-27 07:31:09
0
rahimmaliyakkal
Rahim Maliyakkal :
2026-09-27 07:59:17
0
vijuvareed
Viju 𝚅𝙰𝚁𝙴𝙴𝙳 𝚅𝙸𝙹𝚄 :
ഇവനെക്കൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ കർത്താവേ....😂😂😂
2026-09-27 07:00:29
1
marvan4764
Marvan :
ഇവനേ ഞാൻ
2026-09-27 06:29:47
1
sidheeque.acm
sidheeque acm :
😂😂😂😂
2026-09-27 09:16:10
1
_itzme_.02
𝆺𝅥⃝🕊️ ִֶָ ι𝐬ђق* :
😂
2026-09-27 09:15:30
1
user246560688
Biju P A :
😆😆
2026-09-27 09:46:33
1
binduvarghese138l
Bindu Kuriakose :
😂😂
2026-09-27 08:41:49
1
m476721
❤️🌺S♥️S♥️🔪R♥️♥️🥀 :
[Tears of joy][Tears of joy][Tears of joy][Tears of joy][Tears of joy][Tears of joy][Tears of joy][Red heart][Red heart][Red heart][Red heart]
2026-09-27 07:57:12
1
aryasurya72
പാറൂസ്.. 😍 :
🤣🤣🤣🤣🤣
2026-09-27 08:01:19
1
jamal.jamal266
Jamal Jamal :
😂😂😂🤭🤭🤭
2026-09-27 07:45:31
1
To see more videos from user @kunnummakkarenkoduvally, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Мәйітханада жұмыс істеген кезімде, бірте-бірте етім үйрене бастады. Басында әр мәйітті көрген сайын жүрегім қысылатын. Кейін жұмыстың өзіне бейімделіп кеттім. Бірақ етім үйренген сайын, бұрын мән бермеген нәрселерге назар аудара бастадым. Мына адамның аты кім? Жасы қаншада? Қандай адам болды екен? Артына кімдерін қалдырды? Бізге түскен мәйіттерді көп жағдайда келесі күні туыстарына табыстайтынбыз. Сол жерде мені қатты ойландырған бір нәрсе болды. Кейбір мәйіттердің жүзі сондай тыныш еді… Тіпті ұйықтап жатқан адам сияқты. Кейбірінен ерекше жағымды иіс сезілетіндей көрінетін. Жүздері жылы, кейбірі күлімсіреп жатқандай әсер қалдыратын. Ал кейбір мәйіттердің түрі керісінше қорқынышты көрінетін. Бір қызығы, олардың қайтыс болған уақыты шамалас еді. Мен мұның нақты себебін білмедім. Ол кезде діни білімім де терең емес еді. Бірақ бір нәрсені байқадым. Жүзінен тыныштық сезілген адамдардың туыстары келгенде, олардың да сөздері ерекше болатын. Бірі жылап жатты. Бірі есінен танып қалды. Бірі: — Бұл менің әкем емес… — деп сенбей тұрды. Ал кейбір ұлдары мен інілері мәйіттің қасына келіп: «Инна лилляһи уа инна илайһи ражи'ун…» деп қайта-қайта айтып тұрды. Көздерінен жас ағып тұр. Бірақ бастарын төмен түсіріп, тағдырға қарсы шықпайды. Сол сөздің мағынасын мен ол кезде білмейтінмін. Намаз оқып жүргеніме әлі көп болмаған. Үйге келген соң интернеттен іздедім. «Бәріміз Алладанбыз және Оған қайтушымыз». Осы бір сөйлем жүрегіме қатты батты. Сол күннен бастап мәйітханадағы әр адамның артында бір отбасы, бір ана, бір әке, бір бала, бір бауыр бар екенін сезіне бастадым. Ал кейбір адамдардың жүзіндегі тыныштықты көрген сайын: «Алла жақындарын сабырға салып, жүректеріне жұбаныш беріп жатқан шығар…» деп ойлайтынмын. Бірақ кейін өзімнен қорқатын болдым. Бір жағынан иманым күшейіп жатқандай. Екінші жағынан күн сайын өлімді көріп жүріп, жүрегімнің ауырлап бара жатқанын сездім. Күн сайын үйге тезірек қайтқым келетін. Үйге келе сала жайнамазымды жайып: «Я, Алла, мына дүниеден өткен бауырларымызды кешіре гөр. Артында қалғандарға сабыр бере гөр…» деп дұға ететінмін. Кей күндері жайнамаздың үстінде отырып алып жылап қалатынмын. Сол кезде бір нәрсені түсіндім: Адам өлімді көргенде ғана өмірдің қадірін толық сезіне бастайды екен. Біз күнде: «Ертең істеймін…» «Кейін барамын…» «Кейін хабарласамын…» дейміз. Ал мәйітханада «кейін» деген сөздің қаншалықты қауіпті екенін түсіндім. Бір адамның соңғы күні — екінші адамның кәдімгі ғана күні болуы мүмкін. Сондықтан қазір біреуге ренжіп қалсам, ұзаққа созғым келмейді. Біреуді сағынсам — хабарласқым келеді. Ата-анамның даусын естісем — қадірін білгім келеді. Өйткені біз өлімді өзімізден өте алыста тұрған нәрсе сияқты қабылдаймыз. Ал шын мәнінде… Өлім бізге күн сайын жақындап келеді. Ол келгенде бізден: «Жоспарларың бітті ме?» деп сұрамайды. Сол себепті тірі кезімізде бір-бірімізді қадірлейік. Кешіре алсақ — кешірейік. Жақсы көретін болсақ — айтып қалайық. Ал кеткендерге — дұға етейік. Бәріміз Алладанбыз. Және бәріміз Оған қайтамыз. Инна лилляһи уа инна илайһи ражи'ун. 🤲🏼💔
Мәйітханада жұмыс істеген кезімде, бірте-бірте етім үйрене бастады. Басында әр мәйітті көрген сайын жүрегім қысылатын. Кейін жұмыстың өзіне бейімделіп кеттім. Бірақ етім үйренген сайын, бұрын мән бермеген нәрселерге назар аудара бастадым. Мына адамның аты кім? Жасы қаншада? Қандай адам болды екен? Артына кімдерін қалдырды? Бізге түскен мәйіттерді көп жағдайда келесі күні туыстарына табыстайтынбыз. Сол жерде мені қатты ойландырған бір нәрсе болды. Кейбір мәйіттердің жүзі сондай тыныш еді… Тіпті ұйықтап жатқан адам сияқты. Кейбірінен ерекше жағымды иіс сезілетіндей көрінетін. Жүздері жылы, кейбірі күлімсіреп жатқандай әсер қалдыратын. Ал кейбір мәйіттердің түрі керісінше қорқынышты көрінетін. Бір қызығы, олардың қайтыс болған уақыты шамалас еді. Мен мұның нақты себебін білмедім. Ол кезде діни білімім де терең емес еді. Бірақ бір нәрсені байқадым. Жүзінен тыныштық сезілген адамдардың туыстары келгенде, олардың да сөздері ерекше болатын. Бірі жылап жатты. Бірі есінен танып қалды. Бірі: — Бұл менің әкем емес… — деп сенбей тұрды. Ал кейбір ұлдары мен інілері мәйіттің қасына келіп: «Инна лилляһи уа инна илайһи ражи'ун…» деп қайта-қайта айтып тұрды. Көздерінен жас ағып тұр. Бірақ бастарын төмен түсіріп, тағдырға қарсы шықпайды. Сол сөздің мағынасын мен ол кезде білмейтінмін. Намаз оқып жүргеніме әлі көп болмаған. Үйге келген соң интернеттен іздедім. «Бәріміз Алладанбыз және Оған қайтушымыз». Осы бір сөйлем жүрегіме қатты батты. Сол күннен бастап мәйітханадағы әр адамның артында бір отбасы, бір ана, бір әке, бір бала, бір бауыр бар екенін сезіне бастадым. Ал кейбір адамдардың жүзіндегі тыныштықты көрген сайын: «Алла жақындарын сабырға салып, жүректеріне жұбаныш беріп жатқан шығар…» деп ойлайтынмын. Бірақ кейін өзімнен қорқатын болдым. Бір жағынан иманым күшейіп жатқандай. Екінші жағынан күн сайын өлімді көріп жүріп, жүрегімнің ауырлап бара жатқанын сездім. Күн сайын үйге тезірек қайтқым келетін. Үйге келе сала жайнамазымды жайып: «Я, Алла, мына дүниеден өткен бауырларымызды кешіре гөр. Артында қалғандарға сабыр бере гөр…» деп дұға ететінмін. Кей күндері жайнамаздың үстінде отырып алып жылап қалатынмын. Сол кезде бір нәрсені түсіндім: Адам өлімді көргенде ғана өмірдің қадірін толық сезіне бастайды екен. Біз күнде: «Ертең істеймін…» «Кейін барамын…» «Кейін хабарласамын…» дейміз. Ал мәйітханада «кейін» деген сөздің қаншалықты қауіпті екенін түсіндім. Бір адамның соңғы күні — екінші адамның кәдімгі ғана күні болуы мүмкін. Сондықтан қазір біреуге ренжіп қалсам, ұзаққа созғым келмейді. Біреуді сағынсам — хабарласқым келеді. Ата-анамның даусын естісем — қадірін білгім келеді. Өйткені біз өлімді өзімізден өте алыста тұрған нәрсе сияқты қабылдаймыз. Ал шын мәнінде… Өлім бізге күн сайын жақындап келеді. Ол келгенде бізден: «Жоспарларың бітті ме?» деп сұрамайды. Сол себепті тірі кезімізде бір-бірімізді қадірлейік. Кешіре алсақ — кешірейік. Жақсы көретін болсақ — айтып қалайық. Ал кеткендерге — дұға етейік. Бәріміз Алладанбыз. Және бәріміз Оған қайтамыз. Инна лилляһи уа инна илайһи ражи'ун. 🤲🏼💔

About