@iamchanchanne: Dầu gội thảo dược mua 1 tặng 1 #vzone #doorkey #daugoidoorkey #daugoithaoduoc #giamgayrung

𝗖𝗵𝗮𝗻 𝗖𝗵𝗮𝗻 𝗥𝗶̀ 𝗩𝗶𝘂
𝗖𝗵𝗮𝗻 𝗖𝗵𝗮𝗻 𝗥𝗶̀ 𝗩𝗶𝘂
Open In TikTok:
Region: VN
Wednesday 30 September 2026 00:00:11 GMT
10
0
0
0

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @iamchanchanne, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

İçimizdəki sıxıntı… Bəzən insanın içində elə bir sıxıntı olur ki, onu heç kimə izah edə bilmir. Nə ağlamaq yüngülləşdirir insanı, nə də danışmaq… Sadəcə susursan. Hamının içində gülümsəyirsən, zarafat edirsən, hər şey qaydasındaymış kimi davranırsan. Amma tək qalanda içindəki o ağırlıq yenidən özünü hiss etdirir. Ən çətini də budur ki, bəzən səni nəyin narahat etdiyini belə bilmirsən. Hər şeyin var kimi görünür, amma yenə də nəsə çatmır. Sanki ruhun yorulub, ürəyin darıxıb, düşüncələrin isə bir an belə susmur. Keçmişin peşmanlıqları, gələcəyin qorxuları və bu günün yorğunluğu bir-birinə qarışır. İnsan bəzən heç kimdən heç nə istəmir. Sadəcə bir az rahatlıq, bir az sakitlik, bir də onu sorğu-sual etmədən anlayan birini istəyir. Elə birini ki, “Nə olub?” deyə soruşanda “Heç nə” cavabının arxasında gizlənən minlərlə fikri hiss edə bilsin. Amma həyat bizə hər zaman istədiyimiz rahatlığı vermir. Bəzən özümüzlə mübarizə aparmalı, heç kimə danışa bilmədiyimiz dərdləri öz içimizdə daşımalı oluruq. Yenə də unutmamalıyıq ki, hər sıxıntı əbədi deyil. Bəzi gecələr nə qədər uzun görünsə də, səhər yenə açılır. Özümüzə qarşı bir az mərhəmətli olmalıyıq. Hər şeyə çatmağa, hamını xoşbəxt etməyə, hər zaman güclü görünməyə məcbur deyilik. Bəzən yorulmaq da normaldır, susmaq da, bir kənara çəkilib nəfəs almaq da… Çünki insanın ən çox ehtiyac duyduğu şey bəzən böyük xoşbəxtliklər deyil, sadəcə içindəki səs-küyün dayanmasıdır. Heç nəyi düşünmədən, heç nədən qorxmadan, ürəyində ağırlıq hiss etmədən bir gün yaşamaqdır. Və bəlkə də bir gün, heç gözləmədiyimiz anda, içimizdəki o sıxıntı yavaş-yavaş azalacaq. Həyat yenə əvvəlki kimi görünməsə də, biz özümüzü yenidən tapacağıq. Çünki insan bəzən ən qaranlıq anlarında belə özünə gedən yolu itirmir, sadəcə həmin yolu tapmaq üçün bir az zamana ehtiyac duyur. #kesfet #keşfetteyizzz #kesfet
İçimizdəki sıxıntı… Bəzən insanın içində elə bir sıxıntı olur ki, onu heç kimə izah edə bilmir. Nə ağlamaq yüngülləşdirir insanı, nə də danışmaq… Sadəcə susursan. Hamının içində gülümsəyirsən, zarafat edirsən, hər şey qaydasındaymış kimi davranırsan. Amma tək qalanda içindəki o ağırlıq yenidən özünü hiss etdirir. Ən çətini də budur ki, bəzən səni nəyin narahat etdiyini belə bilmirsən. Hər şeyin var kimi görünür, amma yenə də nəsə çatmır. Sanki ruhun yorulub, ürəyin darıxıb, düşüncələrin isə bir an belə susmur. Keçmişin peşmanlıqları, gələcəyin qorxuları və bu günün yorğunluğu bir-birinə qarışır. İnsan bəzən heç kimdən heç nə istəmir. Sadəcə bir az rahatlıq, bir az sakitlik, bir də onu sorğu-sual etmədən anlayan birini istəyir. Elə birini ki, “Nə olub?” deyə soruşanda “Heç nə” cavabının arxasında gizlənən minlərlə fikri hiss edə bilsin. Amma həyat bizə hər zaman istədiyimiz rahatlığı vermir. Bəzən özümüzlə mübarizə aparmalı, heç kimə danışa bilmədiyimiz dərdləri öz içimizdə daşımalı oluruq. Yenə də unutmamalıyıq ki, hər sıxıntı əbədi deyil. Bəzi gecələr nə qədər uzun görünsə də, səhər yenə açılır. Özümüzə qarşı bir az mərhəmətli olmalıyıq. Hər şeyə çatmağa, hamını xoşbəxt etməyə, hər zaman güclü görünməyə məcbur deyilik. Bəzən yorulmaq da normaldır, susmaq da, bir kənara çəkilib nəfəs almaq da… Çünki insanın ən çox ehtiyac duyduğu şey bəzən böyük xoşbəxtliklər deyil, sadəcə içindəki səs-küyün dayanmasıdır. Heç nəyi düşünmədən, heç nədən qorxmadan, ürəyində ağırlıq hiss etmədən bir gün yaşamaqdır. Və bəlkə də bir gün, heç gözləmədiyimiz anda, içimizdəki o sıxıntı yavaş-yavaş azalacaq. Həyat yenə əvvəlki kimi görünməsə də, biz özümüzü yenidən tapacağıq. Çünki insan bəzən ən qaranlıq anlarında belə özünə gedən yolu itirmir, sadəcə həmin yolu tapmaq üçün bir az zamana ehtiyac duyur. #kesfet #keşfetteyizzz #kesfet
İçimizdəki sıxıntı… Bəzən insanın içində elə bir sıxıntı olur ki, onu heç kimə izah edə bilmir. Nə ağlamaq yüngülləşdirir insanı, nə də danışmaq… Sadəcə susursan. Hamının içində gülümsəyirsən, zarafat edirsən, hər şey qaydasındaymış kimi davranırsan. Amma tək qalanda içindəki o ağırlıq yenidən özünü hiss etdirir. Ən çətini də budur ki, bəzən səni nəyin narahat etdiyini belə bilmirsən. Hər şeyin var kimi görünür, amma yenə də nəsə çatmır. Sanki ruhun yorulub, ürəyin darıxıb, düşüncələrin isə bir an belə susmur. Keçmişin peşmanlıqları, gələcəyin qorxuları və bu günün yorğunluğu bir-birinə qarışır. İnsan bəzən heç kimdən heç nə istəmir. Sadəcə bir az rahatlıq, bir az sakitlik, bir də onu sorğu-sual etmədən anlayan birini istəyir. Elə birini ki, “Nə olub?” deyə soruşanda “Heç nə” cavabının arxasında gizlənən minlərlə fikri hiss edə bilsin. Amma həyat bizə hər zaman istədiyimiz rahatlığı vermir. Bəzən özümüzlə mübarizə aparmalı, heç kimə danışa bilmədiyimiz dərdləri öz içimizdə daşımalı oluruq. Yenə də unutmamalıyıq ki, hər sıxıntı əbədi deyil. Bəzi gecələr nə qədər uzun görünsə də, səhər yenə açılır. Özümüzə qarşı bir az mərhəmətli olmalıyıq. Hər şeyə çatmağa, hamını xoşbəxt etməyə, hər zaman güclü görünməyə məcbur deyilik. Bəzən yorulmaq da normaldır, susmaq da, bir kənara çəkilib nəfəs almaq da… Çünki insanın ən çox ehtiyac duyduğu şey bəzən böyük xoşbəxtliklər deyil, sadəcə içindəki səs-küyün dayanmasıdır. Heç nəyi düşünmədən, heç nədən qorxmadan, ürəyində ağırlıq hiss etmədən bir gün yaşamaqdır. Və bəlkə də bir gün, heç gözləmədiyimiz anda, içimizdəki o sıxıntı yavaş-yavaş azalacaq. Həyat yenə əvvəlki kimi görünməsə də, biz özümüzü yenidən tapacağıq. Çünki insan bəzən ən qaranlıq anlarında belə özünə gedən yolu itirmir, sadəcə həmin yolu tapmaq üçün bir az zamana ehtiyac duyur. #kesfet #keşfetteyizzz #kesfet
İçimizdəki sıxıntı… Bəzən insanın içində elə bir sıxıntı olur ki, onu heç kimə izah edə bilmir. Nə ağlamaq yüngülləşdirir insanı, nə də danışmaq… Sadəcə susursan. Hamının içində gülümsəyirsən, zarafat edirsən, hər şey qaydasındaymış kimi davranırsan. Amma tək qalanda içindəki o ağırlıq yenidən özünü hiss etdirir. Ən çətini də budur ki, bəzən səni nəyin narahat etdiyini belə bilmirsən. Hər şeyin var kimi görünür, amma yenə də nəsə çatmır. Sanki ruhun yorulub, ürəyin darıxıb, düşüncələrin isə bir an belə susmur. Keçmişin peşmanlıqları, gələcəyin qorxuları və bu günün yorğunluğu bir-birinə qarışır. İnsan bəzən heç kimdən heç nə istəmir. Sadəcə bir az rahatlıq, bir az sakitlik, bir də onu sorğu-sual etmədən anlayan birini istəyir. Elə birini ki, “Nə olub?” deyə soruşanda “Heç nə” cavabının arxasında gizlənən minlərlə fikri hiss edə bilsin. Amma həyat bizə hər zaman istədiyimiz rahatlığı vermir. Bəzən özümüzlə mübarizə aparmalı, heç kimə danışa bilmədiyimiz dərdləri öz içimizdə daşımalı oluruq. Yenə də unutmamalıyıq ki, hər sıxıntı əbədi deyil. Bəzi gecələr nə qədər uzun görünsə də, səhər yenə açılır. Özümüzə qarşı bir az mərhəmətli olmalıyıq. Hər şeyə çatmağa, hamını xoşbəxt etməyə, hər zaman güclü görünməyə məcbur deyilik. Bəzən yorulmaq da normaldır, susmaq da, bir kənara çəkilib nəfəs almaq da… Çünki insanın ən çox ehtiyac duyduğu şey bəzən böyük xoşbəxtliklər deyil, sadəcə içindəki səs-küyün dayanmasıdır. Heç nəyi düşünmədən, heç nədən qorxmadan, ürəyində ağırlıq hiss etmədən bir gün yaşamaqdır. Və bəlkə də bir gün, heç gözləmədiyimiz anda, içimizdəki o sıxıntı yavaş-yavaş azalacaq. Həyat yenə əvvəlki kimi görünməsə də, biz özümüzü yenidən tapacağıq. Çünki insan bəzən ən qaranlıq anlarında belə özünə gedən yolu itirmir, sadəcə həmin yolu tapmaq üçün bir az zamana ehtiyac duyur. #kesfet #keşfetteyizzz #kesfet

About