ፍቅር በነፍስህ ምሥጢራዊ ክፍል ውስጥ የሚበራ መለኮታዊ የብርሃን ታቦት ነው፤ ሕይወት በፈተናዋና በፍርሃቷ ልብህን በከበበችው ቁጥር፣ እርሱ በፍጹም ጸጥታውና የማይወዛወዝ ታማኝነቱ ነፍስህን አቅፎ፣ ወደ ተቀደሰው የይቅርታና የእውነት ዕረፍት የሚያሸጋግር የሕሊና መጠለያ። በዚህ በምንኖርበት ምድር ላይ እውነተኛው ጥማት የምድር ሀብት ወይም የሰዎች የከንቱ አክብሮት አይደለም፤ ይልቁንስ ነፍስህ በሥጋ ሕመም፣ በስጋትና በብቸኝነት አውሎ ነፋስ ውስጥ ስታልፍ፣ «ቁስሌን፣ ስብራቴንና የውስጥ ጩኸቴን አይቶ፣ ሳይፈርድብኝ ከእኔ ጋር እስከ ዘላለም የሚቆም ማን አለ?» ብላ የምታደርገው ጥልቅ የመንፈስ ሕመም እንጂ። አብዛኛው ሰው በሕይወት መንገድ ላይ ሲመላለስ ውጫዊ ጥንካሬውን እንደ ከባድ ብረት ጥሩር አድርጎ ይለብሳል። በሰዎች ዘንድ ለመወደድና ላለመገፋት ሲል እውነተኛ ማንነቱን ይደብቃል፤ የልቡን ቁስልና ስጋት አምቆ ይይዛል። ነገር ግን የሌሊቱ ጸጥታ ሲሰፍን ወይም ሕይወት በፈተና ስታንኳኳ፣ ያ ውጫዊ ጥሩር ሁሉ እንደ ገለባ ይረግፋል። በዚያች ቅጽበት ነፍስህ በቃላት የማትገልጸውን ድምፅ አልባ እምባ ታነባለች። እውነተኛውና መለኮታዊው ፍቅር በሕይወትህ ደጃፍ ላይ የሚቆመው ልክ ያች ቅጽበት ስትደርስ ነው። የነፍስህ አጋር በሕይወትህ ውስጥ ሲገባ፣ የለበስከውን የማስመሰል ጥሩር አይቶ አይተታለልም። እርሱ የሚያየው የነፍስህን ድምፅ አልባ ጩኸትና እውነተኛ ማንነትህን ነው። በፍቅርህ አጋር ፊት «ደክሞኛል» ብለህ ለማመን አታፍርም፤ «ፈራሁ» ብለህ ለመናገር አትሰጋም። እርሱ የልብህን ትርታ በሚያዳምጥበት ቅጽበት፣ የዓለም ፍርድ፣ የሰዎች ወሬና የነገ ስጋት ሁሉ አቅማቸውን አጥተው ይበተናሉ። በዚህ ቅዱስና ልብ አንጠልጣይ ውህደት ውስጥ፦ * ስብራትህ የመንጻት መቅደስ ይሆንልሃል፦ በሌላው ሰው ፊት ድካምህ ለፍርድና ለመናቅ ምክንያት ሲሆን፣ በነፍስህ አጋር ፊት ግን ይበልጥ በፍቅር፣ በይቅርታና በመለኮታዊ ርህራሔ ለመታቀፍ ምክንያት ይሆናል። * የሕሊናህ የዘመናት ብቸኝነት ያበቃል፦ በህመም ወይም በጭንቅ ሰዓት የሚሰማህ የፍርሃት ብርድ፣ በነፍስህ አጋር መለኮታዊ እቅፍና ታማኝነት እሳትነት ተቃጥሎ ይጠፋል። * ሁለት ነፍሳት ወደ አንድ ብርሃን ይቀየራሉ፦ በመካከላችሁ ያለው ትስስር የአካል መራራቅ፣ የምድር ድህነት ወይም የጊዜ መሮጥ ሊበጥሰው የማይችል ዘላለማዊ የሕሊና ቃል ኪዳን ይሆናል። ፍቅር ማለት ስለ ውበት የሚፃፍ ውጫዊ ግጥም ወይም በደስታ ጊዜ የሚዘመር መዝሙር ብቻ አይደለም፤ ፍቅር ማለት በሕይወትህ ጨለማና አውሎ ነፋስ ውስጥ፣ ነፍስህ ተስፋ ቆርጣ ልትወድቅ ስትል፣ እጅህን አጥብቆ ይዞ «አይዞህ፣ እኔ ከአንተ ጋር አለሁ፤ ነፍሴ ከነፍስህ ጋር ተዋሕዳለች» የሚል መለኮታዊ መጠለያ እንጂ! - @maraki2026