ulvi_nunu :
Yadımdadı müharibə yeni başlamışdı bilmirdim ki, uşaqlıqda vaxt keçirdiyim, oynadığım qardaş deyib sığındığım ağladığım insanda müharibədədir, başım ele qarışmışdı ki heç yazmağa vaxtım olmurdu , həm ezcaci idim, həmdə müharibə görməyən bir uşağ. Sonra xeber aldım ki orda imiş çoxdan gedibmis ruhum daraldı necə olur dedim işlədiyim yerden keçib gedib mən hiss eləməmişəm? Dünya başıma fırlandı. Sonra oktyabrın 1 i yuxuma gəldi uşaqliq xəyalımda, əl edirdi dedim getmə güle güle getdi. Dik atıldım yuxudan,narahat idim,ele hey qulağım telefonda idi. Sonra günortaya yaxın atam evden çıxdı normalda hara getdiyi deyərdi,sonra mamama dediki Hilal... Mamamın üzünə baxdım,dinmədi, sonra küçədə özünü daşla döyen bibilerini gördüm,inana bilməmişdim feryad edirdim o deyil ,o ola bilməz axı,niye de niyee sonrasını xatırlaya bilmirəm , özüme gelende qoymadılar keçim ele hasarın qırıq yerindən baxdım tabutuna anasına dedim ay bibi baxdinmi özümü idi. Baxmamisdi, görməmişdi balasını bir tərəfi yox imiş, yanmışım imiş,here bir söz dedi. Sonra o getdi men özüme gele bilmedim ne mehleye çıxa bildim,nede evlerine tərəf baxa bildim.Sonra yene isime getdim yolda gedən əsgər maşınlarına baxıb ele hey ağladım.Hele bir defe bir əsgərin arxasınca o bilib getmişəm elə bilmişəm odu,yazıq çönüb ağlamışdı men 40 gün müharibə bitənə qədər,heç qəbul edə bilmədim ki o gedib heç qəbrinəde getmədim 2 il. Qəbul edə bilməmişdim.Agir gəlirdi,xeyallarida əl çəkmirdi çox çetin idi mənim üçün o günler,helede çətindir amma qanamasada öyrəşir adam yarasına .Allah birde göstərməsin xalqımıza,Allah Şəhidlərimizə rəhmət etsin,ailesinde sebr versin
2026-09-27 15:50:50