@eigenbusinesses3: Wat moet er morgen gebeuren? Wat ben ik vergeten? Wat ligt er thuis nog? Wat moet ik nog regelen? En ondertussen voel ik mijn energie steeds verder weglopen. Ik kan moe zijn en tóch niet het gevoel hebben dat ik echt tot rust kom. En mijn lichaam doet ondertussen gewoon mee. Mijn slaap wordt onrustiger. Mijn buik kan opspelen. Mijn darmen kunnen reageren. En ik voel me sneller opgejaagd. Vroeger dacht ik dat ik gewoon sterker moest zijn. Gewoon doorgaan. Niet zo moeilijk doen. Maar inmiddels weet ik dat mijn lichaam daar niet altijd beter van wordt. Ik probeer nu eerder te luisteren naar de signalen. Wanneer merk ik dat het te veel wordt? Wanneer heb ik eigenlijk rust nodig? En waarom wacht ik daar zo vaak mee tot ik helemaal leeg ben? Ik leer steeds meer dat rust niet iets is wat ik pas verdien als alles af is. Want eerlijk… alles is nooit af. Dus probeer ik mezelf steeds vaker toestemming te geven om even stil te staan. Niet omdat ik zwak ben. Maar omdat ik ook goed voor mezelf wil zorgen. 🤍 Herken jij dat je lichaam moe is, maar je hoofd maar niet uitgaat?
