እናቴን ፊቴን አዞርኩባት… 💔 እናቴን ፊቴን አዞርኩባት፣ በአንድ ቅጽበት በንዴት ተናገርኩ። እሷ ግን ዝም ብላ ተመለከተችኝ፣ አይኗ ብዙ ነገር ተናገረ፣ ከአፏ ግን አንድም ቃል አልወጣም። ያን ቀን ልቤ ጠንካራ መስሎኝ ነበር፣ “እኔ ነኝ ትክክል” ብዬ አሰብኩ። ከእሷ ፊቴን አዞርኩ፣ በሩንም ዘጋሁባት፣ ነገር ግን የልቤን በር ለራሴ ዘጋሁት። ከጥቂት ጊዜ በኋላ ብቻዬን ስቀር አስታወስኳት። የእናቴን ድምፅ፣ የእናቴን እጆች፣ የእናቴን ዓይኖች፣ እኔን ስታየኝ የምትለውን “ልጄ…” የሚለውን ቃል። እና በዚያን ጊዜ ልቤ ተሰበረ። “ለምን ፊቴን አዞርኩ?” “ለምን እንዲህ ተናገርኳት?” “ለምን ይቅርታ አልጠየቅኳትም?” ብዬ ራሴን ጠየቅሁ። እናቴ ግን አሁንም አለች፣ እኔን ለመውደድ አልተወችም። እኔ ብቀየርም፣ እሷ ፍቅሯን አልቀየረችም። እኔ ብርቅ ብላትም፣ እሷ እንደገና ልጇ ብላ ታየኛለች። ይሄ ነው የእናት ልብ፤ በልጇ ቃል የሚጎዳ፣ በልጇ ይቅርታ የሚደሰት፣ ሁሉንም ነገር እያወቀ እንኳን የሚያፈቅር። እናቴ… ያን ቀን ፊቴን ሳዞርብሽ አንቺን አልተውኩሽም፤ ራሴን ነው የጎዳሁት። የአንቺን ልብ አልሰበርኩም ብዬ አልዋሽም፤ ነገር ግን የእኔ ልብ ከዚያ ቀን ጀምሮ እረፍት አጥቷል። እናቴ፣ ይቅር በይኝ… እኔ ልጅሽ ነኝ። በንዴት የተናገርኩትን በፍቅር ልስተካክለው እፈልጋለሁ። ፊቴን ወደ አንቺ እመልሳለሁ፣ እጄንም ወደ እጅሽ እዘረጋለሁ። አንቺ ለእኔ ቤት ነሽ፣ አንቺ ለእኔ ጸጥታ ነሽ፣ አንቺ በምድር ላይ የማልተካት ሀብቴ ነሽ። ዛሬ አንድ ነገር ተማርኩ፤ እናትን መጉዳት ቀላል ነው፣ ነገር ግን የጎዳኸውን የእናት ልብ ለመርሳት ከባድ ነው። ስለዚህ እናቴ፣ ዛሬ ፊቴን ወደ አንቺ አዞራለሁ። ዓይኖቼን ወደ ዓይኖችሽ አነሳለሁ። እናም በልቤ የተቀመጠውን አንድ ቃል በአፌ እናገራለሁ፦ “እናቴ… ይቅር በይኝ። በጣም እወድሻለሁ። ፊቴን ወደ አንቺ ብዞርም፣ ልቤ ፈጽሞ ከአንቺ አልተወም።” ❤️‍🩹 - @smartmove444