@dimis.1960: Τίτλος.: Είμαστε ακόμα εδω. - Πες μου, θυμάσαι ακόμα τις παλιές μας μέρες; Τα όνειρα που κάναμε, τις όμορφες στιγμές; Πες μου, όταν κοιτάς πίσω, τι βλέπεις στη ζωή; Μια αγάπη που τελείωσε ή κάτι που ακόμα ζει; Ναι, θυμάμαι κάθε μέρα, κάθε βλέμμα, κάθε στιγμή, κι ας περάσανε τα χρόνια, είσαι ακόμα στην ψυχή. Δεν ξεχνάω όσα ζήσαμε, ούτε όσα μας πονάνε, γιατί μέσα απ’ τις πληγές μας οι καρδιές μας προχωράνε. Κι όταν έμεινες μονάχος, φοβήθηκες ποτέ; Υπήρξε νύχτα που δεν ήξερες πού να πας; Πες μου, υπήρξε κάποια στιγμή που λύγισες πολύ; Και ποιος σου έδωσε τη δύναμη να συνεχίσεις τη ζωή; Ναι, υπήρχαν νύχτες δύσκολες, χωρίς κανένα φως, μα βαθιά μέσα μου άκουγα μια φωνή να λέει «εμπρός». Κι αν πολλές φορές φοβήθηκα, δεν έμεινα εκεί, γιατί πάντα κάπου μέσα μου υπήρχε μια ελπίδα ζωντανή. Είμαστε ακόμα εδώ, μετά από τόσα χρόνια, με τις χαρές, με τις πληγές, με τα δάκρυα και τα όνειρα. Πέσαμε και σηκωθήκαμε, χαθήκαμε και βρήκαμε, κι ό,τι μας πόνεσε, στο τέλος μας δυνάμωσε. Είμαστε ακόμα εδώ, κι αυτό μας φτάνει μόνο, όσο η καρδιά μας χτυπά, δεν φοβόμαστε τον χρόνο. Κι εσύ; Τα όνειρά σου τα κράτησες ακόμα; Ή τα άφησες να φύγουν με τα χρόνια; Αν μπορούσες να γυρίσεις πίσω μια φορά, θα άλλαζες τη ζωή σου ή θα διάλεγες ξανά; Κάποια όνειρα χαθήκανε, μα κάποια είναι εδώ, κρυμμένα στην καρδιά μου, περιμένουν να τα δω. Δεν θα άλλαζα τα πάντα, γιατί όλα με φέραν εδώ, κι αν έχω εσένα δίπλα μου, δεν ζητάω τίποτα άλλο. Είμαστε ακόμα εδώ, μετά από τόσα χρόνια, με τις χαρές, με τις πληγές, με τα δάκρυα και τα όνειρα. Πέσαμε και σηκωθήκαμε, χαθήκαμε και βρήκαμε, κι ό,τι μας πόνεσε, στο τέλος μας δυνάμωσε. Είμαστε ακόμα εδώ, κι αυτό μας φτάνει μόνο, όσο η καρδιά μας χτυπά, δεν φοβόμαστε τον χρόνο. Κι αν αύριο όλα αλλάξουν ξανά; Θα είμαι εδώ, δεν θα φοβηθώ. Κι αν ο δρόμος γίνει δύσκολος ξανά; Θα πάρω το χέρι σου και θα προχωρήσουμε μαζί. Είμαστε ακόμα εδώ, και τώρα κοιτάμε μπροστά, ό,τι πονάει ας μείνει πίσω, η ζωή μας περιμένει ξανά. Δεν ξέρουμε τι θα φέρει το αύριο στη ζωή, μα όσο περπατάμε μαζί, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Είμαστε ακόμα εδώ, με μια καινούργια αρχή, κι αν ο χρόνος μας αλλάξει, θα αλλάξουμε μαζί. Κράτα το χέρι μου και πάμε, όπου θέλει η ζωή, γιατί όσο είμαστε μαζί… τίποτα δεν έχει τελειώσει. Είμαστε ακόμα εδώ… και αύριο θα είμαστε πάλι εδώ.

Ramona Queck385 :

schönes Lied!👍❤️🫂😘

Dina :

❤️❤️🤍❤️❤️

Μιτσαρας :

Sag mir, erinnerst du dich noch an unsere alten Tage? An all die Träume und die schönen Augenblicke? Sag mir, wenn du zurückblickst, was siehst du in deinem Leben? Eine Liebe, die vergangen ist, oder etwas, das noch lebt? Ja, ich erinnere mich an jeden Tag, an jeden Blick, an jeden Moment, und obwohl die Jahre vergangen sind, bist du noch immer in meiner Seele. Ich vergesse nicht, was wir erlebt haben, auch nicht, was uns wehgetan hat, denn durch all unsere Wunden haben unsere Herzen gelernt weiterzugehen. Und als du ganz allein warst, hattest du manchmal Angst? Gab es eine Nacht, in der du nicht wusstest, wohin du gehen sollst? Gab es einen Augenblick, in dem du fast zerbrochen bist? Und wer gab dir die Kraft, dein Leben weiterzuführen? Ja, es gab schwere Nächte, ohne irgendein Licht, doch tief in mir hörte ich eine Stimme, die sagte: „Geh weiter.“ Und auch wenn ich oft Angst hatte, blieb ich nicht dort stehen, denn irgendwo in mir lebte immer noch ein kleiner Funken Hoffnung. Wir sind noch hier, nach all den Jahren, mit unseren Freuden, unseren Wunden, unseren Tränen und unseren Träumen. Wir sind gefallen und wieder aufgestanden, haben uns verloren und wiedergefunden, und alles, was uns wehgetan hat, hat uns am Ende stärker gemacht. Wir sind noch hier, und allein das ist genug, solange unser Herz noch schlägt, fürchten wir die Zeit nicht. Und du? Hast du deine Träume noch behalten? Oder hast du sie mit den Jahren davonfliegen lassen? Wenn du einmal zurückgehen könntest, würdest du dein Leben verändern oder wieder denselben Weg wählen? Einige Träume sind verloren gegangen, doch andere sind noch hier, tief in meinem Herzen verborgen und warten darauf, wieder gesehen zu werden. Ich würde nicht alles verändern, denn alles hat mich hierhergeführt, und wenn ich dich an meiner Seite habe, brauche ich nichts anderes. Wir sind noch hier, nach all den Jahren, mit unseren Freuden, unseren Wunden, unseren Tränen und unseren Träumen. Wir sind gefallen und wieder aufgestanden, haben uns verloren und wiedergefunden, und alles, was uns wehgetan hat, hat uns am Ende stärker gemacht. Wir sind noch hier, und allein das ist genug, solange unser Herz noch schlägt, fürchten

Anna :

Хорошего дня ! Пусть всё у тебя будет хорошо 🙏

Gül Seren :

Μιτσαρας :

Скажи мне, ты ещё помнишь наши прошлые дни? Все наши мечты и прекрасные мгновения? Скажи мне, когда ты оглядываешься назад, что видишь в своей жизни? Любовь, которая закончилась, или что-то, что всё ещё живёт? Да, я помню каждый день, каждый взгляд, каждый миг, и пусть годы прошли, ты всё ещё живёшь в моей душе. Я не забуду то, что мы пережили, и то, что причиняло нам боль, ведь через наши раны наши сердца научились идти дальше. А когда ты оставалась совсем одна, тебе бывало страшно? Была ли ночь, когда ты не знала, куда идти? Был ли момент, когда ты почти сломалась? И кто дал тебе силы продолжать жить? Да, были тяжёлые ночи, без единого света, но глубоко внутри я слышал голос, который говорил: «Иди дальше». И даже когда мне было страшно, я не остался на месте, ведь где-то внутри меня всегда жила маленькая искра надежды. Мы всё ещё здесь, спустя столько лет, с нашими радостями, нашими ранами, слезами и мечтами. Мы падали и снова поднимались, теряли друг друга и вновь находили, и всё, что причиняло нам боль, в конце сделало нас сильнее. Мы всё ещё здесь, и одного этого достаточно, пока наши сердца бьются, нам не страшно время. А ты? Ты сохранила свои мечты? Или позволила им исчезнуть вместе с годами? Если бы ты могла однажды вернуться назад, ты изменила бы свою жизнь или снова выбрала бы тот же путь? Некоторые мечты исчезли, но другие всё ещё здесь, спрятанные глубоко в моём сердце и ожидающие своего часа. Я не стал бы менять всё, ведь всё привело меня сюда, а если ты рядом со мной, мне больше ничего не нужно. Мы всё ещё здесь, спустя столько лет, с нашими радостями, нашими ранами, слезами и мечтами. Мы падали и снова поднимались, теряли друг друга и вновь находили, и всё, что причиняло нам боль, в конце сделало нас сильнее. Мы всё ещё здесь, и одного этого достаточно, пока наши сердца бьются, нам не страшно время. А если завтра всё снова изменится? Я буду здесь, мне не будет страшно. А если дорога снова станет трудной? Я возьму тебя за руку, и мы пойдём дальше вместе. Мы всё ещё здесь, и теперь смотрим вперёд, всё, что причиняло боль, пусть останется позади, ведь жизнь снова ждёт нас. Мы не знаем, что принесёт нам завтра, но пока мы идём вместе, нам неч